Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ыткӑнакан (тĕпĕ: ыткӑн) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Кунта вӑрхӑнса ыткӑнакан шыв кимӗсем хыҫне тӑрса юлакан шыв айӗнчи чулсемпе шыв ҫийӗнчи пӗчӗкҫӗ утравсем ҫине ҫапӑнса саланать.

Здесь стремительный поток яростно бился о верхушки подводных скал и каменистых островков, загромождавших фарватер.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Ыткӑнакан мӑнтӑр пӗлӗтсем ҫӗре тинӗс пекех аялтан иртеҫҫӗ.

Тучи, нёсшиеся к востоку, нависали над самой землёй.

Ҫирӗм пӗрремӗш сыпӑк // .

Хӑш-пӗр чухне хӑйпе пӗр еннеллех ыткӑнакан хумсенчен ирте-ирте, «Дункан» вӗсене хӑйӗн ҫивӗч сӑмсипе ҫурса пырса, шыва темӗн пысӑкӑш кит евӗрлӗ чӑмса тухать.

Иногда, опережая волны, которые ветер гнал в ту же сторону, «Дункан» разрезал их своим острым носом и зарывался в воду, как гигантский кит.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Ҫулӑм ӑшӗнче туратсем ҫӗлен пек авкаланса шӑтӑртатаҫҫӗ, йӗри-тавра кӑварлӑ вутпуҫҫи сирпӗнет, вӗсем салхуллӑн ҫутӑлса ыткӑнакан шыва чашлатса ӳкеҫҫӗ, ҫавӑнтах юхса каяҫҫӗ.

Ветви трещали, извивались в огне, как змеи, разбрасывая по сторонам пылающие головни, которые тотчас же уносил освещённый мрачным отблеском поток.

Ҫирӗм пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Ҫӳлтен анакан шывран хӑтӑлма май ҫук, апла пулсан, омбу йывӑҫҫинчен ҫапӑнса ыткӑнакан вӑйлӑ юхӑмпа та пулин паллашас мар тесессӗн, епле пулин те сыхланас пулать.

Если уж нельзя избежать небесной воды, то следовало хотя бы обезопасить себя от знакомства с быстрым течением, разбивавшимся о ствол омбу.

Ҫирӗм пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Вӗсене хирӗҫ ӳсекен виҫҫӗмӗш турачӗ ахӑрашса ыткӑнакан юхӑм ҫийӗпе шыва перӗннӗ-перӗнмен пек тӑсӑлса тӑрать.

Напротив, третья ветвь вытянулась горизонтально над ревущим потоком, почти купаясь в нём.

Ҫирӗм виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Ҫӑмӑл хумсем вылянма пуҫларӗҫ, темӗн ҫӳллӗш хум ҫитсе ҫапӑнасси инҫе те юлман, унӑн кӑпӑкланса ыткӑнакан тӑрри ӗнтӗ икӗ мильренех курӑнакан пулчӗ.

Лёгкие волны предвещали скорое нападение гигантского вала, пенящаяся вершина которого виднелась в двух милях.

Ҫирӗм иккӗмӗш сыпӑк // .

Ҫавӑн пекех, юханшывсем тусанлӑ сӑрт-тусем ҫинчен юхса анса кӗрлесе те кӑпӑкланса ыткӑнакан юхӑма хутшӑннӑ евӗр, вӑрҫӑн пӗрремӗш шавлӑ кунӗсенчех Ту Буржуинствинче пӑлхавсем пуҫланса кайнӑ, вара Тӳрем Королевствӑра, Юрлӑ Патшалӑхра, Шӑрӑх Государствӑра пиншер ҫилӗллӗ сасӑсем вӗсем ҫумне хутшӑннӑ.

Вот так же, как ручьи, сбегая с пыльных гор, сливались в бурливые, пенистые потоки, так же при первом грохоте войны забурлили в Горном Буржуинстве восстания, и откликнулись тысячи гневных голосов и из Равнинного Королевства, и из Снежного Царства, и из Знойного Государства.

Мальчиш-кибальчишпа унӑн ҫирӗп сӑмахӗ ҫинчен хывнӑ халап // Михаил Рубцов. Гайдар, Аркадий Петрович. Ман юлташсем: калавсем; вырӑсларан М. Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш государство издательстви, 1953. — 158 с. — 147–157 с.

Тӑватӑмкун ҫеҫ, хумсем ҫийӗн ыткӑнакан ҫак кимӗре, телейшӗн ӑнтӑлса ҫунмарӑм-и-ха эпӗ?

А еще четвертого дня в этой лодке, уносимой волнами, не томился ли я жаждой счастья?

XV // .

Теприсем нимӗнсӗрех, чылайӑшӗ полксен япали-пурлӑхне тустарса тухаҫҫӗ, окладсене ҫӗмӗреҫҫӗ, офицерсене персе пӑрахаҫҫӗ, ҫула май ҫаратса пыраҫҫӗ; ирӗклӗн те тӑвӑллӑн кӗрлесе ыткӑнакан ҫурхи шыв пек, ҫуралнӑ ҫӗршывӗсем тӑрӑх саланма пуҫлаҫҫӗ.

Иные уходили налегке, но большей частью забирали полковое имущество, разбивали склады, постреливали офицеров, попутно грабили и раскованной, буйной, половодной лавиной катились на родину.

XXI // .

Аксинья пичӗсене аллапписемпе хӗстерсе тытнӑ та якалса ҫитмен тумхахлӑ ҫул тӑрӑх енчен енне тайкаланса ыткӑнакан кӳмеллӗ урапа ҫинче, чарӑлса кайнӑ куҫӗсемпе ухмаха ернӗ пек пӑхкаласа, силленсе пырать.

Аксинья, стиснув ладонями щеки, дико поводя широко раскрытыми сумасшедшими глазами, подпрыгивала на повозке, метавшейся от края к краю по кочковатой, ненаезженной дороге.

20 // .

— Акӑ вӑл, эсрел!.. — савӑнӑҫлӑн кулса ячӗ Григорий, юхӑм варринелле ыткӑнакан пулла шыв тӗпӗнчен аран-аран туртса уйӑрса.

— Вот он, дьявол!.. — хмыкнул Григорий, с трудом отрывая от дна метнувшуюся к стремнине рыбу.

2 // .

Вӗсем, чӗрнисемпе шӑлӗсене кӑтартса ҫын ҫинелле ыткӑнакан тискер кайӑксем пекех, хаяр та усал; вӗсем пирӗн ҫӗрӗшнӗ несӗле ҫав тери уҫҫӑн аса илтереҫҫӗ тата пирӗн пурнӑҫа хӑрушлӑхра тытса тӑраҫҫӗ.

Они грозны, страшны, как выпущенные и устремленные на него когти и зубы дикого зверя; они слишком живо напоминают нам бренный состав наш и держат в страхе и тоске за жизнь.

IX сыпӑк // .

Вӑл вӗсене хӑйсен усал шухӑшӗсемшӗн питлӗ, вӗсене хӑйсене асаплантарас асапсене кӑтартӗ — ыткӑнакан ҫулӑм ҫакна пӗлтерет.

которые своими злыми помышлениями приблизили бурю и мучения, которыми они начнут мучиться,

3 Езд 13 // .

9. Вӑл вара, йышлӑ халӑх талпӑнса пынине курсассӑн, аллине те ҫӗклемерӗ, сӑнӑ та, нимӗнле вӑрҫӑ кӑралӗ те тытмарӗ; 10. эпӗ ҫакна ҫеҫ куртӑм: мана вӑл хӑйӗн ҫӑварӗнчен — вут варкӑшӗ, тутинчен — ыткӑнакан ҫулӑм, чӗлхинчен хӗм тата ҫил-тӑвӑл кӑларса тӑнӑн туйӑнчӗ; ҫакӑ — вут варкӑшӗ, ыткӑнакан ҫулӑм, вӑйлӑ ҫил-тӑвӑл — пӗтӗмпе пӗрле пӑтранатчӗ.

9. Он же, когда увидел устремление идущего множества, не поднял руки своей, ни копья не держал и никакого оружия воинского; 10. но только, как я видел, он испускал из уст своих как бы дуновение огня и из губ своих - как бы дыхание пламени и с языка своего пускал искры и бури, и все это смешалось вместе: и дуновение огня и дыхание пламени и сильная буря.

3 Езд 13 // .

3. Вӑл хӑй халӑхӗн мухтавне сарнӑ; вӑл, улӑп пек, тимӗр тумтир тӑхӑнса, пилӗкӗ тавра вӑрҫӑ кӑралӗ ҫакса, ҫарне хӗҫӗпеле хӳтӗлесе, вӑрҫӑ вӑрҫнӑ; 4. хӑйӗн ӗҫӗнче арӑслан пек пулнӑ, тупӑшӗ ҫине ӳхӗрсе ыткӑнакан ҫамрӑк арӑслан пек пулнӑ.

3. Он распространил славу народа своего; он облекался бронею, как исполин, опоясывался воинскими доспехами своими и вел войну, защищая ополчение мечом; 4. он уподоблялся льву в делах своих и был как скимен, рыкающий на добычу;

1 Мак 3 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех