Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

мӗнӗ (тĕпĕ: мӗн) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Чылай самантран тин, пуртти турата тӑрӑнса ларсассӑн кӑна, чарӑнчӗ, сыппи-мӗнӗ айккинелле вӑркӑнтарчӗ.

Куҫарса пулӑш

Ҫиччӗмӗш курӑну // .

Ӗҫесси-мӗнӗ

Куҫарса пулӑш

Тӑваттӑмӗш курӑну // .

Ӗҫӗ-мӗнӗ, паллах ӗнтӗ, килте те нумай, анчах кунта пачах урӑх, райкомра вӑхӑт хаваслӑрах иртет…

Хлопот, известное дело, и по дому много, а все как-то не то, веселей в райкомах время-то идет…

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Калаҫни-мӗнӗ — ай! та ай!, ай! та ай! теейни анчах…

Правда, не словами, а восклицаниями: «Ой-ой-ой! Вот это да! Ну и ну!..»

Ҫара тихасем // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 98–104 с.

Мӗн тӑвас-ха, сакки-мӗнӗ тӑрса тухса каяс-им?..

Что же делать, встать и уйти вместе со скамьёй?

Лешкас ачисем // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 19–22 с.

— Суйласси-мӗнӗ, ман шӑпах леш паттӑрсем ҫинчен калакан юмахри пек: сулахаялла каятӑп — лашуна ҫухататӑн, сылтӑмалла пӑрӑнатӑн — пуҫна ҫиетӗн…

— У меня выбор, как в сказке про богатырей: налево поедешь — коня потеряешь, направо поедешь — убитым быть…

XI // .

Пӑлханни-мӗнӗ майӗпенех сӳрӗлсе пычӗ, ватӑ амӑшне уншӑн явап партарасси ҫинчен уйлани халӗ ӑна пустуй, ӑссӑр, пачах вырӑнсӑр шухӑш пек туйӑнакан пулчӗ.

Тревога постепенно угасала, мысль, что старуха мать будет отвечать за него, уже казалась ему невероятной, дикой, ни на чем не основанной.

XXVII // .

 — Ҫапла пӗтӗм тӑрӑшни-мӗнӗ ман пӗр уссӑр харама кайрӗ.

— Так и пропали мои труды задаром.

XXV // .

Хӑйӗн пулӑри телейӗ ҫинчен вӑл Ильиничнӑна мухтанчӑклӑн кулкаласа каласа кӑтартрӗ, хӗрлӗ пӑхӑр пек йӑлтӑртатакан сазансем ҫине тепӗр хут ытараймасӑр пӑхса илчӗ, анчах Ильиничнӑн унпа пӗрле савӑнасси-мӗнӗ пулмарӗ.

С довольной улыбкой он рассказал Ильиничне про свое ловецкое счастье, полюбовался еще раз на отливающих красной медью сазанов, но Ильинична неохотно разделяла его восторг.

XXIV // .

Ашшӗне хисеп тӑвасси е, сӑмахран тесен, ҫапӑҫуран хӑтарасси-мӗнӗ сук, вӑл ӑнах-ха… таҫта вилӗм ҫӑварне тӗркелесе чикесшӗн… мда-а-а…

Нет того, чтобы уважить родителю или, к примеру говоря, ослобонить от бою, а он его же норовит… в это самое направить… да-а-а…

II // .

— Кӗрӗкпе улӑштартӑм, — йывӑр кӗрӗк сӗтӗрсе ҫӳреме, — уксахласси-мӗнӗ

Выменял на шубу — шубу таскать тяжело — а хромать…

II // .

Выльӑххи-мӗнӗ — пӗр ӗне, апат сайра пӗҫеретӗп…

Одна корова за мной, почти не стряпаюсь…

L // .

Анчах курни-мӗнӗ нихӑшӗ те асра тытӑнса юлмарӗ, йӑлтах уҫӑмсӑррӑн та тӗлӗкри евӗр тӗтреллӗн шӑвӑнса иртрӗ.

Но все то, что он видел, в сознании не фиксировалось, скользило невнятно, расплывчато, как во сне.

XXV // .

Аз, буки — пӗтӗм вӗренни-мӗнӗ те вӗсен ҫавӑ ҫеҫ.

Аз, буки — вот и вся ихняя ученость.

XXIV // .

— Хатӗрленесси-мӗнӗ маншӑн ҫара кӑвапа ҫинчен пиҫиххи ҫыхассипе пӗрех.

— Мне собраться, как голому подпоясаться.

XIII // .

Кӑнтӑрла тӗлне, пӗлӗт сӗмне сирсе, хӗвел хӑпаланса тухрӗ, анчах; ҫутатасси-мӗнӗ пулмарӗ.

К полудню солнце вышелушивалось из хлипкой мглы, но от этого не становилось ярче.

XIII // .

Ҫи-пуҫ таврашӗ, тупри-мӗнӗ — имӗ-сумӗ ҫук!

Там у него одежи и добра — видимо-невидимо!

IX // .

Тен, кӑмӑла-мӗнӗ пӑхса тӑмӑпӑр — туса парар-и кашнинех ик-виҫшер ҫул?

Может, назначим две али три переписи безо всяких охотов?

XXIII // .

— Килӗнчен туртса тухма япали-мӗнӗ пур!

— С базу есть чего взять!

XXIII // .

— Мӗн хирӗ-мӗнӗ пултӑр унта? — ҫухӑрчӗ Савва.

— Да какая ж теперь может быть степь? — воскликнул Савва.

XXX сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех