Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

юрататӑп (тĕпĕ: юрат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Ҫук, кирек те мӗн калӑр (пф-ф-ф…), походри пурнӑҫа эпӗ питӗ юрататӑп (пф-ф-ф), — тет вӑл.

— Нет, как хотите (пф-ф-ф…), а я люблю походную жизнь (пф-ф-ф…).

1 сыпӑк // .

— Эпӗ Катьӑна юрататӑп, — терӗ вӑл, куштанланса.

– Я люблю ее, – сказал он почти надменно.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Койкӑсем тем чухлехчӗ, анчах та эпӗ урайӗнче ҫывӑрма юрататӑп.

Коек было сколько угодно, но я всегда любил спать на полу.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

«Эпӗ Энска юрататӑп.

«Я люблю Энск.

Ҫирӗм иккӗмӗш сыпӑк // .

— Эпӗ Энска питӗ юрататӑп, — Кораблев еннелле пӑхса каларӗ Марья Васильевна.

— Я очень люблю Энск, — заметила Марья Васильевна, обращаясь к Кораблеву.

Ҫирӗммӗш сыпӑк // .

— Иван Павлыч, эпӗ юрататӑп ӑна, — татса каларӑм эпӗ.

— Иван Павлыч, я ее люблю, — сказал я твердо.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

— Эсӗ хӑвна ху мана юрататӑп тесе ӗнентерме ҫеҫ тӑрӑшатӑн, — татса каларӗ вӑл, — чӑннипе, юратмастӑн эсӗ?

— Ты просто стараешься себя в этом уверить, — сказала она убежденно, — а на самом деле — ничего подобного!

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Эпӗ пур япаларан та иккӗленме юрататӑп: ҫапла пулни характер ҫирӗплӗхне кансӗрлемест; хама мӗн кӗтнине пӗлмесен эпӗ яланах малалла хӑюллӑн утатӑп.

Я люблю сомневаться во всем: это расположение ума не мешает решительности характера — напротив, что до меня касается, то я всегда смелее иду вперед, когда не знаю, что меня ожидает.

Фаталист // .

Манӑн упӑшка нумайччен пӳлӗм тӑрӑх уткаласа ҫӳрерӗ; вӑл мана мӗн каланине пӗлместӗп, хам мӗн каланине те ас тумастӑп… ӑна эпӗ сана юрататӑп, тенӗ пулас.

Мой муж долго ходил по комнате; я не знаю, что он мне говорил, не помню, что я ему отвечала… верно, я ему сказала, что я тебя люблю…

Июнӗн 16-мӗшӗ // .

— Сире юрататӑп тесе мана чи малтан калаттарасшӑн пуль-ха эсир?

— Вы, может быть, хотите, чтоб я первая вам сказала, что я вас люблю?..

Июнӗн 12-мӗшӗ // .

Хӗрарӑмсем хӑйсене пур арҫынсем те ман пекех лайӑх пӗлчӗрччӗ тесе ӗмӗтленмелле, мӗншӗн тесен вӗсенчен хӑрама пӑрахнӑранпа, пӗчӗк ҫитменлӗхӗсене пӗлсе ҫитнӗренпе эпӗ вӗсене ҫӗр хут та ытларах юрататӑп.

Женщины должны бы желать, чтоб все мужчины их так же хорошо знали, как я, потому что я люблю их во сто раз больше с тех пор, как их не боюсь и постиг их мелкие слабости.

Июнӗн 11-мӗшӗ // .

Хӗпӗртетӗп: эпӗ тӑшмансене юрататӑп, анчах христианла мар.

Очень рад; я люблю врагов, хотя не по-христиански.

Июнӗн 5-мӗшӗ // .

Анчах музыкӑна итлени кӑнтӑрлахи апат хыҫҫӑн ҫывӑрттарать, апат хыҫҫӑн ҫывӑрни вара сывлӑхшӑн усӑллӑ, ҫапла эпӗ музыкӑна медицина енӗпе юрататӑп.

Но музыка после обеда усыпляет, а спать после обеда здорово: следовательно, я люблю музыку в медицинском отношении.

Майӑн 23-мӗшӗ // .

Пит те юрататӑп!..

Очень люблю!

Майӑн 23-мӗшӗ // .

Куратӑн-и: эпӗ ӑна ӑнран кайичченех юрататӑп… вӑл та мана ҫавӑн пекех юратать пулӗ, тесе шухӑшлатӑп, ҫапла пуласса шанса тӑратӑп…

Видишь: я ее люблю до безумия… и я думаю, я надеюсь, она также меня любит…

Майӑн 23-мӗшӗ // .

Киле таврӑнсан, эпӗ утӑма утлантӑм та ҫеҫен хирелле вӗҫтертӗм; йӑлттам утпа ҫӳллӗ курӑк ҫийӗн, пушӑ хирти ҫиле хирӗҫ кустарса пыма юрататӑп эпӗ, ырӑ шӑршлӑ сывлӑша антӑхса ҫӑтатӑп вара, лайӑхрах палӑракан япаласен тӗтреллӗ хӗррисене уйӑрса илес тесе, минутсерен кӑвак инҫетелле пӑхатӑп.

Возвратясь домой, я сел верхом и поскакал в степь; я люблю скакать на гояччей лошади по высокой траве, против пустынного ветра; с жадностью глотаю я благовонный воздух и устремляю взоры в синюю даль, стараясь уловить туманные очерки предметов, которые ежеминутно становятся все яснее и яснее.

Майӑн 16-мӗшӗ // .

Ку мана кӑштах йывӑра та илтерет те-ха, доктор, —терӗм эпӗ малалла самант хушши нимӗн чӗнмен хыҫҫӑн, — эпӗ хамӑн вӑрттӑн шухӑша нихҫан та хам уҫса памастӑп, вӗсене ҫынсем хӑйсем тавҫӑрса илнине калама ҫук юрататӑп, мӗншӗн тесен кирлӗ чухне вара эпӗ вӗсен умӗнче яланах тунма пултаратӑп.

Это меня, впрочем, огорчает, доктор, — продолжал я после минуты молчания, — я никогда сам не открываю моих тайн, а ужасно люблю, чтоб их отгадывали, потому что таким образом я всегда могу при случае от них отпереться.

Майӑн 13-мӗшӗ // .

Юрататӑп эпӗ ҫавӑн пек йӑлкӑшман куҫсене: вӗсем ытла ҫепӗҫ, лӑпканӑ пек пӑхаҫҫӗ… тепӗр тесен, унӑн пит-куҫӗнче лайӑххи те урӑх ҫук пулас… шӑлӗсем мӗнле тата, йӑлтах шурӑ-и.

Я люблю эти глаза без блеска: они так мягки, они будто бы тебя гладят… впрочем, кажется, в ее лице только и есть хорошего… а что, у нее зубы белы?

Майӑн 11-мӗшӗ // .

Пӗлес килет пулсан, эпӗ ӑна халь те юрататӑп-ха, темиҫе минут хушши савӑннӑшӑн ҫав тери тав тӑватӑп, уншӑн хам пурнӑҫа татмашкӑн хатӗр, ҫапах та унпа кичем мана…

Если вы хотите, я ее еще люблю, я ей благодарен за несколько минут довольно сладких, я за нее отдам жизнь, — только мне с нею скучно…

Бэла // .

Юрататӑп ӑна эпӗ, мӗн тӑвас ӗнтӗ манӑн?..

— Да когда она мне нравится?..

Бэла // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех