Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ҫынччӗ (тĕпĕ: ҫын) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Маншӑн вӑл тӗнчери чи ҫывӑх ҫынччӗ, ачаранпах пӗрне-пӗри савса ӳснӗ юратнӑ тӑванччӗ.

Куҫарса пулӑш

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Машина тулли ҫынччӗ, сиктерсех те каймастчӗ, ланккама тӗлне пулмассерен аманнисем йынӑшатчӗҫ, эпир Паньӑпа иксӗмӗр вӗсене машина хӗррисенчен ан ҫапӑнччӑр тесе сыхла-сыхла халтан кайрӑмӑр.

Куҫарса пулӑш

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Эх, ҫынччӗ!.. — терӗ те вӑл, ассӑн сывласа, куҫлӑхне васкавлӑн тӑхӑнчӗ.

Эх, какой был человек!.. — сказал он, глубоко вздохнув, и быстро надел очки.

8 сыпӑк // .

Ватӑ художник П., Седовпа пӗрле ҫӳрекенскер, Седовӑн ҫывӑх тусӗ те ҫавӑн йышши ҫынччӗ, тахҫан вӑл Саньӑн «Правдӑра» пичетленнӗ статьине питӗ мухтарӗ, каярахпа хӑй те «Св. Фока» Пысӑк Ҫӗр ҫине таврӑннӑ чух Флор сӑмсахӗнчен Климов штурмана епле илсе килни ҫинчен асӑнса пӗр статья пичетлесе кӑларчӗ.

Таков был П., старый художник, друг и спутник Седова, в своё время горячо отозвавшийся на Санину статью в «Правде» и впоследствии напечатавший свои воспоминания о том, как «Св. Фока», возвращаясь на Большую землю, подобрал штурмана Климова на мысе Флора.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Ҫав ҫулсенче Главсевморпути начальникӗ Поляр ӗҫӗнче чапа тухнӑ ҫынччӗ, унӑн ятне вырӑс Арктикин карттисем ҫинче пур ҫӗрте те курма пулать.

Начальником Главсевморпути был в те годы известный полярный деятель, имя которого нетрудно найти на любой карте русской Арктики.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Ӗлӗкрех вӑл ялан ӗҫлӗ ҫынччӗ, халь акӑ эпӗ килтен тухмассерен вӑл урамра тӑнине куратӑп та, ӑҫтан кӑна вӑхӑт ҫитернине, ниҫтан тавҫӑрса илейместӗп.

Прежде он всегда был очень занят, и я просто не могла понять, как он теперь находит время всегда стоять на улице, когда бы я ни вышла из дому.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Мӑнкӑмӑллах ҫав, ача чухне, сӑмах май каласан, йӑлтах урӑхла ҫынччӗ эсӗ.

Конечно, гордая, и девочкой, между прочим, была совсем другая.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Ромашов теҫҫӗ пулас ӑна, сирӗн юратнӑ вӗренекенӗр те, ассистентӑр, ытах эпӗ йӑнӑшмастӑп пулсан халь-халь сирӗн хурӑнташӑр пулмалли ҫынччӗ.

Это некто Ромашов, ваш любимый ученик и ассистент и без пяти минут родственник, если я не ошибаюсь.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Вӑл ытарма ҫук лайӑх ҫынччӗ, уҫӑ кӑмӑллӑскерччӗ.

Он был прекрасный человек, но простой.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Шел, питӗ лайӑх матросчӗ, тӑрӑшакан ҫынччӗ, ытлашши айван та марччӗ вӑл.

Жаль хорошего матроса, очень неглупого, старательного.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

— Мӗнле мухтавлӑ ҫынччӗ вӑл!

— Какой знаменитый человек был!

17 сыпӑк // .

У-у, эпӗ ҫакӑ тӗнчере темӗнчул ҫавӑрттарас ҫынччӗ!

У-у, я бы еще такое наворотил на свете!

16 сыпӑк // .

Ҫавӑнпа кӳренетӗп те — чылаях юрӑхлӑ пулас ҫынччӗ-ҫке эпӗ.

И обидно — я бы еще на многое сгодился.

16 сыпӑк // .

Хӑй вӑл лайӑх, ырӑ кӑмӑллӑ ҫынччӗ.

Он был добрый малый.

Пӗрремӗш сыпӑк. Гварди сержанчӗ // .

Вӑл ырӑ ҫынччӗ, тейӗҫ пӗрисем, теприсем: йӗксӗк, тейӗҫ.

Одни скажут: он был добрый малый, другие — мерзавец.

Июнӗн 16-мӗшӗ // .

— Тӳррипех калӑр-ха, — терӗм эпӗ пикене, — вӑл яланах питӗ кулӑшла ҫынччӗ те, ҫапах та вӑл сире халиччен интереслӗрех пек туйӑнатчӗ-ҫке… шинельпе ҫӳренӗрен-и?..

— А признайтесь, — сказал я княжне, — что хотя он всегда был очень смешон, но еще недавно он вам казался интересен… в серой шинели?..

Июнӗн 5-мӗшӗ // .

Вернер чухӑн ҫынччӗ, ҫапах миллионсем ҫинчен ӗмӗтленетчӗ, анчах укҫашӑн тесен вӑл пӗр утӑм та ытлашши ярса пусас ҫукчӗ: вӑл мана пӗрре, тусӑма лайӑх тӑвиччен тӑшмана лайӑх тӑватӑп, терӗ, мӗншӗн тесен тус-пӗлӗшне лайӑх туни ырӑ ӗҫе сутни пулать, ҫав вӑхӑтра тӑшмана мӗн чухлӗ ырӑ тунӑ, мӗн чухлӗ ырӑ кӑтартнӑ, ҫавӑн чухлех курайманлӑх та ӳссе пырать.

Вернер был беден, мечтал о миллионах, а для денег не сделал бы лишнего шагу: он мне раз говорил, что скорее сделает одолжение врагу, чем другу, потому что это значило бы продавать свою благотворительность, тогда как ненависть только усилится соразмерно великодушию противника.

Майӑн 13-мӗшӗ // .

Ӗнтӗ мӗн каласан та Грушницкий хӑй ҫинчи трагедиллӗ мантие хывса пӑрахнӑ самантсенче самаях кӑмӑла килекен ҫынччӗ, ун пек чухне ӑна курсан, кӑмӑл уҫӑлать вара.

Впрочем, в те минуты, когда сбрасывает трагическую мантию, Грушницкий довольно мил и забавен, если увидеть его в такой момент, становится радостно.

Майӑн 11-мӗшӗ // .

Тепӗр чухне тата килӗнчен те тухмастчӗ, кӑштах ҫил вӗркеленӗ вӑхӑтра кантӑк умне ларсан та, шӑнса пӑсӑлтӑм тесе, ӗнтӗркеме тытӑнатчӗ; чӳрече хупӑлчи уҫӑлса хупӑннипех шарт сиксе илетчӗ хӑй, кӑвакарса каятчӗ, хӑй ҫапах хир сысни тытмашкӑн та пӗр пӗччен ҫӳретчӗ, ӑна хам та курнӑ, хӑш чухне, калӑпӑр, темиҫе сехетре те унран пӗр самах ыйтса пӗлеймӗн, тепӗр чухне вара калаҫма пуҫлатчӗ те ӑш ыратичченех култаратчӗ, ҫаплаччӗ ҫав, питӗ те тӗлӗнмелле ҫынччӗ вӑл; пуянччӗ пулас хӑй: хаклӑ япаласем нумайччӗ унӑн!..

А другой раз сидит у себя в комнате, ветер пахнет, уверяет, что простудился; ставнем стукнет, он вздрогнет и побледнеет; а при мне ходил на кабана один на один; бывало, по целым часам слова не добьешься, зато уж иногда как начнет рассказывать, так животики надорвешь со смеха… Да-с, с большими был странностями, и, должно быть, богатый человек: сколько у него было разных дорогих вещиц!..

Бэла // .

Тӳррипех калам сире, кӑмӑллӑ ҫынччӗ вара; анчах кӑшт тӗлӗнмеллерехчӗ.

Славный был малый, смею вас уверить; только немножко странен.

Бэла // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех