Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

халӑм (тĕпĕ: хал) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Халӑм ҫитмест кунта юлма, атте!

— Не могу, отец, оставаться!

Ют юн // Аркадий Малов. Михаил Шолохов. Ют юн. — Тӑван Атӑл, 1965, 3№, 82–91 с.

Эпӗ ватӑ подпольщик, анчах ҫавӑн чух хурланнине сӑмахпа каласа пама халӑм ҫитмест.

Я старый подпольщик, много в жизни пережил, но не могу описать, как мне было тяжело.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Вӑй-халӑм ҫитӗ-ши манӑн, шанӑҫа ҫухатмӑп-ши?

Хватит ли у меня пороху, не подведу ли?

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Вӑл манӑн вӑй-халӑм хутшӑнать Республика ӗҫне.

это мой труд вливается в труд моей республики.

Лайӑх // Стихван Шавли. Маяковский В.В. Пӗтӗм сасӑпа: сӑвӑсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1954. — 158 с. — 17–24 с.

— Эпӗ-ҫке, Шерккей йысна, сирӗн патӑра хам килес тенипе ҫӳреместӗп, хӑвӑр чӗнетӗр те — вӑйӑм-халӑм ҫитнӗ пек сирӗн килӗрте ӗҫлетӗп.

— Но я, дядя Шерккей, к вам прихожу только, когда вы позовете, помогаю, насколько хватает сил и умения.

V. Хисеп йыхравӗ // .

«Ҫавнашкал хӑтланакан ҫынсемпе пӗрле ӗҫлесе пурӑнма манӑн халӑм ҫитмерӗ», — тесе ҫырать вӑл хӑйӗн пӗр произведенийӗнче.

«Мне не хватило сил работать вместе с такими людьми», — пишет он в одном из своих произведений.

Н. Г. Гарин-Михайловский ҫинчен // Хветӗр Уяр. Гарин-Михайловский Н.Г. Тёмӑн ача чухнехи пурнӑҫӗ: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1951. — 164 с. — 158–163 с.

Пурнӑҫ тума халӑм ӗлмарӗ.

Нет у меня больше сил, чтоб начать новую жизнь.

Саккӑрмӗш курӑну // .

Манӑн тек пурӑнма халӑм ҫук.

Мне ведь и жить-то больше не хочется, сил нет.

Пиллӗкмӗш курӑну // .

Вӑй-халӑм ҫук та, вилӗм те килмест, ман ҫинчен йӑлт манса кайрӗ пулас…

Мочи никакой нет, а смерть-то, видать, забыла — не приходит…

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

— Ну, Гриша, кирек мӗн ту, сансӑр пурӑнма халӑм ҫук, — терӗ вӑл ҫирӗппӗн, унтан хирӗҫ тавӑрса каласса кӗтсе, тутине хытӑ чӑмӑртарӗ.

— Ну, Гриша, как хошь, жить без тебя моченьки нету, — твердо выговорила она и накрепко сжала губы, ожидая ответа.

8 // .

Халӑм юлмарӗ…

— Мочи нету…

16 // .

Халӑм пӗтсе ҫитрӗ!

— Моченьки моей нету!

4 // .

«Ҫук, пултараймастӑп; урӑх вӑй-халӑм ҫук… — терӗ вӑл, тӑрсан-тӑрсан.

«Нет, не могу; нет сил больше… — произнес он наконец.

Раштав умӗнхи каҫ // .

— Вӑй-халӑм ҫук ман, — аран пӑшӑлтатса илчӗ Ярцев.

— Сил моих нет, — слабо прошептал Ярцев.

XVI // .

Ман халӑм ҫук… — терӗ вӑл.

Я не могу… — сказал он.

XXI // .

Хама хирӗҫ пыма вӑй-халӑм ҫук…

Я бессилен перед собой…

XIX // .

Анчах вӑй-халӑм ҫук, Степан.

Ну, сил нету, Степан.

II // .

Ой, вилетӗп, Ой, халӑм пӗтрӗ! — антӑхса кайса кулать Корольков.

Ой, помру, Ой, лопну!.. — надрывался он.

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Анчах питӗ чарусӑр, ӑна итлеттерме ман халӑм та ҫитмест.

Озорной только, сил у меня нет справиться с ним.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Вӗсене курсан, ман пуҫӑма мӗнле шухӑшсем пырса кӗнине каласа пама халӑм та ҫитмест.

Не могу выразить, какие разнообразные чувства вызвало во мне это открытие!

Ҫирӗм пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех