Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тататӑп (тĕпĕ: тат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Енчен малашне те ман пата ытлашши шапӑлтисене яратӑн пулсан, эпӗ малтан вӗсен чӗлхисене хӗҫпе касса тататӑп… ан пакӑлтатчӑр пур кирлӗ-кирлӗ мара.

Куҫарса пулӑш

LXIV // .

Кайнӑ пул позицине, ҫӗлен, атту халех пуҫна касса тататӑп!

Куҫарса пулӑш

XLV // .

— Кирлӗ-и, пуҫна касса тататӑп?

— Хочешь, голову срублю?

12 // .

Аттем — йывӑр тӑпри ҫӑмӑл пултӑр та-ха унӑн — калать хайхи мана: «Фу-у, Христан, ирсӗр те ҫак эсӗ! Эпӗ кӗлӗ вулатӑп, эсӗ хырӑмӑнти апатна тытса тӑраймастӑн, сывлӑш ҫавӑрма та ҫук-ӗҫ, сӑмсана ҫурать, тет. Кай, тӗмеске ҫинчен ан, эп сана кӗреҫепе пуҫна касса тататӑп! Сана, ирсӗре, пула клад ҫӗр айне тарса кӗме пултарать», — тет.

Батя-покойничек, царство ему небесное, и говорит: «Фу, говорит, Христан, и поганец ты! Я молитву прочитываю, а ты не могешь пищу сдерживать, дыхнуть, стал быть, нечем. Иди, говорит, слазь с кургана, а то я тебе голову лопатой срублю. Через тебя, поганца, клад могет в землю уйтить».

6 // .

Ҫав сехетчен чӗре ҫунса каймасан — хамшӑн та, пуриншӗн те тулли виҫепе тӳлесе тататӑп!

Если до этого часа сердце не сгорит — и за себя, и за всех отплачу сполна!

XIX // .

Халь ӗнтӗ йӑлтах пӗтнине ҫеҫ ӑнлантӑм эпӗ: арӑм айӑпли пирки иккӗленме май та ҫук, эпӗ ӑна халех акӑ айӑплатӑп, вара унпа мӗнпур ҫыхӑнӑва тататӑп.

Я знал только, что теперь все кончено, что сомнений в ее невинности не может быть и что я сейчас накажу ее и кончу мои отношения с нею.

XXVI // .

— Вӑл кӳршӗ хӗрарӑмӗ патне пӑрӑҫ илме кайрӗ, эпӗ тӗк тататӑп, — унӑн хӗсӗк куҫӗсем хӑравҫӑллӑн йӑлтӑртатса илчӗҫ.

— Она ушла к соседке за перцем, а я общипываю… — его узкие глаза боязливо заблестели.

XX // .

Уйӑх вӗҫӗнче эп кирек хӑҫан та парӑма тататӑп-ҫке.

В конце месяца я ведь всегда рассчитываюсь с тобой.

VI. Ҫыру // .

— Асанне, хамӑн председатель шалӑвӗнчен-и, е кӗркунне хамӑр пахчаран — пӗтӗмпех тӳлесе тататӑп!

— Бабушка, хоть из своего председательского жалованья, хоть осенью с нашего огорода — расплата будет произведена полностью!

XXI сыпӑк // .

Ҫӗҫҫӗме баракра вӑрларӗҫ — эпӗ ача кӑвапине шӑлпах ҫыртса тататӑп; ачи каҫӑхса кайса мӑн сасӑпа кӑшкӑрать, амӑшӗ — йӑлкӑшса кулать, эпӗ унӑн тарӑн куҫӗсем тӗлӗнмелле хӑватпа ҫуталнине, вӗсенче кӑвак ҫулӑм вӗлтлетнине куратӑп; — вӑл хуралса кайнӑ аллипе, юбка таврашӗнче хыпашласа, кӗсйине шырать, ҫыртса юнланнӑ тутисем хуллен пӑшӑлтатаҫҫӗ:

Нож у меня украли в бараке — я перекусываю пуповину, ребенок орет орловским басом, а мать — улыбается: я вижу, как удивительно расцветают, горят ее бездонные глаза синим огнем — темная рука шарит по юбке, ища карман, и окровавленные, искусанные губы шелестят:

Этем ҫурални // Александр Артемьев. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 156–165 стр.

— Тартсан, сирӗн пуҫӑрсене тататӑп! — тесе кӑшкӑрчӗ те мӑйӑхли городовойсене, хӑй тухса чупрӗ.

— Уйдут — головы сорву! — крикнул усатый городовым и выбежал вон.

XXVI. Йӗрлеҫҫӗ // .

Пенсийен укҫине тататӑп

С пенсии отдам…

Улттӑмӗш курӑну // .

— Тататӑп та!

— И проломлю.

1-мӗш сыпӑк. Том вылять, ҫапӑҫать, тарать // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех