Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

пулнӑскер (тĕпĕ: пул) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Унччен те ҫемҫешке те шӑмламас тата курпун пулнӑскер вӑл вӑйлах чирлекен ҫын пек курӑннӑ.

И до этого тоненькая, костлявая, с уродливым горбом, она выглядела совсем больной и хилой.

4 // .

Унтан вӑл, вӑйсӑрланса шӑп пулнӑскер, пӗтӗм ӳт-пӗвӗ пушанса юлнине туйса, нумайччен канса выртрӗ.

Лотом она долго лежала, обессиленная и тихая, ощущая во всем теле тянущую пустоту.

26 // .

— Эх, эс те! — Разведка командирӗ вара, — Ставрополь ҫынни, патша ҫарӗнче унтер-сверхсрочник пулнӑскер, чаҫран киле ҫара ҫерҫи пек пырса кӗресси мӗн пек йывӑррине хӑй тӳссе курнӑскер, — сарлака кӑкӑрӗ ҫумӗнчен чылаях йывӑр вӑчӑраллӑ сехет вӗҫерчӗ, каларӗ:

Куҫарса пулӑш

LXV // .

Еланецсенчен кӑна пӗри, чи ҫамрӑкки, пӗтӗм рота юратакан мыскараҫӑ пулнӑскер, пуҫа мӗн те пулин сулӑмлӑн пырса тивмессерен айлата-айлата илчӗ.

Лишь один из еланцев, самый молодой, балагур и любимец роты в прошлом, ойкал, когда на голову его опрокидывался удар.

LIV // .

Унӑн хура турӑ лаши, тутӑ усранипе тата чӑм тара ӳкернипе йӑлтӑртатакан пулнӑскер, хӑвӑрт та ҫӑмӑл юртӑпа малалла вӗҫтерсе кайрӗ.

Темно-гнедая лошадь его, по-весеннему ярко лоснившаяся от сытости и пота, шла шибкой игристой рысью.

LIV // .

Коршунов Мирон Григорьевич атаман пулнӑскер, тарҫӑсене ӗҫлеттерсе мул пухнӑ, ҫӗрме пуян.

Коршунов Мирон Григорьевич Б. атаман, богатей, нажитый от чужого труда.

XXIV // .

Усӑк хӑлхаллӑ, ӗҫке ернӗ перхелей сӑнлӑ Мамонтов генералӑн тин кӑна хыртарнӑ питҫӑмартийӗсем тӗссӗр кӑваккӑн йӑлтӑртатаҫҫӗ; ытти чухне яланах юлахай пулнӑскер, хальхинче вӑл хӑйне типтерлӗ те кӗрнеклӗ тытать, ытти офицерсем хушшинче перрон тӑрӑх каҫӑрӑлса утса ҫӳрет.

Вислоусый, пропойского вида генерал Мамонтов, обычно неряшливый, но на этот раз подтянутый, блистающий сизым глянцем свежевыбритых щек, ходил по перрону, окруженный офицерами.

XI // .

Унччен ҫи-пуҫ енчен тирпейсӗр пулнӑскер, халӗ якатнӑ кӗпе-йӗм ҫинчи кашни хутланчӑкшӑн Аксинйӑна хӑтӑрса тӑкакан, ирсерен йӑлтӑртатиччен тасатман атӑ пырса парсан, куҫне-пуҫне хӑрушла чарса пӑрахакан пулчӗ.

Прежде неряшливый во всем, что касалось его персоны, теперь кричал на Аксинью за какую-нибудь крохотную складку на выглаженном белье и делал страшные глаза, когда она подавала ему утром невычищенные сапоги.

V // .

— Кӗрт ами, шуйттанпа пулнӑскер, — сассине хӑпартрӗ Пантелей Прокофьевич.

— Сука, сто чертов твоей матери! — повысил басок Пантелей Прокофьевич.

XIII // .

Иван Слюсарев Сергее пӗчӗкрен пӗлсе тӑнӑ пек питӗ тӗплӗн каланӑ, хӑй те вӑрҫӑра танкист пулнӑскер, пулас депутатӑн танк ҫӳретес пултарулӑхне пысӑк хак панӑ.

Куҫарса пулӑш

XXI сыпӑк // .

Патша ҫарӗнче кадровӑй офицер пулнӑскер, полкра вӑл тӑхӑр ҫул ӗнтӗ службӑра тӑрать; вӑрҫӑ ҫулӗсенче тӑватӑ хут суранланнӑ.

Старый кадровый офицер, служивший в полку девять лет, получивший за войну четыре ранения.

XI // .

— Эпӗ пӗлнӗ, Гришка, — терӗ Пантелей Прокофьевич, ӑсатнӑ ятпа пӑртак хӗрӗнкӗ пулнӑскер, ывӑлне кӗмӗллене пуҫланӑ хура ҫӳҫӗнчен хумханчӑклӑн шӑлкаласа, — эсӗ маттур казак пуласса ӗлӗкех пӗлсе тӑнӑ.

— Я знал, Гришка, — подвыпив, на прощанье говорил Пантелей Прокофьевич и, волнуясь, гладил серебряные с чернью волосы, — знал давно, что из тебя добрый казак выйдет.

IV // .

Иванков, кирпӗч пек хӗрлӗскер, пӗтӗм ҫурӑмӗ тар ҫапнипе йӗп-йӗпе пулнӑскер, пирченсе ларнӑ тутине васкаса ҫуласа илчӗ те нимӗҫсем ӑҫта тӑнине пӑхма кайрӗ.

Иванков, кирпично-красный, с мокрой от пота спиной, жадно облизал зачерствелые губы, поехал.

8 // .

Хваттер хуҫи — ӗнтӗркесе ҫитнӗ ҫӳллӗ кӗлеткеллӗ старик, турккӑ вӑрҫинче пулнӑскер, — вӗсемпе халаплама пуҫларӗ.

Хозяин — высокий дряхлый дед, участник турецкой войны — завел с ними разговор.

6 // .

Кама кирлӗ-ха вӑл, ун пек пулнӑскер?..

Кому она такая-то нужна?

2 // .

«А!» терӗ аппӑшӗ, Иван Федорович каланипе кӑмӑллӑ пулнӑскер; анчах Иван Федоровичӑн ҫак сӑмахсемпе аппӑшне ырлас шухӑш пачах пулман.

— А! — сказала тетушка, будучи довольна замечанием Ивана Федоровича, который, однако ж, не имел и в мыслях сказать этим комплимент.

V. Аппӑшӗн ҫӗнӗ шухӑшӗсем // .

Закон тӑрӑх тивме юраман пӑшие вӗлернӗшӗн Шошина хупса хунӑ хыҫҫӑн, виҫӗ кунтан, Степан Бояркин пӗр шанчӑклӑ ҫынна ӗлӗк лесник пулнӑскер ҫинчен мӗн пӗлме май пур, пурне те пӗлсе килме Заболотьене ячӗ.

Посадив три дня назад Шошина под арест за браконьерство, Степан Бояркин послал надежного человека в Заболотье с задачей разузнать о бывшем леснике все, что можно.

VII // .

Отто Кугелӗн Лейпцигра амӑшӗ ҫеҫ пурӑнать; ашшӗ коммунистсем кӑларса тӑракан хаҫат типографин рабочийӗ пулнӑскер, Гитлер влаҫа хӑй аллине илнӗ хыҫҫӑн концентрациллӗ лагерте вилнӗ, пиччӗшӗ нумай пулмасть Ленинград патӗнче вилсе выртнӑ.

У Отто Кугеля жила в Лейпциге только мать; отец, рабочий типографии коммунистической газеты, после прихода Гитлера к власти умер в концентрационном лагере, старший брат совсем недавно погиб под Ленинградом.

XVIII // .

Унсӑр пуҫне, темле уйӑрса илмелле мар паллӑсем тӑрӑх, Самохвалов чухласа илчӗ: Лозневой ҫар ҫынни пулнӑскер, апла пулсан, вӑл ҫартан тарнӑ.

Кроме того, по каким-то неуловимым приметам Самохвалов догадался, что Лозневой — из военных; стало быть, дезертир из армии.

XV // .

Сысоев полицай, хӗрлӗ ҫӳҫлӗ кутамас арҫын, унччен вӑрӑ пулнӑскер, Семенкино ялне нумай пулмасть кӑна килнӗ.

Полицай Сысоев, кудлатый рыжий мужик, бывший вор недавно приехал в Семенкино.

XV // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех