Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

пуҫӗсем (тĕпĕ: пуҫ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Пуҫӗсем лайӑх пулса ҫитнӗ, шӑпах пухса кӗме вӑхӑт.

Головки хорошие вызрели, как раз в пору убирать.

4. «Калта» // .

Хӗрачасем вӑрӑм туналлӑ чечексем тытнӑ, хыртарнӑ пуҫӗсем ҫине пуҫ кӑшӑлӗсем тӑхӑннӑ.

У девочек в руках были цветы — кувшинки с длинными стеблями, а на бритых головах венки.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Вӗсен пуҫӗсем кашниннех шар пек ҫавра пулнӑ.

У всех круглые, как шар, головы.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Хӗвел ан пӗҫерттӗр тесе пуҫӗсем ҫине хупах витнӗ, пӗтӗм тумӗ те ҫавӑ кӑна пулнӑ.

На головы лопухи надевали, чтобы солнце не припекало, вот и вся одёжа.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Столовӑй стенисем ҫинче тискер кайӑксен пуҫӗсем ҫакӑнса тӑраҫҫӗ.

На стенах столовой висели звериные головы.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Чӗрне вӗҫҫӗн тӑрса, аллисемпе сулкалашса, амӑшӗ вӗсене курма тӑрӑшрӗ те салтак пуҫӗсем ҫийӗн Андрейӑн ҫаврака питне асӑрхарӗ: Андрей сӑн-пичӗ кулать, хӑй вӑл амӑшне пуҫ тайрӗ.

Поднимаясь на носки, взмахивая руками, она старалась увидеть их и видела над головами солдат круглое лицо Андрея — оно улыбалось, оно кланялось ей.

XXVIII // .

Ялав ҫӗкленчӗ, сулӑнкаласа илчӗ те ҫынсен пуҫӗсем ҫийӗн, кӑшт шухӑшланӑ хыҫҫӑн хумханса илнӗ пек, салтаксен хайхи сӑрӑ стена пек ушкӑнӗ еннелле хускалса кайрӗ.

Знамя поднялось, качнулось и, задумчиво рея над головами людей, плавно двинулось к серой стене солдат.

XXVIII // .

— Ҫынсене лашасем ҫине лартнӑ та, вӗсем: «Акӑ, эпир те ҫар пуҫӗсем!» — тесе нӑрӑклатаҫҫӗ! — кӑшкӑрчӗ такам йӗкӗлтекен сассипе янӑравлӑн.

— Посадили свиней на лошадей, а они хрюкают — вот и мы воеводы! — кричал чей-то звонкий, задорный голос.

XXVII // .

— Акӑ вӗсем, ҫар пуҫӗсем

— Вот они, воеводы…

XXVII // .

Амӑшӗ ӑна кашни кун тенӗ пекех курать: икӗ тимӗр кӑвак лаша хытӑ мӗкӗрленнӗрен чӗтрекен урисемпе ҫӗре вӑйран тапса утать, вӗсем иккӗшӗ те ватӑ, ырханкка, пуҫӗсем ӗшенчӗклӗн те кичеммӗн сулланкаланса пыраҫҫӗ, тӗксӗм куҫӗсем асаплӑн мӑчлатаҫҫӗ.

Мать почти каждый день видела его: круто упираясь дрожащими от натуги ногами в землю, шла пара вороных лошадей, обе они были старые, костлявые, головы их устало и печально качались, тусклые глаза измученно мигали.

XXI // .

Ҫынсен пуҫӗсем пучахсем пек сулкаланса тӑчӗҫ.

Головы людей покачивались, точно колосья.

XII // .

Ҫак ула-чӑла халӑх ушкӑнӗ пуҫӗнче, ҫӳлте, ҫынсен пуҫӗсем тӗлӗнче, урапаллӑ пысӑк платформа ҫинче ҫирӗплетнӗ ялав вӗлкӗшнӗ.

А впереди всей этой пестрой толпы, высоко над ее головами, плывет и колышется знамя, укрепленное на высокой платформе на колесах.

XXII // .

Ҫаврака площадка, унта пысӑках мар сад пахчи пулнӑ, иртсе ҫӳрекен ҫынсен пуҫӗсем ҫийӗпе юпасем тӑрӑх, ҫул явӑнса выртнӑ, ҫул тӑрӑх поезд иртсе кайнӑ, тинӗс кукӑрӗ тӗлӗнче кӑшт кукӑрӑлса илнӗ те шыв хӗррипе малалла вӗҫтернӗ, унтан пӗр сарӑ ҫурт кӗтесӗнче пӑрӑнса ҫухалнӑ, шыв ҫине хура тӗтӗм мӑкӑрлантарса хӑварнӑ.

Круглая площадка, на ней — небольшой садик, над головами прохожих вьется по столбам дорога, по дороге пробежал поезд, изогнулся над самым заливом и побежал дальше берегом, скрывшись за углом серого дома и кинувши на воду клуб черного дыма.

XIX // .

Апла-и, капла-и — ӑнланса юлайман вӑл, мӗншӗн тесен ҫак вӑхӑтра бассейнра чӑмакан ачасен пуҫӗсем курӑнса кайнӑ.

Вопрос остался невыясненным, так как в это мгновение над поверхностью водоема появились внезапно головы двух водолазов.

XVII // .

Ытти хаҫатсем вара мухтаса: «Гопкинс полисменӑн патакӗ, яланхи пекех, анархистсен пуҫӗсем ҫинче параппан патакки пек вылянӑ», — тесе ҫырнӑ.

Зато другие отмечали с восторгом, что «клоб полисмена Гопкинса, как всегда, отбивал барабанную дробь на головах анархистов».

XVII // .

Кантӑксем ҫутала-ҫутала кайнӑ, сӳне-сӳне ларнӑ, кантӑк речӗсем умран та вӗҫсе иртнӗ, унта такам кӗлеткисем, такам пуҫӗсем, аран-аран курӑнакан пичӗсем вӗлт те вӗлт туса ирте-ирте кайнӑ.

Окна вспыхивали и угасали, наконец, ряды окон пролетали мимо, и в них мелькали, проносились и исчезали чьи-то фигуры, чьи-то головы, чьи-то едва видные лица…

XII // .

Ҫапах кунта кунӗ-кунӗпех ниҫта кайман ҫынсен ушкӑнӗ те пулнӑ, вӗсем чӗлӗм туртнӑ, табак чӑмланӑ, хӑш чухне тата, сурчӑкӗсене камин ҫине ӳкерес тесе, ҫынсен пуҫӗсем урлах сурма хӑтланнӑ.

Но была тут и кучка людей, которые оставались на целые дни, курили, жевали табак и страшно плевались, стараясь попадать в камин, иной раз через головы соседей.

XI // .

Пирӗн хӑвалӑхсен пуҫӗсем ҫаврӑнсах кайнӑ, чӗрисем сикме пуҫланӑ, куҫӗсем, ытти ҫынсенчен тата хӑйсем ҫуралса ҫур ӗмӗр пурӑннӑ ҫак ватӑ Европӑра мӗнле те пулин юласшӑн мар пулса, малаллах тинкернӗ…

Закружились у наших лозищан головы, забились сердца, глаза так и впились вперед, чтобы как-нибудь не отстать от других, чтобы как-нибудь их не оставили в этой старой Европе, где они родились и прожили полжизни…

II // .

Мӗнлерех сухалаҫҫӗ вӗсем, мур пуҫӗсем — тытса чарма ҫук!

Чертяки, пашут — удержу нет!

Ӗмӗрхи депутат // .

Тепӗр самант иртрӗ — вара айӑплисем иккӗшӗ те Санинпа Джемма — ун урисем патӗнче чӗркуҫҫи ҫинче ларчӗҫ, вӑл хӑйӗн аллисене черетпе вӗсен пуҫӗсем ҫине хучӗ; тата тепӗр самант иртрӗ — вара вӗсем ӑна ытамласа чуптума пуҫларӗҫ, хавасланнипе ҫап-ҫутӑ ҫуталса тӑракан Эмиль пӳрте чупса кӗчӗ те тачӑ ҫыпҫӑнса тӑракан ушкӑн патнелле ыткӑнчӗ.

Прошло еще мгновенье — и оба преступника, Санин и Джемма, уже лежали на коленях у ног ее, и она клала им поочередно свои руки на головы; прошло другое мгновенье — и они уже обнимали и целовали ее, и Эмиль, с сияющим от восторга лицом, вбежал в комнату и тоже бросился к тесно сплоченной группе.

XXIX // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех