Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

татнӑ (тĕпĕ: тат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Лизӑн ҫамкине вӗҫӗсене пӗр тикӗс татнӑ улӑм тӗслӗ ҫӳҫ хупланӑ, ҫаврака та кӑмӑллӑ пит-куҫӗнче чеелӗхпе темӗнле вӑрттӑнлӑх пытанса тӑнӑ.

Круглое миловидное личико Лизы с соломенной челкой, закрывавшей почти весь лоб, было полно скрытого лукавства и таинственности.

20 // .

Ачасем пилешне татнӑ чух аялти туратсене хуҫа-хуҫа пӗтернӗ, ҫӳлте ҫеҫ пиҫсе ҫитнӗ шултра сапакасем ҫулӑм сапса илӗртеҫҫӗ.

Видно, ребятишки, срывая ягоды, пооб- ломали нижние ветки, и лишь на верхушке вызывающе пламенели зрелые гроздья.

1 // .

Шамиль Алешки варринче выртать: унӑн кивелсе кайнӑ кӑвак сӑхманне уҫса хунӑ, пушӑ ҫаннине касса ҫурнӑ пуҫӗ айне чикнӗ, тахҫан ӗлӗкех татнӑ алли, таса мар ҫӗтӗкпе ҫыхнӑскер, нихҫан хускалмасӑр ҫӳременскер, сывлами пулнӑ ҫаврака кӑкӑр ҫинче шӑнӑр хутлатнӑ пек хутланса выртать.

Куҫарса пулӑш

LI // .

Каярахпа кайса пӑхрӗҫ те, ултӑ лашаран пӗри ҫеҫ чӗрӗ юлнӑ иккен, анчах ун вырӑнне снаряд ванчӑкӗ ҫав лаша ҫине утланнӑ ездовойӑн пуҫне хӗҫпе касса татнӑ пекех татса кайнӑ.

Как выяснилось впоследствии, уцелела только одна, зато ездовому, сидевшему на ней, начисто срезало осколком голову.

XLI // .

Лихачев улӑм ҫинче ларать, суранне ҫыхнӑ бинт тӗввине туртса татнӑ та, бинта шалӗпе сӳтет.

Лихачев сидел на соломе, зубами развязывая бинт, срывая повязку.

XXX // .

Телефонпа ҫыхӑнса калаҫма ҫук, татнӑ.

Телефонная связь-то порватая.

XXVII // .

Пӗррехинче ҫапла пуля хӗҫӗн пӑхӑр аврине витӗрех шӑтарса кайрӗ, йӗнӗ ярапи лаша ури айне ҫыртса татнӑ пек тухса ӳкрӗ.

Однажды пуля насквозь пробила медную головку шашки, темляк упал к ногам коня, будто перекушенный.

X // .

Ҫавӑн майлӑ кукӑр-макӑррӑн авкаланса иртет тип ҫырма хӗррипе, сӗвек тайлӑм тӑрӑх, качакасен чӗрнисемпе йӗрленсе якалнӑ пӗчӗкҫӗ сукмак; ҫапла пырать-пырать те вӑл, пӗр-пӗр кукӑра ҫитсен, сасартӑк тим ҫырма тӗпнелле чӑмса кӗрет, касса татнӑ пек ҫухалать, — вара ҫук малалла кайма, сукмак татӑлнине тараватсӑррӑн пӗлтернӗ майлӑ шӑрт пек хытхура кӑна унта, хӳме майлӑ курӑнса, кашласа ӳсет.

Так над буераком по кособокому склону скользит, вьется гладкая, выстриженная козьими копытами тропка и вдруг где-нибудь на повороте, нырнув на днище, кончится, как обрезанная, — нет дальше пути, стеной лопушится бурьян, топырясь неприветливым тупиком.

II // .

— Кайнӑ пул, — ун сӑмахне татнӑ Суворов.

— Ступай, — прекратил разговор Суворов.

Ҫӗр улпучӗ // .

— Ҫапла пулмасӑр! — аллисене савӑнӑҫлӑн ҫапса илчӗ темле типшӗмрех лутра старик, аврине ҫурмаран татнӑ сӑнӑ ҫакнӑскер.

— Ска-а-ажи на милость! — какой-то мозглявенький старичишка, вооруженный пикой с отпиленным наполовину древком, обрадованно хлопал руками.

XXVIII // .

Пӗринне хулпуҫҫине касса татнӑ та, хӑй хӑвӑрт-хӑвӑрт сывласа выртать; шалта, юн ӑшӗнче, чӗри тапни курӑнать, пӗверӗ кӑн-кӑвак темле…

У одного плечо обрубили, двошит часто, и видно, как сердце в середке под кровями бьется, а печенки синие-синие…

XXIV // .

Сӑмах та чӗнмерӗ вӑл, пырне хӗҫпе касса татнӑ така ҫинҫе урисемпе тапӑлтатса выртнине курсан ҫеҫ, кӗхлеткелесе, крыльцаран кӗрсе ҫухалчӗ.

Он ничего не говорил, и только тогда, крякнув, пошел на крыльцо, когда валух, с перерезанным шашкой горлом, засучил тонкими ногами.

XXI // .

Миҫе ҫӗр шахтерӑн пурнӑҫне татнӑ?.. — Унтан каллех, урнӑ пек тӑвӑлса, куҫне-пуҫне тискеррӗн ҫавӑрса пӑрахрӗ.

Сколько он шахтеров перевел?.. — и опять, закипая бешенством, свирепо выкатил глаза.

XII // .

— Эсӗ колхозсем ҫине ҫапла пӑхатӑн: ака планне тултарнӑ — аван, государствӑна тырӑ тӳлесе татнӑ — маттур!

— Ты смотришь на колхозы так: план сева выполнили — хорошо, хлебопоставки завершили — молодцы!

XXIII сыпӑк // .

Алкумӗнче помидор тултарнӑ икӗ катка тӑнӑ — тин татнӑ йӑмӑх хӗрлӗ помидорсем ҫинче тӑвар пас тытнӑ пек шуррӑн курӑннӑ.

В сенцах стояли две кадки с помидорами — свежие, ярко-красные плоды были покрыты, как инеем, тонким слоем соли.

XXX сыпӑк // .

Кунсем лӑпкӑ та ӑшӑ тӑраҫҫӗ, каҫсем сулхӑн та сывлӑмлӑ, — тул ҫутӑлас умӗн татнӑ арбуз йӗпе, нӳхрепрен кӑларнӑ пек сивӗ.

Дни стоят тихие и теплые, а ночи прохладные и росистые, — сорвешь на заре арбуз, а он мокрый и такой холодный, точно вынут из погреба.

XXX сыпӑк // .

Тимофей Ильичӑн каярах лартмалли купӑста валли йӑрансем виҫмеллеччӗ, хӑярсене суйласа татнӑ ҫӗре ҫитсе курмаллаччӗ, ҫӗрулми ҫумланӑ ҫӗре те каймалла пулнӑ, анчах вӑл юлашки пӑта ҫапса лартичченех водокачка умӗнчен хӑпмарӗ.

Тимофею Ильичу нужно было обмерять грядки для посадки поздних сортов капусты, посмотреть, как идет выборочный сбор огурцов, побывать на прополке картофеля, но он не ушел от водокачки, пока не был забит последний гвоздь.

VIII сыпӑк // .

— Улталӑн, кӗтсех тӑр! — ахӑлтатса кулса янӑ Бурдин, яланах Дуня ҫинчен тата унӑн сараппанне кӑшласа татнӑ тараккан ҫинчен юрласа ҫӳрекенскер.

— Омманет, язви его! — хохотал Бурдин, постоянно напевавший о Дуне и о таракане, который прогрыз Дуне сарафан.

23 // .

Сасӑсем аякалла кайнӑ май ҫинҫелнӗҫем ҫинҫелсе пычӗҫ те, касса татнӑ пек, шӑпах чарӑнчӗҫ.

И сразу, как обрезанный, крик смолк.

13 // .

— Епле-ха апла, пӗр туртса татнӑ япалана сыпас теет-им?

— Что ж она… разорванное хочет связать?

10 // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех