Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

мӑнкӑмӑллӑ сăмах пирĕн базăра пур.
мӑнкӑмӑллӑ (тĕпĕ: мӑнкӑмӑллӑ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Травницкий хӑйне мӑнкӑмӑллӑ, пысӑк ҫын пек тыткалани, унӑн сӑмахӗсем Василие уртарсах ячӗҫ.

Куҫарса пулӑш

5. Килте // .

Вӑл фойене кӗнӗ, хаваслӑ та мӑнкӑмӑллӑ пулнӑ, мӑйӗ ҫине орден, кӑкӑрӗ ҫине орден ҫакнӑ.

Он входил в фойе, торжественный и парадный, с орденом на шее и орденом на груди.

Вӑтӑр саккӑрмӗш сыпӑк // .

Мӑнкӑмӑллӑ чакӑр куҫӗсем Людвига ҫинче пӑртак тытӑнса тӑчӗҫ, унтан нимӗҫсем ҫинче чарӑнчӗҫ.

Надменные серые глаза на миг задержались на Людвиге, и затем остановились на немцах.

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Амӑшӗ ӑна питӗнчен пӑхрӗ те унӑн мӑнкӑмӑллӑ, хӑюллӑ ҫунтаракан куҫне ҫеҫ курчӗ…

Мать смотрела в лицо ему и видела только глаза, гордые и смелые, жгучие…

XXVII // .

Унӑн сӑн-пичӗ ҫак вӑхӑтра мӑнкӑмӑллӑ та ҫиллес пулнӑ, шӑп тата ҫак минутрах пӗчӗк площадь урлӑ паҫӑрхи васкавлӑ репортер чупса иртнӗ.

Вид у него в это время был величавый и грозный, и как раз в эту же минуту через площадь пробегал прежний торопливый репортер.

XVII // .

Мӗншӗн тесен американецсем — ирӗклӗ те мӑнкӑмӑллӑ ҫынсем, вӗсем хушшинче тарҫӑ тупма питӗ йывӑр, теҫҫӗ.

Потому что, говорят, американцы народ свободный и гордый, и прислуги из них найти трудно.

II // .

Анне хӑранипе кӑшкӑрса ячӗ, эпӗ тепӗр пӳлӗме тухрӑм та ӑна ҫӗррине каялла патӑм, — вӑл ҫӗрре эпӗ икӗ кун каялла хывнине асӑрхамарӑн эсӗ: вӑл ҫав тери кӳренчӗ; анчах вӑл мӑнкӑмӑллӑ та каппайчӑкскер, ҫавӑнпа та нумай хӑратса тӑмасӑрах тухса кайрӗ.

Мама даже закричала от испуга, а я вышла в другую комнату и принесла ему его кольцо — ты не заметил, я уже два дня тому назад сняла это кольцо — и отдала ему; он ужасно обиделся; но так как он ужасно самолюбив и чванлив, то он не стал много разговаривать — и ушел.

XXVIII // .

Джемма лӑпкӑ, ахаль чухнехи пек нумай калаҫмасть; Клюбер вара мӑнкӑмӑллӑ, хӑй те тата ӑна пӑхӑнса тӑракансем те ун ырлӑхӗпе усӑ курнине ӑнланнӑ пек пӑхать.

Она держалась спокойно и просто — но несколько сдержаннее и серьезнее обыкновенного; он смотрел снисходительным наставником, разрешившим и самому себе и своим подчиненным скромное и вежливое удовольствие.

XV // .

Тепӗр майлӑ каласан, сирӗн пӗлесех килет-тӗк; вӑл мӑнкӑмӑллӑ, анчах эсир ӑнланнӑ пек мар.

То есть, если хотите, он горд, только не в том смысле, как вы понимаете.

X // .

— Вӑл мӑнкӑмӑллӑ мар-и?

— Он не горд?

X // .

— Пуринчен те ытла мана ҫак кӑткӑсем, нӑрӑсем тата ытти ҫавнашкал господа хурт-кӑпшанкӑсем хӑйсене ҫав тери мӑнкӑмӑллӑ тыткалани тӗлӗнтерет: вӗсен пурнӑҫӗ мӗне те пулин пӗлтернӗ пекех, каллӗ-маллӗ мӑнаҫлӑн чупкаласа ҫӳреҫҫӗ.

— Меня больше всего поражает в муравьях, жуках и других господах насекомых их удивительная серьезность; бегают взад и вперед с такими важными физиономиями, точно и их жизнь что-то значит!

I // .

Ҫӗнӗ Зеландири арҫынсем — мӑнкӑмӑллӑ та маттурскерсем.

Мужчины-новозеландцы — гордые и смелые люди.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

— Ҫав вӑхӑтрах мӑнкӑмӑллӑ вӗсем, — терӗ майор.

— Но в то же время и очень эгоистично, — возразил майор.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Анчах вӑл манӑн шухӑш мар, ӑна пирӗн ҫӗршыв ҫынни, чапа тухнӑ, мӗнпур йӑваш ҫынсенчен мӑнкӑмӑллӑ Шатобриан ҫапла танлаштарса каланӑ.

Оно принадлежит не мне, а моему знаменитому соотечественнику Шатобриану, самому горделивому из всех скромных людей.

Ҫирӗммӗш сыпӑк // .

— Эпӗ сана нихӑҫан та, никама та тытса парас ҫук, — тесе мӑнкӑмӑллӑ сӑмах пачӗ Тоня.

— Я тебя никогда никому не выдам, — торжественно обещала Тоня.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Лешӗ самоварсем вӗреме кӗнине, ытти ӗҫсем те пурте хатӗр иккенне пӑхса илчӗ те, аллисене кӗсъине чиксе; шӑл витер чӑртлаттарса сурчӗ, унтан хӑйне пысӑка хурса, Павка ҫине шурӑ куҫӗсемпе йӗрӗнчӗклӗн пӑхса, нимӗн хирӗҫ тавӑрса калама ҫук мӑнкӑмӑллӑ сасӑпа: — Эй, эсӗ, шӗлепке! Ыран сменӑна ултӑ сехетре кил, — терӗ.

Удостоверившись, что все в порядке и самовары кипят, мальчишка, засунув руки в карманы, цыкнув сквозь сжатые зубы слюной и с видом презрительного превосходства взглянув на Павку слегка белесоватыми глазами, сказал тоном, не допускающим возражения: — Эй ты, шляпа! Завтра приходи в шесть часов на смену.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Васкӑр, буржуйсем, тӗп тӑвӑр ҫав мӑнкӑмӑллӑ Ачана.

Торопитесь же, буржуины, и погубите этого гордого Мальчиша.

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

Акӑ минтер ҫине ларчӗ те ӑна мӑнкӑмӑллӑ Кибальчиш Ача ҫинчен, Сутанни ҫинчен, Ҫирӗп Сӑмах ҫинчен тата никам та пӗлеймен Вӑрҫӑ Ҫекречӗ ҫинчен пит те лайӑх халлап каласа кӑтартрӗ.

Тогда, усевшись на подушку, Алька рассказал ей сказку про гордого Мальчиша-Кибальчиша, про измену, про твёрдое слово и про неразгаданную Военную Тайну.

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

— Вӑл питӗ мӑнкӑмӑллӑ

— Она очень горда…

XXV // .

Вӑл пур ачашлӑхсен тӑшманӗ; нумайӑшӗ кун пек хытӑ чӗреллӗшӗн ырламаҫҫӗ ӑна, мӑнкӑмӑллӑ та туйӑмӗ ҫук унӑн тесе шутлаҫҫӗ; анчах ун пек ҫынсене яланхи аршӑнпа виҫме ҫук, тӗрӗс мар-и?

Он враг всех излияний; многие его даже осуждают за такую твердость его нрава и видят в ней признак гордости или бесчувствия; но подобных ему людей не приходится мерить обыкновенным аршином, не правда ли?

XXI // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех