Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тултартӑм (тĕпĕ: тултар) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Тулашри стена хыҫӗнчи пӗтӗм ҫӗр талккӑшне эпӗ хайхи ҫӳҫе пек йывӑҫсене лартса тултартӑм.

Куҫарса пулӑш

Вунҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Пӗчӗкрех савӑт-сапасем ҫыпӑҫуллӑрах тухрӗҫ, ҫапла вара эпе пӗчӗк чӳлмексем, кӑкшӑмсем, кружкӑсем, тирӗксем тата ытти савӑт-сапа туса тултартӑм.

Куҫарса пулӑш

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Чӳлмексемпе карҫинкка хушшинчи пушӑ вырӑна, чӳлмексем ан ҫӗмӗрӗлччӗр тесе, урпапа рис улӑмӗ тултартӑм.

Куҫарса пулӑш

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Ҫумӑр тапхӑрӗ пуҫлансанах эпӗ карҫинккасем тума тытӑнтӑм, ҫапла вара темӗн чухлӗ карҫинкка туса тултартӑм.

Куҫарса пулӑш

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Улӑхра эпӗ ӳпле лартрӑм, ун тавра икӗ рет тӗкме тытса ҫын ҫӳллӗш хӳме турӑм, тӗкмесем хушшине ҫапӑсем тултартӑм.

Куҫарса пулӑш

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Шалҫасен икӗ речӗ хушшинчи пушӑ вырӑна ҫӳле ҫитичченех канат татӑкӗсем хурса тултартӑм.

Между двумя рядами кольев я оставил небольшой промежуток и заполнил его до самого верха обрезками канатов, взятых с корабля.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Ҫавӑнпа та эпӗ ҫӗр каҫма ҫыран хӗрринче майлӑрах вырӑн шыраса тупрӑм та йӗри-тавра арчасемпе ещӗксем лартса тултартӑм, варринче хӑмасенчен хӳшӗ пек вырӑн туса хутӑм.

Поэтому выбрав на берегу удобное местечко для ночлега, я загородил его со всех сторон сундуками и ящиками, а внутри этой ограды соорудил из досок нечто вроде шалаша.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Хама кирлӗ пулма пултаракан япаласене суйласа илсе, арчасене виҫҫӗшне те тултартӑм.

Потом я отобрал те вещи, которые могли понадобиться мне больше всего, и наполнил ими все три сундука.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Хамӑн тем пек ҫиес килнӗрен эпӗ апат-ҫимӗҫ хунӑ пӳлӗме кӗтӗм, кӗсьесене сухари тултартӑм та, вӑхӑта ахалех сая ярас мар тесе, карапа пӑхса ҫӳренӗ чухнех ҫиме тытӑнтӑм.

А так как меня мучил голод, то я первым делом пошел в кладовую, набрал сухарей и, продолжая осмотр корабля, ел на ходу, чтобы не терять времени.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Чӗнсе илтӗм те айккине пӗр сехет те пулӗ тӗрлӗ сӑмах кала-кала тултартӑм

Отозвал я ее в сторонку и, может, с целый час ей разные слова…

VI // .

Анчах та, эпӗ ӑна ӗлӗкхишӗн ятланисӗр пуҫне, — куҫран эпӗ ӑна, паллах, ытларах та хытӑрах каласа тултартӑм, — ҫак ахалех асапланмалли сиксе тухнишӗн айӑплӑ пулнисӗр пуҫне, ахаль асапланнӑ вӑхӑтра вӑл хӑйне питӗ ҫирӗп тытрӗ.

Но, кроме того, что я его браню за прежнее, — в глаза ему я, конечно, наговорил побольше и посильнее, — кроме того, что он кругом виноват в возникновении всего этого пустого мучения, в самое время пустого мученья он держал себя похвально.

XXX // .

Эпӗ атте кӑмӑлӗпе хам кӑмӑла тултартӑм.

Я отцову и свою волю выполнил.

V сыпӑк // .

Утмӑл ҫичӗ ҫул тултартӑм эпӗ, ҫакна тӳррӗнех калама пултаратӑп: атте ӗнентерсе хӑварнисем пӗтӗмпех — тӗрӗс!

Шестьдесят семь лет прожил я и могу сказать, что всё, что он внушил мне, — верно!

Итали ҫинчен хунӑ юмахсем // Александр Алга. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 166–190 стр.

— Шӑпах ӗнер тултартӑм, — суйрӗ Женя.

— Как раз вчера исполнилось, — нагло соврала Женя.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Ҫав кун эпӗ ҫирӗм тултартӑм.

А мне в этот день исполняется двадцать лет.

30 сыпӑк // .

Акӑ эпӗ стаканӑма тултартӑм, ӑна сирӗн сывлӑхӑршӑн ӗҫетӗп.

Вот я налил сейчас себе и выпью этот стакан за ваше здоровье…

16 сыпӑк // .

Паян вунвиҫҫӗ тултартӑм.

Сегодня мне стукнуло полных тринадцать лет.

1 сыпӑк // .

Пӗр тетрадь ҫырса пӗтертӗм, сентре ҫинче тепӗр тетрадь тупрӑм та ӑна та ҫырса тултартӑм, — пикенсе ҫырса ларнипе ҫӗрпӳрт алӑкӗнчи хушӑксем витӗр курӑнакан ҫанталӑк тӳпи шуралса килнине те сисмерӗм.

Исписал одну тетрадь, нашел наполке другую тетрадь и ее тоже исписал, — усердно записывая, не заметил, как сквозь щель в двери землянки забрезжил рассвет.

Юлашкинчен калани // .

Ҫав хушӑрах чей те вӗресе тухрӗ; ҫул ҫине илсе тухнӑ икӗ печӗк стакана чемоданран кӑларса чей тултартӑм та пӗрне ун умне лартрӑм.

Между тем чай поспел; я вытащил из чемодана два походных стаканчика, налил и поставил один перед ним.

Бэла // .

7. Ханаан ҫынни хӑйӗн аллинчи тӗрӗс мар тарасипе ҫынна кӳрентерме юратать; 8. Ефрем те ҫапла калать: «ҫапах та эпӗ пуйса кайрӑм; хам валли пурлӑх пухса тултартӑм; апла пулин те манӑн пӗтӗм ӗҫӗмре саккуна хирӗҫли, ҫылӑх шутне кӗрекенни, нимӗн те тупаймӗҫ» тет.

7. Хананеянин с неверными весами в руке любит обижать; 8. и Ефрем говорит: «однако я разбогател; накопил себе имущества, хотя во всех моих трудах не найдут ничего незаконного, что было бы грехом».

Ос 12 // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех