Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

авӑтрӗ (тĕпĕ: авӑт) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Астӑватӑн-и, сӗм вӑрманта куккук янӑравлӑн та хурлӑхлӑн авӑтрӗ, эсӗ мана пӗлӗтре сенкер Ҫурҫӗр ҫӑлтӑрне тупма вӗрентрӗн?

Помнишь, как в глухом лесу звонко и печально куковала кукушка и ты научил меня находить в небе голубую Полярную звезду?

Параппанҫӑ кун-ҫулӗ // Леонид Агаков. Гайдар, Аркадий Петрович. Параппанҫӑ кун-ҫулӗ: повесть; вырӑсларан Л.Агаков куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш государство издательстви, 1957. — 132 с.

Хӑвӑрт ӑшӑтма пуҫларӗ, ҫуллахи ҫумӑр пӗлӗчӗсем килчӗҫ, пирвайхи аслати авӑтрӗ, шыври пур пек шапасем чӗрӗлчӗҫ те шыва вӑйлӑ хумхатма тытӑнчӗҫ…

Стало быстро теплеть, пришли тучи летние, грянул первый гром, и лягушки, все, какие только были в лужах, заволновались так сильно, что от них заволновалась вода…

Чӗрӗ каҫ // Гаврил Молостовкин. Пришвин М.М. Ылтӑн ҫаран: калавсем. — Шупашкар: Чӑвашгосиздат, 1951. — 200 с. — 92 с.

Аслати авӑтрӗ, ҫиҫӗм ҫиҫсе ячӗ.

Грянул гром, сверкнула молния.

Юпа ҫинче ларакан чӑхӑ // Гаврил Молостовкин. Пришвин М.М. Ылтӑн ҫаран: калавсем. — Шупашкар: Чӑвашгосиздат, 1951. — 200 с. — 21–22 с.

Ҫурҫӗр ҫитсен хамӑр сарайра автан темиҫе хутчен хыттӑн авӑтрӗ.

В полночь за стеной — в хлеву — бьёт крыльями и несколько раз громко кукарекает наш петух.

Йӑвари ӑсансем // .

Ҫултан аяккарахра, ҫӑра вир хушшинче, хӑлхана ҫурас пек пӗт-пӗлтетсе путене авӑтрӗ, кӑнтӑрлахи вӗркӗшӳпе шӑв-шавран хӑтӑлнӑ ҫеҫенхир ҫине тусанлӑ шӑплӑх анса ларчӗ.

Сбоку от дороги в зарослях проса оглушительно надсаживался перепел, пыльная тишина оседала над степью, изжившей к вечеру дневную суету и гомон.

VI // .

Таврара вӑрах хушӑ пӗр сас-чӳсӗр шӑплӑх тӑчӗ, таҫта инҫетре кӑна, теме систернӗ евӗр, аслати кӗмсӗртетсе авӑтрӗ.

Долго копилась тишина, и где-то далеко предупреждающе громыхал гром.

III // .

Ҫил вӗрчӗ, ҫулсем тӑрӑх тусан ҫӗкленчӗ, ҫеҫенхирте шиклӗн те ерипен аслати авӑтрӗ; тӳпе хуралчӗ, ҫынсене тӑрӑшса ӗҫленӗшӗн парне кӳнӗ пек, ҫумӑр лӳшкетсе ҫума пуҫларӗ…

Подул ветер, закурились дороги, тревожно и глухо прокатился над степью гром; небо потемнело, и как бы в награду людям за их труд полил дождь…

XXXV сыпӑк // .

Ҫиҫӗм ҫиҫсе илчӗ, ҫӳлте-ҫулте темскер туртса ҫурнӑ пек аслати шатӑртатса авӑтрӗ, унтан ҫырма ҫине шултра сумӑр ярӑмӗсем чалӑшшӑн-чалӑшшӑн ҫуса, ухӑ йӗпписем пек тирӗнме пуҫларӗҫ.

Сверкнула белая молния, с высоты с сухим треском ударил раскат грома, словно где разорвали огромный кусок коленкора, и тяжелые косые струи дождя, как стрелы, пронзили реку.

36-мӗш сыпӑк // .

Кӗсмен пӑтисем пӗрмай кӗмсӗртетсе пычӗҫ, — таҫта карӑш авӑтрӗ, таҫтан инҫетрен каҫхи тӑмана ахӑрса кӑшкӑрни илтӗнчӗ.

Глухо стучали уключины, где-то скрипел коростель, и совсем уже издали едва доносился по воде надрывный, шалый крик филина.

5 сыпӑк // .

Йӗп чиксен те куҫ курман тӗттӗмлӗхре ҫиҫӗм чӑр та чар ҫутала-ҫутала илчӗ, аслати татти-сыпписӗр авӑтрӗ, ҫил ахӑрчӗ, ҫаврӑнчӗ-пӑтранчӗ, ҫумӑрӗ ҫав-ҫавах пӗр тумлам та патлатмарӗ-ха.

Во тьме трепетно вспыхивали молнии и гремел гром, ветер рвал, носил, а дождя не было.

Ярмул пичче // Хветӗр Агивер. Василий Шукшин. Пахчапа мунча хуҫи. Вырӑсларан Хв. Акивер куҫарнӑ. КПСС Чӑваш обкомӗн издательстви, 1989. — 47–51 стр.

Ҫӗрле хӑрушӑ тӑвӑл ахӑрашрӗ, ҫапса ҫумӑр ҫурӗ, аслати хӑватлӑн авӑтрӗ, йӑл та ял ҫиҫӗм ҫиҫрӗ.

А ночью разразилась страшная гроза, с проливным дождем, ужасными ударами грома и ослепительной молнией.

22-мӗш сыпӑк. Гек Финн Библи вӗренет // .

Унччен те пулмарӗ, вӗсем киремете пиллесе хӑварнӑ автан пӗтӗм вӑрмана янратса авӑтрӗ: «Ку-ка-ре-ку-у!»

А тут, петух, преподнесенный киремети, закукарекал на весь лес: «Ку-ка-ре-ку-у!»

Ӳпне ҫӑпан // Вир Мӗтри. Вир Мӗтри. Хӗрлӗ гварди. — Шупашкар, 1980

Ҫумӑрӗ вара лӳшкерӗ те лӳшкерӗ, аслатийӗ авӑтрӗ те авӑтрӗ.

А дождь все хлестал и хлестал, гром все громыхал и громыхал.

Ҫиҫӗм Натюш // Людмила Сачкова. Людмила Сачкова

18. Вара ҫиҫӗм ҫиҫрӗ, аслати авӑтрӗ, сасӑсем кӗрлерӗҫ, ҫӗр кисренчӗ, ун пекки ҫӗр ҫинче этем пурӑна пуҫланӑранпа та пулман.

18. И произошли молнии, громы и голоса, и сделалось великое землетрясение, какого не бывало с тех пор, как люди на земле.

Ӳлӗм 16 // .

19. Вара тӳпере Турӑ Ҫурчӗ курӑнса кайрӗ, Унӑн Ҫуртӗнче Ун халалӗн арчи курӑнчӗ; ҫиҫӗм ҫиҫрӗ, сасӑсем илтӗнчӗҫ, аслати авӑтрӗ, ҫӗр чӗтренчӗ, пӑр питӗ вӑйлӑ ҫурӗ.

19. И отверзся храм Божий на небе, и явился ковчег завета Его в храме Его; и произошли молнии и голоса, и громы и землетрясение и великий град.

Ӳлӗм 11 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех