Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ҫыншӑн (тĕпĕ: ҫын) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Пӗр путсӗр ҫыншӑн пӗтӗм колхозӑн терт курмалла!

Куҫарса пулӑш

6. Иртен те ир пулаканни // .

Вӑл сасартӑк шӑп пулса тӑнине туйса илчӗ те унӑн — суккӑр ҫыншӑн — тутисем хӑюсӑррӑн, те хурлӑхлӑн, те темскер ыйтса, йӑл кулчӗҫ.

Куҫарса пулӑш

11. «Путарман хум» // .

Ҫакна курни ют ҫыншӑн тӗлӗнмелле пек пулӗччӗ: ваткӑллӑ пиншак тӑхӑннӑ ҫамрӑках мар, ывӑннӑскер, хӗрарӑм, ферма тӑрӑх пӗр-пӗччен пырать, унӑн типсе кайнӑ, ҫилпе куштӑрканӑ тутисем темшӗн йӑл кулаҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

11. «Путарман хум» // .

Вӑл унӑн пуҫне тутӑрпа ҫыхнӑ, мӑйне пилешпе шӑлан ҫырлинчен тунӑ шӑрҫа ҫакса янӑ, ӑна ача пек ачашланӑ, унпа хӑйӗн тусӗ пек калаҫнӑ, ун-шӑн чирлӗ ҫыншӑн макӑрнӑ пек макӑрнӑ.

Куҫарса пулӑш

8. Степан ҫуртӗнче // .

Авдотья чирленӗ кӳршӗ хӗрарӑмӗшӗн те, пӗччен тӑрса юлнӑ старикшӗн те, инкеке лекнӗ кирек мӗнле ҫыншӑн та хӑйӗншӗн тӑрӑшнӑ пекех тӑрӑшнине курнӑ Степан.

Степан увидел, что Авдотья так же, как о нем, заботится о заболевшей соседке, об одиноком старике, о любом, попавшем в беду человеке.

4. «Калта» // .

Ҫын ӑна мӗн таран йӑвашшӑн йышӑнать, вӑл ҫав ҫыншӑн хӑй ҫав таран кӑмӑллӑ пулать…»

Чем покорнее принимает ее человек, тем милостивее она к нему…»

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Ун чухне пурнӑҫ мар — ҫыншӑн ҫын тӑни пулӗ, унӑн сӑнарӗ ҫӳле ҫӗкленӗ, ирӗклӗ ҫынсем — темӗн ҫӳллӗшне те ҫитме пултараҫҫӗ!

Тогда не жизнь будет, а — служение человеку, образ его вознесется высоко; для свободных — все высоты достигаемы!

XXIV // .

Амӑшӗ ӑна хӗрхенчӗ, хӑй ҫак ҫыншӑн хӑранине туйрӗ.

Ей стало жаль его, она почувствовала страх за этого человека.

XVIII // .

Эпӗ ӗмӗр тӑршшӗпех, мӗншӗнне пӗлмесӗрех, чӑрмавпа пурӑннӑ, — лайӑх ҫыншӑн чӑрманма та юрать!

Всю жизнь стеснялась, не зная для чего, — для хорошего человека можно!

VII // .

Хӑма ҫуракан заводра ӗҫлекен вырӑс джентльменӗ ҫав ҫыншӑн земляк тата хӑйне айӑплама хӑтланнине сирсе яма пултаракан адвокат пулса тӑнӑ.

В лице русского джентльмена, работающего на лесопилке, он нашел земляка и адвоката, которому не стоило много труда опровергнуть обвинения.

XXX // .

Ҫак вӑрӑм каҫ, хула ҫывӑрнӑ вӑхӑтра, инҫетрех те мар Келли полиципе тин ҫеҫ килнӗ сыщикӗн мӗлкисем ҫӳренӗ чух ӗнтӗ, вӑл хӑйӗн пулас шӑпинчен ниҫта та тарма ҫукки ҫинчен шухӑшланӑ, шӑпи вара уншӑн, чӗлхесӗр те паспортсӑр ҫыншӑн, ниепле те хӑтӑлма май ҫук тӗрме пекех туйӑннӑ…

Рассмотрев внимательно свое положение в эту долгую ночь, пока город спал, а невдалеке сновали тени полицейского Келли и приезжего сыщика, он пришел к заключению, что от судьбы не уйдешь, судьба же представлялась ему, человеку без языка и без паспорта, в виде неизбежной тюрьмы…

XXX // .

Вара вӑл ҫак тӗлӗнмелле ют ҫыншӑн тӑрӑшасси унӑн тивӗҫӗ пулнине тавҫӑрса илнӗ.

И он счел своей обязанностью позаботиться также о странном незнакомце.

XXVI // .

Пысӑк, чи пысӑк телей нумай чухне ҫыншӑн аякри ҫӑлтӑр пек туйӑнать — ҫавӑнпа ун патне ҫитме ҫук.

Большое, самое большое счастье нередко кажется звездою — далекою и потому недосягаемою.

Вӑрман сыхлавҫи // .

Вилнӗ ҫыншӑн хытӑ хуйхӑрсан, ҫавӑн патне пырать иккен вӑл.

Он прилетает в полночь к тем, кто очень тоскует об умершем.

Астрономсем // .

Санӑн ик аллу та пур чухне эсӗ вӑл ӗҫсене ним вырӑнне те хумастӑн, сывланӑ пек, ҫинӗ пек, ӗҫнӗ пек, вӑл ӗҫсем сисӗнмесӗрех, хӑй ӑссӗнех пулса пыраҫҫӗ, анчах чӑлах ҫыншӑн вӗсем пек йывӑрри те ҫук.

Которые ты, когда у тебя две руки, считаешь совершенно пустяковыми, исполняешь незаметно, механически, как дышишь, ешь, пьешь, которые, однако, для однорукого становятся почти непреодолимыми.

Почтмейстер // .

Вӗсем кирек камӑн пулсан та, тӗрмери ҫыншӑн пурпӗрех.

Узнику-то какое дело, чьи они…

Вӑтӑр пиллӗкмӗш сыпӑк // .

— Мӑнтарӑн Вильямӗ, — терӗ вара малалла, — темӗнле кулянать пулин те, чӗри унӑн яланах ҫыншӑн ыратать.

И говорит: — Бедный Уильям, как он ни огорчен, а сердце у него всегда болит о других.

Ҫирӗм пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Ӗмӗт тени вӑл путех, ҫитӗнсе ҫитнӗ ҫыншӑн кирлӗ япалах та мар-и, тен.

Мечты — это, наверно, что-то несерьезное для взрослого человека.

1940-мӗш ҫул // .

Анчах эпӗ халь те «Оводӑн» чӑн пахишӗн — унри ҫирӗп чунлӑхшӑн, унри чӑтӑмлӑхшӑн, тӗрлӗ йывӑрлӑхсене кашни ҫынна пӗлтермесӗр чӑтса ирттерме пултаракан ҫыншӑн тӑратӑп.

Но я за основное в «Оводе» — за его мужество, за безграничную выносливость, за этот тип человека, умеющего переносить страдания, не показывая их всем и каждому.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Ҫыншӑн чи хакли вӑл — пурӑнӑҫ.

Самое дорогое у человека — это жизнь.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех