Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

юрататӑп (тĕпĕ: юрат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Эпӗ поэзие юрататӑп.

Я люблю поэзию.

XXXIV // .

— Елена, — терӗ Инсаров малалла, — эпӗ сана юрататӑп, ҫакна эсӗ ху та пӗлетӗн, эпӗ саншӑн хам пурнӑҫа пама хатӗр… мӗншӗн-ха эсӗ ман пата халь, эпӗ сывӑ мар чухне, хама хам тытса чарма пултарайман чухне, манӑн юн вӗресе тӑнӑ чухне килтӗн… эсӗ манӑн, тетӗн… эсӗ мана юрататӑн…

— Елена, — продолжал он, — я тебя люблю, ты это знаешь, я жизнь свою готов отдать за тебя… зачем же ты пришла ко мне теперь, когда я слаб, когда я не владею собою, когда вся кровь моя зажжена… ты моя, говоришь ты… ты меня любишь…

XXVIII // .

Эпӗ сана юрататӑп… манӑн урӑх тивӗҫӗм ҫук.

Я тебя люблю… другого долга я не знаю.

XXVIII // .

— Акӑ ҫакӑншӑн юрататӑп та эпӗ сана.

— Вот за это-то я тебя и люблю.

XXIII // .

Мӗн тери юрататӑп эп сана!»

Как я тебя люблю!»

XXII // .

— Эпӗ юрататӑп сана, савнӑ тусӑм.

— Я люблю тебя, мой милый.

XVIII // .

Эпӗ юрататӑп сана.

Я тебя люблю.

XVIII // .

Эпӗ юрататӑп!

Я влюблена!

XVI // .

Эпӗ Андрей Петровичпа калаҫма юрататӑп: нихҫан та хӑй ҫинчен пӗр сӑмах каламасть, яланах мӗнле те пулин ӗҫ ҫинчен, усӑллӑ ӗҫ ҫинчен калаҫать.

Я люблю говорить с Андреем Петровичем: никогда ни слова о себе, всё о чем-нибудь дельном, полезном.

XVI // .

Акӑ эпӗ ҫакна юрататӑп та!

Вот это и я люблю!

XV // .

Анчах халь эсир: эпӗ хамӑн тӑван ҫӗршыва юрататӑп-и? тесе ыйтрӑр.

Но вы сейчас спрашивали меня, люблю ли я свою родину?

XIV // .

Халь эпӗ мана юри хӑтланатӑн тенипе те килӗшетӗп, анчах эпӗ, туршӑн та, Еленӑна юрататӑп.

Я даже готов согласиться, что у меня теперь истерика, но я, ей-богу, влюблен в Елену, и Елена тебя любит.

V // .

Ман ҫинчен кирек мӗнле шутла… эпӗ… каласах пулать, эпӗ Еленӑна юрататӑп!

Думай обо мне что хочешь… я… ну да! я влюблен в Елену.

V // .

— Ҫук, тӑванӑм, — терӗ малалла Шубин, — эсӗ ӑслӑ философ, Мускав университечӗн виҫҫӗмӗш кандидачӗ, санпа тавлашма хӑрушӑ, уйрӑмах мана, вӗренсе пӗтереймен студента, анчах эпӗ сана акӑ мӗн калам: хамӑн искусствӑсӑр пуҫне эпӗ илеме хӗрарӑмсенче… хӗрсенче кӑна юрататӑп, ӑна та нумайранпа мар…

 — Нет, брат, — продолжал Шубин, — ты умница, философ, третий кандидат Московского университета, с тобой спорить страшно, особенно мне, недоучившемуся студенту; но я тебе вот что скажу: кроме своего искусства, я люблю красоту только в женщинах… в девушках, да и то с некоторых пор…

I // .

Чӑнах юрататӑп!

Куҫарса пулӑш

1961-мӗш ҫул // .

Юрататӑп!

Куҫарса пулӑш

1961-мӗш ҫул // .

Унтан сасартӑк: — Эпӗ те ачасен садне юрататӑп, — тесе хурать.

Куҫарса пулӑш

1961-мӗш ҫул // .

Ҫав тери юрататӑп эпӗ Раҫҫее, уншӑн чунтан тунсӑхлатӑп!

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

Юрататӑп!

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

Тата, юрататӑп вӗт-ха эп сана!

Куҫарса пулӑш

1945-мӗш ҫул // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех