Шырав
Шырав ĕçĕ:
ҫапӑҫассу (тĕпĕ: ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
«Ҫапӑҫассу килет пулсан, эсӗ пире ҫап, ӑна ан тӗкӗн», — теҫҫӗ».«Коль подраться захотелось, нас бей, его не тронь», — говорят.
Хӑна-вӗрле // Хветӗр Уяр. Уяр Ф. Е. Шурча таврашӗнче. 2 кӗнекеллӗ роман. 1-мӗш кӗнеке. Таната. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1994. — 359 с.
— Ҫапӑҫассу килет-им? — ыйтать Пархоменко, сӑмсине савӑнӑҫлӑн пӗркелесе.
1 // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Толстой, А.Н. Ҫӑкӑр: Царицына оборонӑлани: повесть. — Шупашкар: ЧАССР государство издательстви, 1941. — 244 с.
Ытах ҫапӑҫассу килет пулсан, шыра ху валли урӑххине, — ответлерӗ Раймонд, Андрий хӑтланкалани кӑмӑла кайманнине кура.
Тӑваттӑмӗш сыпӑк // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Островский, Николай Аслексеевич. Тӑвӑлпа ҫуралнисем: [роман] / Н.А. Островский. — Шупашкар: Чӑвашиздат, 1937. — 268 с.
Страницăсем:
- 1