Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

юратнӑ (тĕпĕ: юрат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
(Кӗҫех мана Игорь, унӑн сӑмахӗ аса килсе кайрӗ: «Атя пысӑк япаласем ҫинчен калаҫар». Ӑҫта-ши вӑл, юратнӑ пепӗккем?) .

Куҫарса пулӑш

19 сыпӑк // .

— Анна Семёновна, юратнӑ Анна Семёновна!..

Куҫарса пулӑш

18 сыпӑк // .

Хӗллехи пӗлӗтсӗр кунхине эпир Кремль стени патӗнче тӑратпӑр та, умра шурӑ мрамор хӑми пур, ун ҫине хамӑр юратнӑ ҫыннӑн ятне касса ҫырнӑ.

В ясный зимний день мы стоим у Кремлёвской стены, перед чёрной мраморной дощечкой, на которой высечено простое имя человека, которого мы любили.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Ирхи апат Даша инке юратнӑ пекех ӗнтӗ, ӑна ҫинӗ хыҫҫӑн тӗнчере кӑнтӑрлахипе каҫхи апат пурри ҫинчен шухӑшлама та хӑрушӑ.

Завтрак в тёти Дашином вкусе, после которого страшно подумать, что бывают на свете ещё обед и ужин.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Октябрьти революци хыҫҫӑн вӑл Ҫар академийӗнче чылай ҫул вӗрентнӗ, сунара ҫӳреме юратнӑ, асаилӳсен кӗнекине ҫырса кӑларнӑ.

Куҫарса пулӑш

11 сыпӑк // .

Витя! — кӑшкӑраҫҫӗ хӗрсем, маларах тӑраканнисен пуҫӗ урлӑ героя, ҫар пурнӑҫӗпе пурӑнакан Мускавӑн юратнӑ паттӑрне, лайӑхрах курас тесе, чӗвен тӑрса пӑхаҫҫӗ, сике-сике илеҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

10 сыпӑк // .

Хӑйӗн юратнӑ мӑшӑрне, Огюль-солтана вӑл тӑр кӑнтӑрлах вӑрланӑ, мӗншӗн тесен, ыррӑн хӑтана ҫӳрени нимӗн те паман, хулӑм укҫи ытла нумай ыйтнӑ, ӑна тӳлеме чухӑн йӗкӗтӗн вӑйӗ ҫитмен.

И когда ему отказали в невесте, требуя за нее огромный выкуп — калым, непосильный для бедняка, он среди бела дня похитил свою любимую Огюльсолтан.

1 сыпӑк // .

Унтан ҫӳхе тутисене ҫыртса, юратнӑ автомат ручкипе тем пек тӑрӑшса, ҫакна ҫырчӗ пуль: «Хирӗҫ тух вырсарни кун ҫулталӑкри чи пысӑк хирӗҫтӑру кунне пӗрле ирттерӗпӗр».

А потом, закусив тонкую губу, старательно выводил автоматической ручкой, которой так гордился: «Встречай воскресенье проведем вместе день противостояния самый большой день в году».

1 сыпӑк // .

Ку ӗнте пӗтӗмпех кукамайла тухать — ҫак чееленнисем те, какайпа пӗҫернӗ хам юратнӑ кукӑль те, ун валли ҫу хӗрхенмен вара.

Всё это было совершенно в бабушкином духе — эти хитрости и в особенности мой любимый пирог с мясом, на который она не пожалела масла.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Чӳрече ҫинче шкулта вӗреннӗ кивӗ кӗнекисен хушшинче юратнӑ кӗнекесенчен кӑмӑла кайнӑ сыпӑксене ҫыра-ҫыра хунӑ тетраде тупрӑм.

На окне, среди старых школьных учебников, я нашла тетрадку с цитатами из любимых книг.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Лаврпа чие шывӗ диван ҫумӗнчи пӗчӗк сӗтел ҫинчеччӗ — ку ӗнтӗ пӗртен-пӗр хӑй юратнӑ эмел, эпӗ унран сывлӑхӗ пирки ыйтсан, вӑл аллине кӑна ҫулчӗ.

Лавровишневые капли стояли на столике подле дивана — единственное лекарство, которое она признавала, и она только махнула рукой, когда я спросила о её здоровье.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Чӳречерен йытӑ площадки курӑнса тӑрать — Мускаври чи юратнӑ выран вӑл манӑн.

Из окна была видна Собачья площадка — моё любимое место в Москве.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Сӑмах хӑй тӗрӗсси ҫинчен мар-ха, йӑлтах урӑххи ҫинчен, ӑна манӑн шӑпах хам аннене юратнӑ телейсӗр Иван Павловичран илтмеллечӗ.

Здесь была не личная правда, а совсем другая, и я должна была выслушать её именно от Ивана Павлыча, который любил маму и до сих пор одинок и несчастен.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Ӗлӗкрех вӑл хӗрлӗччӗ, пурнӑҫ тапса тӑратчӗ унӑн, хӑй пӗрмай анекдотсем те кулӑшла историсем шухӑшласа кӑларатчӗ, командӑн чи юратнӑ ҫынниччӗ ҫав вӑл, чи йывӑр ӗҫе тытӑннӑ чухне те шӳт тӑвасса пӑрахмастчӗ, — мӗнӗ юлнӑччӗ ӗнтӗ халь ҫавсенчен!

Что общего с прежним румяным, полным жизни человеком, выдумщиком анекдотов и забавных историй, кумиром команды, с шуткой подступавшим к самому трудному делу.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Ромашов теҫҫӗ пулас ӑна, сирӗн юратнӑ вӗренекенӗр те, ассистентӑр, ытах эпӗ йӑнӑшмастӑп пулсан халь-халь сирӗн хурӑнташӑр пулмалли ҫынччӗ.

Это некто Ромашов, ваш любимый ученик и ассистент и без пяти минут родственник, если я не ошибаюсь.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Анчах ун пек калаҫни нумаях пулӑшаймасть ӑна, каллех буфет патне пырса юратнӑ эмелне вӑрттӑн ҫеҫ сыпмалла…

Но недолго действовали на нее эти самоуговоры — и снова нужно было бежать к буфету и украдкой пить лавровишневые капли…

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Анчах вӑл пӗтем пурнӑҫ тӑршшӗпех ун амӑшне юратнӑ, пӗтӗм пурнӑҫӗ тӑршшӗпех — вӑл сахал вӑхӑт мар вӗт.

Но он действительно всю жизнь любил её мать, всю жизнь — не так мало.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Вара эпир самолета юсама, хамӑр юратнӑ ыр ятлӑ ҫын патне вӗҫсе кайма, ӑна пулӑшу пама та пултаратпӑр.

Тогда мы сможем починить самолёт и лететь дальше, чтобы помочь уважаемому человеку.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

— Петруша, юратнӑ ачам, епле сана турӑ ҫавӑрса килчӗ!

— Петруша, друг мой, как тебя господь привел!

Романа кӗртмен сыпӑк // .

Юратнӑ хӗрӗ те унтан, манран хам хӗр пӑрӑннӑ пекех, пӑрӑнса кайнӑ.

и любимая девушка отвернулась от него, как от меня.

Ҫирӗм пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех