Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ҫитӗ сăмах пирĕн базăра пур.
ҫитӗ (тĕпĕ: ҫитӗ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Хӑҫан пирӗн вӑхӑт ҫитӗ?

Когда ж наша придет пора?

XXX // .

Ҫитӗ.

Куҫарса пулӑш

1946-мӗш ҫул // .

Ҫитӗ ун пирки калаҫма.

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

Соколов аякранах мана аллипе сулчӗ: ҫитӗ, пуҫтар!

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

Кунта ӑна сасартӑк Соколов пӳлчӗ: — Юрӗ, Протопопов, ҫитӗ! — терӗ вӑл хыттӑн.

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

— Ну юрӗ, юрӗ, ҫитӗ.

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

Ҫитӗ сана шӑл йӗрме! — ҫилӗллӗн пӳлчӗ ӑна Соколов.

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

— Юрӗ ӗнтӗ, ҫитӗ

— Ладно уж, хватит…

1944-мӗш ҫул // .

Ҫитӗ сана! — пӳлчӗ ӑна ытти чух калаҫма юратман Витя Петров.

— Хватит тебе! — перебил его обычно молчаливый Витя Петров.

1944-мӗш ҫул // .

Ҫитӗ кунта хӗртӗнсе выртма! — тесе ҫеҫ хучӗ.

Хватит ему тут загорать.

1943-мӗш ҫул // .

Ҫыру ҫырни те ҫитӗ!

Хватит записки!

1940-мӗш ҫул // .

Вӑхӑт ҫитӗ пысӑк заводри рабочисен коллективӗ унӑн пӗтӗм ӑстӑнне йӗркелесе ҫитерӗ.

Придет время, и большой завод, рабочий коллектив завершит ее формирование.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Ҫитӗ-ха вӑхӑт, калӑпӑр! — тесе кӑшкӑрчӗ те вӑл, ҫак вӑхӑтра хӑйне ӗнер ҫеҫ хӑйсен районӗнче ҫапса ҫӗмӗрнине аса илчӗ.

— Придет время — скажем! — крикнул он и вспомнил о вчерашнем тяжелом поражении в своем районе, где его знали.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

«Каҫ пулчӗ, киле кайма та вӑхӑт, ҫитӗ кирлӗ марпа пуҫа муталама».

«Поздно, пора домой, хватит муру разводить».

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Паянлӑха ҫитӗ.

Куҫарса пулӑш

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Океан хӗрринелле ҫывхарнӑҫемӗн Гленарван чунӗнче шанӑҫ чӗрӗлсе амаланать Ӑҫтан пӗлен, «Дункан» Мельбурнра тытӑнса тӑма пултарнӑ, вара экспедици Туфольд бухтине яхтӑран маларах персе ҫитӗ?

По мере приближения к берегу океана надежда возрождалась в душе Гленарвана Быть может, «Дункан» задержался в Мельбурне, и экспедиция приедет в бухту Туфольда раньше яхты?

Ҫирӗм иккӗмӗш сыпӑк // .

Ҫитӗ! — терӗ майор, темӗн чухлӗ ятсен айне пулнӑскер.

— Довольно, — взмолился майор, подавленный количеством имён.

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Хуларан пӗр ҫирӗм ҫухрӑма илсе кайсан ҫитӗ, малалла хӑйсем пӗлнӗ пек ӑҫанччӗр.

Отвезите верст за двадцать от города — и пусть катятся.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Ҫитӗ, халех тухса кай хӑямата.

— Довольно, сейчас же убирайся к черту!

Улттӑмӗш сыпӑк // .

«Мансӑр пуҫнех ӗҫлеме пултарӗҫ, эпӗ малашне алӑсене лашт ярса ларма пултараймастӑп. Ҫитӗ, халь те вунӑ уйӑха нимӗн усӑсӑр ирттерсе ятӑм», — тесе шухӑшлать Жухрай ҫиллипе.

«Обойдетесь и без меня, а я больше не могу сидеть сложа руки. Довольно, и так угробил десять месяцев», — с раздражением думал Жухрай.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех