Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

мӑкӑрланать (тĕпĕ: мӑкӑрлан) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӑрман хыҫӗнчен шуса тухнӑ хӗвел, пысӑк хӗвелҫаврӑнӑш евӗрлӗскер, тӗнчене тӗксӗммӗн ҫутатать, Мӑрьесенчен тухнӑ тӗтӗм пӗтӗм ял ҫийӗпе явӑнса мӑкӑрланать.

Поднимаясь из-за леса, тускло желтело, как огромный подсолнечник, солнышко, по всему селу вились из труб дымки.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Кӑвайт тӗтӗмӗ пӗр енчен тепӗр еннелле сулӑнса мӑкӑрланать.

Дым костра относило то в одну сторону, то в другую.

Тайгари каҫ // Александр Галкин. Арсеньев В.К. Тайгари тӗлпулусем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1960. — 178 с. — 16–22 с.

Ун хыҫӗнче мӑкӑрланать Пӗр вӗҫсӗр хӑмӑр тӗтӗм.

И вьются по ветру за ним Густые космы дыма.

«Ырӑ ҫул сун мана!» // .

Сад ҫинче ҫӑмӑл тӗтӗм евӗр тӗтре мӑкӑрланать.

Над садом легкой дымкой стоял туман.

Кивӗ пусӑ // .

Пӗтӗм Эрб-ан-Пайль ферми тӗлӗнче мӑкӑрланать.

Оно разгоралось над фермой Эрб-ан-Пайль.

VII. Хӗрхенмелле мар! // .

Сывлӑш вӗте те йӗплӗ чул тӗпренчӗкӗсемпе мӑкӑрланать, уласа шӑхӑрать.

Воздух, наполненный мелкими колючими камешками, клубился, вопя и стеная.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Рота кухни вырнаҫнӑ ял вӗҫӗнчи ҫурт тӑрри тӗлӗнче тӗтӗм явӑнса мӑкӑрланать.

Над крайней избой, где помещалась ротная кухня, кольцами клубился дым.

5 // .

Каютӑра махорка тӗтӗмӗ мӑкӑрланать, питӗ шавлӑ.

В каюте было дымно от махорки и очень шумно.

6 // .

Нӳрлӗ ҫӗр хӗвел ӑшшипе типсе мӑкӑрланать, шӳсе кӳпченӗ йывӑҫ тураттисем бархат пек хура курӑнаҫҫӗ.

Влажная земля дымилась под солнцем, бархатно чернели набухшие ветви деревьев.

3. Ҫуркунне // .

Анчах вӑранса каятӑп та — кантӑкран нумай хутлӑ ҫуртсем, пӗлӗтелле кармашакан трубасем куратӑп, вӗсенчен тӗтӗм мӑкӑрланать.

Проснусь — за окном высятся многоэтажные дома, трубы целятся в самое небо, из них дым.

Хӑйне евӗрлӗ перепиҫ // .

Кивӗ шуҫ лампӑна е тимӗр ункӑна хӑшкамалла та, вара пур енчен те усал сывлӑшсем вӗҫсе килеҫҫӗ, аслати кӗрлет, йӗри-тавра йӑлтӑр-ялтӑр ҫиҫӗм ҫиҫет, тӗтӗм мӑкӑрланать, ҫав усал сывлӑшсене мӗн тума хушатӑн, пӗтӗмпех тӑваҫҫӗ.

Потрут старую жестяную лампу или железное кольцо, и тогда со всех сторон слетаются духи, гром гремит, молния кругом так и сверкает, дым клубится, и все, что духам ни прикажешь, они сейчас же делают.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Бронетранспортер мӑкӑрланать.

Бронетранспортер дымил.

1945-мӗш ҫул // .

Кухня мӑкӑрланать кӑна, тутлӑ апат шӑрши кӗрет.

Кухня дымила вовсю, пахло обедом.

1944-мӗш ҫул // .

Ҫитнӗ-ҫитменех вӑл манӑн кӳршӗрен: «Ну, мӗнле? Хырӑм ҫурӑм ҫумне ҫыпӑҫмарӗ-и-ха? — терӗ те, хӑйех лӑплантарма васкаса: — Кухня мӑкӑрланать ӗнтӗ», — тесе хушса хучӗ.

Хрипло спросил моего соседа: «Как? Небось кишка кишке весть подает?» — и обрадовал, что «кухня уже «коптит».

1941-мӗш ҫул // .

Унӑн трубинчен тухакан тӗтӗм ирхи тӗтрепе хутшӑнса мӑкӑрланать.

Дым из её трубы смешивался с утренним туманом.

Ҫирӗм улттӑмӗш сыпӑк // .

Хӗрсе кайнӑ чулсем куҫа ҫисе ярас пек чӑлтӑртатса кратер ҫийӗпе ывтӑнаҫҫӗ; хӗрсе кайнӑ лава вут хыптарса тӳрем ҫӗрсем ҫине юхса анать; хӗрлӗ тӗтӗм юпи таҫта ҫити ҫӗкленсе мӑкӑрланать.

Град раскалённых камней ослепительным фейерверком взлетал над кратером: потоки горящей лавы стекали в равнину; столб красного дыма поднимался вверх.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Акӑ ӗнтӗ сӳнчӗ вут, тӗтӗм ҫеҫ мӑкӑрланать.

Затем и женщины помоложе топчут его, и вот уже весь огонь затоптан, только дымок остался.

Юрӑпи // Галина Матвеева. Суслин, Д. Ю. Юрӑпи: этнографи юмахӗ: [кӗҫӗн ҫулхи шкул ачисем валли] / Дмитрий Суслин. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 2014. — 64 с.

Отрядсем тата беженецсем кайма пуҫтарӑннӑ Кожуховка ялӗ таҫта инҫетре-мӗн, вӑрман леш енче, сулахайра; малта вара, ҫывӑхрах, ыйхӑран вӑранма ӗлкӗрнӗ Кабакино ялӗн мӑрйисенчен тӗтӗм мӑкӑрланать.

Кожуховка-то, в которую собирались отряды и беженцы, была где-то далеко, влево за лесами, а впереди совсем близко дымило трубами уже проснувшееся село Кабакино.

Ҫутаттӑр // Олимпиада Таллерова. Гайдар, Аркадий Петрович. Ҫутаттӑр: калав; вырӑсларан О.Таллерова куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1971. — 44 с.

Лере, тин ҫеҫ нимӗҫсем хупӑрласа илнӗ ҫуна тӑнӑ вырӑнта, ҫӑра тӗтӗм мӑкӑрланать, аманнӑ нимӗҫсем йынӑшни тата лашасем хӑртлатни илтӗнсе тӑрать.

А там, где только что в окружении немцев стояли сани, густым облаком плавал дым, и оттуда неслись вопли раненых и храп коней.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Лашасенчен пӑс мӑкӑрланать.

От лошадей шел пар.

XXVI // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех