Шырав
Шырав ĕçĕ:
сыснасенни (тĕпĕ: ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Умӗнчен пӑхсан, каснӑ-лартнӑ нимӗҫ: унӑн ансӑр, текех ӑҫта кирлӗ унта ҫаврӑнакан, мӗн ал айне лекнӗ ҫавна шӑршлакан сӑмси-ҫӑварӗ пирӗн сыснасенни пек, шӗвӗркке те пуклак вӗҫлӗ: урисем вара ҫав тери ҫинҫешке, Ярескӑри голован урисем ҫавӑн пек ҫинҫешке пулнӑ пулсан, вӑл вӗсене пӗрре ташласах хуҫнӑ пулӗччӗ.
Раштав умӗнхи каҫ // Василий Алагер, К. Никифорова, Михаил Рубцов, Афиноген Кузьмин. Николай Гоголь. Диканька ҫывӑхӗнчи хуторти каҫсем. Вырӑсларан чӑвашла В. Алагер, К. Никифорова, М. Рубцов, А. Кузьмин куҫарнӑ. Чӑваш АССР государство издательстви, 1952. — 254 с.
Ҫав идеал, паллах, кроликсемпе сыснасенни пек, епле пулсан та нумайрах ӗрчесчӗ текен идеал мар; упӑтесемпе Париж ҫыннисенни пек, арлӑх пӗрлешӗвне тунӑ чух епле пулсан та лайӑхрах сисӗм-туйӑмсемпе киленсе юласчӗ текенни те мар, ҫав идеал — ҫынна ырӑ тӑвас идеал.
XI // Ваҫлей Игнатьев. Лев Толстой. Повеҫсемпе калавсем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1961. — 3–86 стр.
Страницăсем:
- 1