Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тавӑрӑннине (тĕпĕ: тавӑрӑн) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Ялпа ҫыхӑннӑ рабочисем, нимӗҫсен реквизицийӗсемпе тарӑхса тата улпутсем каялла килӗсене тавӑрӑннине кура, пӑлхана пуҫларӗҫ.

Среди рабочих, связанных с деревней, начались большие возмущения, вызванные реквизициями и возвращением помещиков в свои фольварки.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Юлашкинчен, вӑл хӗл каҫма Петербурга та каяйман, акӑ ӗнтӗ эпир ӑна халӗ пӗтӗмпех шурӑ ҫӳҫлӗскере, тӑртаннӑ та кӑштах курпунланнӑскере, 1859 ҫулти май уйӑхӗнче куратпӑр; вӑл ӗнтӗ халь, хӑй тахҫан ӗлӗк илнӗ пекех, кандидат ятне илнӗ ывӑлӗ киле тавӑрӑннине кӗтет.

На последнюю зиму он приехать не мог, — и вот мы видим его в мае месяце 1859 года, уже совсем седого, пухленького и немного сгорбленного: он ждет сына, получившего, как некогда он сам, звание кандидата.

I // .

Вӑл пит нумай вӑхӑт хушши шухӑшласа йӗркене кӗртнӗ, тӗрӗссипе, шухӑшласа мар, ӑсра ҫеҫ палӑртнӑ сценӑпа повесть вӗҫленмелле; композици тӗлӗшӗнчен илсе пӑхсан вӑл йывӑр пулман: выльӑх пӑхакансем хӑйсен кӗтӗвӗсемпе ту ҫинчи улӑхсенчен тавӑрӑннине кӑтартмалла.

Сцена, которую он так долго обдумывал, вернее — не обдумывал, а воображал, завершала повесть, и по композиции была она весьма простая: требовалось показать возвращение животноводов со своими стадами с нагорных пастбищ.

XVIII // .

Юлашкинчен вӑл ашшӗ патне тавӑрӑннине кӑтартнӑ; ырӑ старик ҫав калпакпах, ҫав шлафрокпах; старик ывӑлне хирӗҫ чупса тухать; аскӑн ывӑлӗ чӗркуҫҫи ҫинче тӑрать; хыҫалта повар ҫитерсе мӑнтӑрлатнӑ пӑрӑва пусать, аслӑ пиччӗшӗ чурисенчен килте мӗн пирки савӑнни ҫинчен ыйтса пӗлет.

Наконец представлено возвращение его к отцу; добрый старик в том же колпаке и шлафорке выбегает к нему навстречу: блудный сын стоит на коленах; в перспективе повар убивает упитанного тельца, и старший брат вопрошает слуг о причине таковой радости.

Станца пуҫлӑхӗ // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех