Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

йӑлтӑртатать (тĕпĕ: йӑлтӑртат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Ҫуртасем ҫап-ҫуттӑн, чӳхенсе ҫунаҫҫӗ, катафалк йӑлтӑртатать, ун хыҫҫӑн капӑр тумланнӑ халӑх утса пырать; хӗвел хӗртсе пӑхать, пӑчӑх сывлӑшпа урамри тусан витӗр ҫамрӑк ҫуркуннен ырӑ шӑрши варкӑшса килет, вӑл уй-хирелле, ҫемҫе те ҫӗнӗ ешӗл курӑк кӗҫҫи ҫинелле чӗнет; пурнӑҫӑн мӗнпур савӑнӑҫӗсем ҫинчен калать, катафалк ҫинчен вара пӗр сассӑр та хӑрушшӑн вилем сывлӑшӗ сарӑлать, вилӗ пуҫ тытӑнкӑсӑр сулланкаласа пырать; пытару юрри вӑраххӑн тӑсӑлса илтӗнкелет, пытару маршӗ янӑрать, е чӗрене хурлӑхлӑн касса ыраттарса илет вӑл, е чӗрешӗн хаклӑ та ҫывӑх ҫын часах тӑвӑр шӑтӑка кӗрсе выртса, ӗмӗрлӗхех куҫран ҫухаласса аса илтерет.

Куҫарса пулӑш

Ашшӗ // .

Акӑ вӑл, ҫӗнӗ те кӑвак чӳрече хашакӗсемлӗскер, — ешӗл ҫаран ҫинче ларать, хӑйӗн пысӑк чӳречисемпе хӗвел ҫинче йӑлтӑртатать.

Вот она стоит на зелёной луговине — новая, с голубыми наличниками — и блестит на солнце своими большими окнами.

Тантӑшсем шкула каяҫҫӗ // .

Уй ӗнтӗ пушӑ, тырӑсене пуҫтарса кӗртнӗ те, сарӑ хӑмӑл хӗвел ҫинче вӑйсӑррӑн йӑлтӑртатать.

В поле было уже пусто, хлеб убран, и жёлтая стерня слабо блестела на солнце.

Тантӑшсем шкула каяҫҫӗ // .

Тырӑ кӑшӑлӗ ун умӗнче пысӑк ту пекех выртать, кашни пӗрчӗ суйласа хунӑ евӗр йӑлтӑртатать.

А ворох лежал перед ней, как тяжёлая гора, и каждое зерно блестело, словно чеканное.

Тантӑшсем тырӑ кӑшӑлне хураллама пулӑшаҫҫӗ // .

Одинцов кровать ҫинчен сиксе тӑчӗ те тӗлӗнсе ҫаврӑнса пӑхрӗ: ун хыҫӗнче, ҫытарсем хушшинче, пӗчӗкҫӗ ача йӑшаланса ларать, унӑн лӗпки ҫинче виҫӗ пӗрчӗ ҫӳҫ йӑлтӑртатать.

Одинцов подпрыгнул и с испугом оглянулся: сзади него, обложенное со всех сторон подушками, копошилось маленькое существо с тремя светлыми волосками на макушке.

7 сыпӑк // .

Ҫӳлте тӗтреллӗ курӑнакан уйӑх ҫути ҫӗр ҫинче металл пек йӑлтӑртатать.

Лунный свет, мглистый вверху, на земле отблескивал металлом.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Унӑн питҫӑмарти вут пек хӗрелсе тӑрать, куҫӗ савӑнӑҫлӑн йӑлтӑртатать, амӑшне вӑл пӗтӗмпех темле хаваслӑ шанчӑкпа тулнӑ пек туйӑнчӗ.

На щеках у нее горел румянец, глаза весело блестели, и вся она, казалось матери, была наполнена какой-то радостной надеждой.

XI // .

Вӑл яланах лӑпкӑн, тӳрӗ те ҫирӗп кӑмӑллӑ судья сассипе калаҫать, хӑрушӑ япала ҫинчен калаҫнӑ чух та лӑпкӑн, кӑштах хӗрхеннӗ пек пулса кулать пулин те — куҫӗ сиввӗн те ҫивӗччӗн йӑлтӑртатать.

Он говорил всегда спокойно, голосом честного и строгого судьи, и хотя — даже говоря о страшном — улыбался тихой улыбкой сожаления, — но его глаза блестели холодно и твердо.

VII // .

Пысӑк чакӑр кӑвак куҫӗ ҫамрӑкӑнни пек уҫҫӑн кулать, тӑнлавӗсем патӗнче ҫинҫе пӗрмешкесем палӑраҫҫӗ, пӗчӗк хӑлхисем тӗлӗнче кӑвак ҫӳҫ кӗмӗл тӗслӗн йӑлтӑртатать.

Большие серые глаза улыбались молодо и ясно, а на висках уже сияли тонкие лучистые морщинки, и над маленькими раковинами ушей серебристо блестели седые волосы.

II // .

Сылтӑм аллинче унӑн хӗҫ йӑлтӑртатать.

В правой сверкала шашка.

4 // .

Ҫанталӑкӗ сивӗ, хӗвел ҫутипе юр йӑлтӑртатать; Роджерс шухӑшлать: Россия вӑл — ҫав териех япӑх ҫӗршыв мар-мӗн…

Чуть потеплело, снег светился на солнце, и Роджерс думал, что Россия — совсем не такая плохая страна…

3 // .

Малта иллюминаторӑн ҫутӑ куҫӗ лӑпкӑн йӑлтӑртатать.

Впереди спокойно маячил светлый глазок иллюминатора.

10 // .

Сӗтел витнӗ симӗс пустав ҫинчен чернил кӗленчин шӗвӗр тӑрӑллӑ хуппи йӑлтӑртатать.

На зеленом сукне стола поблескивала островерхая крышку чернильницы.

6. Виҫҫӗмӗш хӑвӑртлӑхпа // .

Ҫӗнӗ сехет хӗвел ҫинче йӑлтӑртатать, Ефросиньйӑн кӑмӑлӗ калама ҫук аван.

Новенькие часы лучились на солнце, и настроение у нее было превосходное.

5. Тырӑпа тимӗр // .

Пӗлет те халичченхи пекех шӑвать, хӗрлӗрех тӗслӗ тӗтӗм юписем те халичченхи пекех, юр та халичченхи пекех йӑлтӑртатать, ялкӑшать, чи хакли — этем чӗри — яланлӑхах пурӑнма чарӑнчӗ.

И облако движется как раньше, и столбы красноватого дыма как раньше, и снег по-прежнему сверкает, искрится, а самое главное — человеческое сердце — перестало жить навсегда.

1. «Кивви ҫӗнӗлле» // .

Ун умӗнче выртакан пӗтӗм тӳремлӗх ҫавӑн пекех тӗксӗм-ҫутӑ шуҫ ҫутипе йӑлтӑртатать.

Вся равнина, лежавшая перед Леной, отсвечивала тем же мертвенным, жестяным светом.

6. Иртен те ир пулаканни // .

Чӳречерен шупка уйӑх ҫути кӗрет, макет кӗмӗл тӗслӗ тӗрлӗ ҫутӑсемпе йӑлтӑртатать.

Белый лунный свет лился в окно, серебром и цветными светлячками искрился макет.

6. Иртен те ир пулаканни // .

Хӗвелӗн ҫутӑ пӑнчисем куҫса ҫӳренипе ялкӑшса тӑракан кӗтмел пиншер пӗчӗк ҫутӑсемпе йӑлтӑртатать.

В движущихся солнечных пятнах лакированный брусничник блестел и отсвечивал тысячами бликов.

5. Ҫул-йӗр // .

Старик пӗтӗм пӗвне пӗкӗртсе ларать, вӑл пӗтӗмпех хура тӗксӗм сӑн-питлӗ, пуҫӗ ҫинче шуралнӑ ҫӳҫӗ ҫап-ҫуттӑн йӑлтӑртатать.

Старик сидел, сгорбившись, весь темный, с ярким сиянием седины над смуглым лицом.

10. Пленум хыҫҫӑн // .

Унӑн куҫӗсенче кулӑ йӑлтӑртатать.

 — Смех сверкал в его глазах.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех