Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тытрӗ (тĕпĕ: тыт) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӑл мана алӑран тытрӗ, аллӑма чуптурӗ, эпир пӗрне-пери хытӑ ыталаса илтӗмӗр те, вӑл кӑшт ҫеҫ илтӗнмелле: — Сестра… — терӗ.

Куҫарса пулӑш

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Эпир чарӑнтӑмӑр та вӑл ман алла хӗссе тытрӗ.

Куҫарса пулӑш

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Хулӑн туя ҫине таянса, ухсахласа, вӑл чи малтан пирӗн пата пычӗ, хумханса кайса, сӑмах чӗнеймесӗр ман алла ярса тытрӗ, нумайччен силлерӗ, унтан ман пирки темӗн чул лайӑх сӑмах каласа пӗтерчӗ, ӑна пула анне те чӑтса тӑраймарӗ — йӗрсе ячӗ, эпӗ именнипе, хама хам вырӑн тупаймарӑм.

Куҫарса пулӑш

30 сыпӑк // .

Обер-лейтенант ун енне ярса пусрӗ, ӑна ҫухаран ҫатӑртаттарса тытрӗ, тепӗр аллипе хыҫалти кӗсйинчен пистолет туртса кӑларчӗ.

Куҫарса пулӑш

27 сыпӑк // .

Унтан вӑл, пусӑ тараси пек малалла ӳпӗнчӗ те икӗ ҫӑм алсана икӗ аллипе хуллен ярса тытрӗ, туртса илчӗ, нимӗн шарламасӑр тӑхӑнса ячӗ, аллисене саркаласа тиркевлӗн пӑхкаларӗ, вара ҫаврӑнчӗ те, Ариша аппа енне эххӗм те тумасӑр, киле кӗрех кайрӗ.

Куҫарса пулӑш

25 сыпӑк // .

Тепле пӗрре, каҫ пулсан, Курбан хӑйӗн дутарне тытрӗ.

Куҫарса пулӑш

19 сыпӑк // .

Хӑв мӗн калаҫнине хӑв чухлатӑн-и эс? — Вӑл икӗ аллипе икӗ енчен минтере ҫиллессӗн хӗстерсе тытрӗ.

Куҫарса пулӑш

18 сыпӑк // .

Вӑл, куҫне уҫнӑ-уҫман, сӑран сумккине ярса тытрӗ, ун-кун пӑхкаларӗ, вара, хӑй аптӑра юлнине пытарас тесе, куҫӗсене ывӑҫ тупанӗпе сӑтӑрса илчӗ, ӑҫта ҫитсе чарӑннине чухлаймасӑр, чӳречерен карӑнса пӑхрӗ.

Куҫарса пулӑш

12 сыпӑк // .

Игорек пуринчен маларах чупса ҫитрӗ, листовкӑна ҫӗре ӳкме памасӑр, сывлӑшрах ярса тытрӗ.

Игорек опередил всех и поймал листовку в руки, не дав ей сесть на землю.

11 сыпӑк // .

Ромка ку тӗлте тӑпах чарӑнчӗ, пилӗкне аллисемпе кӗрнеклӗн ярса тытрӗ, унтан ҫепӗҫҫӗн пӑшӑлтатса: — Амедӑр валли ҫырса илме ыйтатӑп, — терӗ.

Ромка привстал, галантно подбоченился, шепнул мне: — Можешь переписать для своего Амеда.

10 сыпӑк // .

Акӑ анне те тухрӗ, шурса кайнӑскер мана курнӑ-курман ярса тытрӗ, сывлӑшне аран ҫавӑрса, пуҫран ыталарӗ, чуптума пуҫларӗ:

Поднялась из подвала мама, бледная, задыхающаяся, кинулась ко мне, обхватила ладонями мою голову, стала целовать:

9 сыпӑк // .

— Шалавар ҫунать, эй, халдей! — кӑшкӑрчӗ Жмырев, унтан кӗтмен ҫӗртен пӗчӗк Игоре ярса тытрӗ те, тӳрех шывлӑ каткана печӗ.

— Штаны горят, ты, халдей! — закричал Жмырев и, подхватив маленького Игоря, с размаху посадил его задом в чан с водой.

9 сыпӑк // .

Лабардан вӑр-вар куҫлӑхне хыврӗ, пӗр утӑм каялла чакрӗ, пуҫне тайса хучӗ, тӗлӗнсе пӑхса илчӗ, унтан ман пата пысӑк утӑм туса, хулран ярса тытрӗ, хыттӑн силлерӗ:

Лабардан сдернул с себя дымчатые очки; отступив на шаг, нагнул голову в одну сторону, потом посмотрел с другого бока, все еще не веря, должно быть, широко шагнул ко мне, обеими руками схватил меня за локти и крепко потряс:

8 сыпӑк // .

Вара вӑл кепкине тӑхӑнчӗ, хура куҫлӑхӗсене тӳрлетрӗ, туйине тытрӗ, ӗҫе тухса кайрӗ.

И отец надел кепку, поправил черные очки, взял свою палку и пошел на работу.

7 сыпӑк // .

Кӑмӑллӑ аллисемпе мана вӑл хулпуҫҫирен тытрӗ, пите пӳрнисемпе сӗртӗнчӗ.

Своими добрыми и чуткими руками он нашел мое плечо, пробежал пальцами по лицу.

7 сыпӑк // .

Постри милиционер та, вӗсем хыҫӗнчен пӑхса тӑрса, светофор хӗрлине, колоннӑна ҫул панӑскерне, чылай вӑхӑтчен илмесӗр тытрӗ, пире пӳлсе тӑчӗ.

И милиционер на перекрестке, тоже заглядевшись им вслед, долго не убирал на светофоре красного огня, которым он перекрыл движение, чтобы пропустить колонну красноармейцев.

7 сыпӑк // .

Вӑл пӗчӗкҫӗ вӑлтине тытрӗ, гороскопсен шӑвӑҫне илчӗ, вара чӑтлӑха кӗрсе кайрӗ.

Он подхватил маленькую удочку, жестянку, в которой когда-то хранились наши «загадалки», и зашагал в кусты.

4 сыпӑк // .

В.-па калаҫма ир-ха терӗм, вӑл ҫапах та трубкӑна тытрӗ.

Он снял трубку, хотя я сказала, что звонить В. ещё рано.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Вӑл мана алӑран тытрӗ те ман ҫине тав тӑвассӑн пӑхрӗ.

Он взял меня за руку и с благодарностью посмотрел на меня.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Урамсене те шӑлса тасатрӗҫ, Выборгски енче сарӑ хӗвел ҫаврашки чылай ҫӳле хӑпарнӑччӗ, ҫав каҫпа мӗнле уйрӑлас килместчӗ пулин те, вӑл ҫаплах иртсе пычӗ — Саня вара ҫинчех Петьӑпа телефонпа калаҫма шут тытрӗ.

Уже дворники подметали улицы и большой жёлтый круг солнца стоял довольно высоко над Выборгской стороной, и как нам ни жалко было расставаться с этой ночью, а она уходила, — когда Саня вдруг решил, что нужно немедленно позвонить Пете.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех