Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

хушӑрах (тĕпĕ: хушӑ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Акӑ, хӗрсе калаҫнӑ хушӑрах вӑл ялт! сиксе тӑрать те Салли аппана тутинчен чуптуса илет!

Куҫарса пулӑш

Вӑтӑр виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Ҫав хушӑрах вӗсем те, кусем те писатель чӑвашсен иртнӗ пурнӑҫӗпе вӗсен йӑли-йӗркине тӗлӗнмелле лайӑх пӗлнине, чиркӳпе тӗн пусмӑрӗ, кулаксемпе ял куштанӗсем ӗҫ хресченӗн ҫичӗ хут тирне сӳнине пысӑк ӑсталӑхпа ҫырса кӑтартма пултарнине палӑртнӑччӗ.

Куҫарса пулӑш

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Ял Совет секретарӗ вӑл, ҫав хушӑрах шкул ачисене вӗрентме те вӑхӑт тупать.

Куҫарса пулӑш

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Фронтри йывӑрлӑхсене пӗр пӗчӗклетмесӗр кӑтартнӑ хушӑрах писатель вулакана ялти лару-тӑрупа та паллаштарать.

Не уменьшая проблем на фронте, в то же время писатель знакомит читателя с ситуацией в деревне.

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Хамӑр енчи ҫухатусем те пӗчӗк мар, ҫав хушӑрах шуррисен ҫар тытӑмӗ йӑшса арканма пуҫлани драмӑра уҫҫӑн сисӗнет.

В драме ясно видно, что потери на нашей стороне были не малыми, но в то же время военная структура белых начала разваливаться.

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Ҫав хушӑрах вӗсен хаяр класс тӑшманӗсемпе те, ултавлӑ майпа пӗр-пӗр меллӗ вырӑна лексе, колхоза шалтан кишӗклекен сатарҫӑсемпе те ҫине тӑрса кӗрешме тивет.

При этом им приходится упорно бороться со злыми классовыми врагами, обманом пытающимся занять удобное место, изнутри разрушить колхоз.

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Ҫав хушӑрах эпӗ Д. хальхи пек хуйхӑрнине нихҫан та курман.

И со всем тем я никогда не видала Д. таким грустным.

XVI // .

Вӑл тусӗ ҫинчен мӗн пӗлнине пӗтӗмпех кала-кала кӑтартрӗ (эпир час-часах, пӗр-пӗр ҫынна юрас шутпа, унпа калаҫнӑ чухне хамӑр юлташа мухтатпӑр, ҫапла тунипе, ҫав хушӑрах, хамӑра хамӑр мухтанине туйманпа пӗрех пулатпӑр), вара, сайра хутран ҫеҫ Еленӑн шурӑ пичӗ хӗрелсен, куҫӗсем ҫуталса пысӑклансан, хӑй тӳссе ирттерекен лайӑх мар хуйхӑ унӑн чӗрине чӗпӗтет.

Он с жаром, до малейших подробностей, рассказывал ей всё, что знал о нем (мы часто, когда сами хотим понравиться другому человеку, превозносим в разговоре с ним наших приятелей, почти никогда притом не подозревая, что мы тем самих себя хвалим), и лишь изредка, когда бледные щеки Елены слегка краснели, а глаза светлели и расширялись, та нехорошая, уже им испытанная, грусть щемила его сердце.

XIII // .

Ӗҫсӗр выртни, тулли кӑмӑл, уҫӑ сывлӑш, ӗмӗт ҫитнине пӗлсе тӑни, юлташӗпе пули-пулми ҫинчен калаҫни, юратнӑ хӗрен ӑнсӑртран килсе тухнӑ сӑнарӗ, ҫак тӗрлӗ йышши тата ҫав хушӑрах темшӗн пӗр евӗрлӗрех туйӑнакан шухӑш-кӑмӑл унӑн ӑшчиккинче пӗтӗмӗшле пӗр туйӑм пулса пӗрлешрӗҫ, халь акӑ вӗсем лӑплантараҫҫӗ те, пӑшӑрхантараҫҫӗ те, вӑя та шалтӑрах пӗтереҫҫӗ…

Бездействие, нега и чистота воздуха, сознание достигнутой цели, прихотливый и небрежный разговор с приятелем, внезапно вызванный образ милого существа — все эти разнородные и в то же время почему-то сходные впечатления слились в нем в одно общее чувство, которое и успокоивало его, и волновало, и обессиливало…

I // .

Ҫав хушӑрах ҫак вӑхӑт вӑл — ирӗклӗ вӑхӑт.

Но на самом деле это были часы как бы полуофициальные.

1942-мӗш ҫул // .

«Вӑл», ҫав хушӑрах манӑн «эпир» тесе те калас килет.

«Она», а хочется сказать «мы».

1961-мӗш ҫул // .

Ҫак хушӑрах кунтах, «Дункан» борчӗ ҫинчех, «Британи» ӑҫта ҫӗмӗрӗлнин пӗлекен ҫын пур, анчах вӑл ун ҫинчен нимӗн те каламасть.

Между тем тут же, на борту «Дункана», находился человек, который знал тайну гибели «Британии», но молчал о ней.

Вунсаккӑрмӗш сыпӑк // .

Кӗтмен ҫӗртен ҫӑлӑннӑшӑн вӗсем питех те савӑнаҫҫӗ, ҫав хушӑрах ученый ҫухалнишӗн те хуйхӑраҫҫӗ.

Исчезновение учёного омрачало радость нежданного спасения.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Ҫак сӑмахсене епле шӑппӑн каласан та Мэри Грант вӗсене тӗлӗрнӗ хушӑрах илтрӗ.

Но как ни тихо произнёс он эти слова, Мэри Грант услышала их сквозь дремоту.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Сисмен хушӑрах каҫ тӗттӗмӗ хупласа лартрӗ.

Сумерки подступили незаметно.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Корчагинӑн сакӑр ҫул хушшинче те тинех ирӗклӗ вӑхӑт ҫав тери нумаййи тата ҫак хушӑрах нимӗнле обязанность та ҫукки пирвайхи хут пулса тӑчӗ.

Впервые за восемь лет у Корчагина было так много свободного времени и ни одной обязанности.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Ӳкӗте кӗмен вӑхӑт — кунсене, уйӑхсене шутласа пырать, ҫак хушӑрах ыткӑнса пыракан тем тӗрлӗ те тем тӗслӗ пурӑнӑҫ вӑл кунсене, ҫиелтен пӑхсан пӗр майлӑ курӑнан кунсене, яланах темле ҫӗнӗ, ӗнерхи пек мар япалапа тултарса пырать.

Беспристрастное время отсчитывало дни, месяцы, а жизнь, стремительная, многокрасочная, заполняла эти дни (с виду однообразные) всегда чем-то новым, не похожим на вчерашнее.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Хӗрӳллӗ калаҫу пынӑ хушӑрах вӑл хӑйсен йӑнӑш шухӑшӗсене йышӑнманнине палӑртса, Цветаевпа пӗрле тухса кайрӗ.

В разгаре беседы он ушел с Цветаевым, подчеркивая этим нежелание признавать ошибочность своих взглядов.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

— Юлташ чӗртмелли парччӗ, — тет поляк закон тасалӑхне чи малтан пӑсса, хӑй ҫав хушӑрах нумай зарядлӑ, хӗҫ пек штыклӑ француз винтовкине ҫурӑм хыҫне уртса ярать те кӳтсе кайнӑ пӳрнисемпе шинель кӗсъинчен йӳнӗ сигарет пачки туртса кӑларать.

— Товарищу, дай пшепалиць, — первым нарушает святость закона поляк и, закинув свою многозарядную французскую винтовку со штыком-саблей за спину, с трудом вытаскивает озябшими пальцами из кармана шинели пачку дешевых сигарет.

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Савӑк кӑмӑллӑ Окунев, сӗтел ҫине хӑпарса ларса, ҫинӗ хушӑрах, ӗҫлӗ сӑмаха шӳтпе хутӑштарса, Павела кунти хыпарсем ҫинчен каласа пама тытӑнчӗ.

Сидя на столе и энергично работая челюстями, жизнерадостный Окунев, мешая шутку с деловой речью, передавал Павлу новости.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех