Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

Вырӑнӗ (тĕпĕ: вырӑн) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вырӑн пирки калаҫас пулсан, чи лайӑххи вӑл — манӑн заместитель вырӑнӗ

Если же говорить о должности, то лучше всего тебе быть моим заместителем…

II сыпӑк // .

Вырӑнӗ ҫавах-ха.

— Полустанок тот самый.

I сыпӑк // .

Вырӑнӗ те килӗшмест, ҫынсем те ҫук, духовой оркестр та курӑнмасть.

Что-то и местность мне эта не нравится, да и не вижу я ни людей, ни духового оркестра.

I сыпӑк // .

Ун вырӑнӗ патӗнче Ненила тӑрать.

Стоит у постели Ненила.

Аллине шарт ҫапать Ненила // .

Вырӑнӗ вӑрманлӑ та лачакаллӑ пулнӑ пирки, тӑшман ҫарӗсене сарлака фронтпа атакӑлама май ҫук, хӑшпӗр участоксенче пирӗн кавалерин эскадронӗсене взводӑн-взводӑн кӑна атакӑна кӗме тивет.

Куҫарса пулӑш

13 // .

Ҫавӑнпа та, эсӗ ӑна Семипалатинскра аллуна илсе вуланӑ чух пулса иртнӗ ӗҫсем ҫинчен тӗплӗн те татӑклӑнах пӗлсе тӑмалла пултӑр тесе, юриех слогсене тикӗслесе, вырӑнӗ-вырӑнӗпе сӑнлӑхсемпе илемлетсе ҫыратӑп.

Куҫарса пулӑш

11 // .

Тӑваткал площадь йӗри-тавра урапасен туртисем ҫӳлелле кармашӑнса тӑраҫҫӗ, лашасем ҫуйӑхашаҫҫӗ, тӗрлӗрен ҫынсем вӗркесе ҫӳреҫҫӗ; пушар сарайӗ аяккинче болгар-плантаторсем вӑрӑм лавкка речӗсем хушшине вырнаҫнӑ та пахча ҫимӗҫ таврашӗсемпе сутӑ тӑваҫҫӗ; вӗсем хыҫӗнче кӗтӗвӗ-кӗтӗвӗпе пӗчӗк ачасем, тӑварса янӑ тӗвесем ҫине, пасар вырӑнӗ йӗри-тавралла куҫӗсене мӑнаҫлӑн вылянтарса сӑнаканскерсем ҫине пӑхса, кӗшӗлтетсе тӑраҫҫӗ тата хӗрлӗ кӑшӑллӑ картузсемпе, тӗслӗрен тӗслӗ хӗрарӑм тутӑрӗсемпе хутшӑнса арпашӑнса кайнӑ ҫынсен ушкӑнӗсем каллӗ-маллӗ кумса ҫӳреҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

1 // .

Пӳртне ҫӗнӗрен витнӗ, хӑй ҫурт вырӑнӗ ҫумне ҫур теҫеттин пушӑ выртакан ҫӗре касса илнӗ, ҫӗн сарайсем ҫавӑрнӑ тата тимӗр витсе кӗлет лартнӑ.

Заново покрыл дом, прирезал к усадьбе с полдесятины гулевой земли, выстроил новые сараи и амбар под жестью.

1 // .

Апат хыҫҫӑн анне чӳлмек ҫурӗ те, мӑшкӑлтӑк шывне ӑҫта тӑкас-ши тесе, ун-кун пӑхкалама пуҫларӗ, мӗншӗн тесен тӑкма вырӑнӗ ҫук, пур ҫӗрте те йӑран.

После вечера вымыла мать горшок и искала глазами, куда бы вылить помои, потому что вокруг все были гряды; как видит, идет, прямо к ней навстречу кухва.

Тухатнӑ вырӑн // .

Каялла ҫаврӑнчӗ те урӑх ҫулпа утма пуҫларӗ, — йӗтемӗ курӑнать, кӑвакарчӑн усрамалли вырӑнӗ ҫук!

Поворотил назад, стал идти другою дорогою — гумно видно, а голубятни нет!

Тухатнӑ вырӑн // .

Хире те тухрӗ ӗнтӗ вырӑнӗ те шӑп та шай ӗнерхи, кӑвакарчӑн усрамалли вырӑн та курӑнать ав, анчах йӗтемӗ курӑнмасть.

Вышел и на поле — место точь-в-точь вчерашнее: вон и голубятня торчит; но гумна не видно.

Тухатнӑ вырӑн // .

Куҫне хӗсерех пӑхма пуҫларӗ — вырӑнӗ палланӑ пек: хӑрах айккинче вӑрман, вӑрман хыҫӗнчен темскерле шалча курӑнать, таҫта инҫетре, ҫӳл тӳпере пек вӑл.

Начал прищуривать глаза — место, кажись, не совсем незнакомое: сбоку лес, из-за леса торчал какой-то шест и виделся прочь далеко в небе.

Тухатнӑ вырӑн // .

«Ха, явӑл вырӑнӗ! усал тухатнӑ! сӑмсине килсе чикет вӗт-ха ҫакӑн пек ҫӗре ирод, этем йӑхӗн тӑшманӗ!»

«Вишь, дьявольское место! вишь, сатанинское наваждение! впутается же ирод, враг рода человеческого!»

Тухатнӑ вырӑн // .

Тутисем унӑн — пӑр, вырӑнӗ — сивӗ шыв: вӑл сана кӑтӑкласа пӗтерӗ, шыва сӗтӗрсе кӗрӗ.

Уста ее — лед, постель — холодная вода; она защекочет тебя и утащит в реку.

XIII // .

Малтан вӑл чӑн-чӑн запорожец пек пурӑннӑ: нимӗн те ӗҫлемен, ҫур талӑк ытла ҫывӑрнӑ, ҫиессе утӑ ҫулнӑ ҫӗрте ӗҫлекен ултӑ ҫын чухлӗ ҫинӗ, пӗрре ларса витрене яхӑн ӗҫнӗ; хырӑмӗнче вырӑнӗ те тупӑннӑ ҫав: мӗншӗн тесен Пацюк, лутрарах пулсан та, самаях сарлака.

Сначала он жил, как настоящий запорожец: ничего не работал, спал три четверти дня, ел за шестерых косарей и выпивал за одним разом почти по целому ведру; впрочем, было где и поместиться, потому что Пацюк, несмотря на небольшой рост, в ширину был довольно увесист.

Раштав умӗнхи каҫ // .

Кӑмакаран тухса хӑйне хӑй тирпейленӗ хыҫҫӑн, Солоха пӳртри ӑпӑр-тапӑрсене йӗркелеме тытӑнчӗ: кашни япалан хӑйӗн вырӑнӗ пур; анчах михӗсене тивмерӗ вӑл: вӗсене Вакула илсе кӗнӗ, апла пулсан, хӑех илсе тухтӑр!

Вылезши из печки и оправившись, Солоха, как добрая хозяйка, начала убирать и ставить все к своему месту, но мешков не тронула: «Это Вакула принес, пусть же сам и вынесет!»

Раштав умӗнхи каҫ // .

Панночка хӑранипе сак ҫине сиксе хӑпарчӗ, тет; кушакӗ — ун хыҫҫӑн; унтан панночка хӑй вырӑнӗ ҫине сиксе ӳкет: кушакӗ каллех ун хыҫҫӑн, сиксе ларчӗ, тет те, пуҫларӗ, тет, панночкӑна мӑйӗнчен пӑвма.

В испуге вскочила она на лавку, — кошка за нею; перепрыгнула на лежанку, — кошка и туда, и вдруг бросилась к ней на шею и душит ее.

I. Ганна // .

Ӑнран кайнӑ Петро вырӑнӗ ҫинче выртать, ҫӗнӗ хӑна килсе кӗнине те асӑрхамасть.

Петро в беспамятстве лежал на лавке и не примечал вовсе новой гостьи.

Пӗр чиркӳри дьяк пулни-иртни ҫинчен каласа пани // .

Ҫӗр ҫийӗ хытрӗ, вырӑнӗ-вырӑнӗпе шӑнтать.

Земля сделалась крепче и местами стала прохватываться морозом.

Пӗр чиркӳри дьяк пулни-иртни ҫинчен каласа пани // .

Утӑпа чӗркенӗ чӳлмек куписем, хӑйсене тӑвӑр тата тӗттӗм пулнӑран-и тен, кичемлӗн, ҫав тери ерипен малалла шӑвӑннӑ, вырӑнӗ-вырӑнӗпе ҫеҫ пӗр-пӗр яриех курӑнакан сӑрпа илемлетсе пӗтернӗ чашӑк е макитра, лав ҫинче тӳпеленсе выртакан ҫатан хушшинчен мухтанчӑклӑн курӑнса, илемлӗ те ӗрешлӗ япалашӑн каҫсах каякансен ытараймасӑр пӑхакан куҫӗсене илӗртнӗ.

Горы горшков, закутанных в сено, медленно двигались, кажется, скучая своим заключением и темнотою; местами только какая-нибудь расписанная ярко миска или макитра хвастливо выказывалась из высоко взгроможденного на возу плетня и привлекала умиленные взгляды поклонников роскоши.

I // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех