Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тивертме (тĕпĕ: тиверт) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӑл пӑшалпа персе тивертме ҫук ҫӳлте ҫаврӑнчӗ те, тата ҫӳлерех кармашӑнса, хӗвелтухӑҫнелле вӗҫсе кайрӗ; ун айӗнче сенкер пӗлӗт ытамӗнче шрапнельсем, сӗт пек шурӑ тӗтӗм кӑларса, ҫурӑла-ҫурӑла каяҫҫӗ: зениткӑсемпе переҫҫӗ иккен.

Куҫарса пулӑш

13 // .

Ҫатан патне пынӑ иккӗмӗш юланучӗ пирус тивертме шӑрпӑк ҫутрӗ те, Крючков хӑй умӗнче пограничник тумӗ тумланнӑ офицер тӑнине курчӗ.

Куҫарса пулӑш

8 // .

Унсӑр вӑл сӑнаса ларма, тӑшмана сыхласа илме тата тӗл тивертме пултараймасть…

Без этого он не может вести наблюдение, подкарауливать врага и, наконец, стрелять метко…

XX // .

Апла пулсан, ӑна Татьяна хӗстерме ӗлкӗрнӗ… тен, хытах тивертме те ӗлкӗрнӗ пулӗ-ха…» — тесе шухӑшласа ларать.

Значит, она его уже зануздала… и мабуть дала шпор…»

XI // .

Анчах колхоз тыррине вут тивертме, Степан, ман алӑ ҫӗкленес ҫук!

А на колхозный хлеб у меня, Степан, не поднимутся руки!

II // .

Эс мана хам пӳрте вут тивертме хуш — халех тивертсе ярӑп.

Заставь ты меня мою избу зажечь — сейчас запалю.

II // .

Вут-ҫулӑм тухмарӗ, Андрей тин чухласа илчӗ: хыпаланнипе вӑл запалӗсене тивертме маннӑ иккен, — вара вӑл ахлатса илсе окопа лӑпчӑнса ларчӗ.

Огонь не вышел, Андрей только сейчас сообразил: в спешке он забыл поджечь запалы, — и он со стоном сел в окоп.

XXIII // .

— Маттур! — кӑшкӑрсах кулса ячӗ старик, вӗҫсе пыракан кайӑксене вӑл хӑй пачах персе тивертме пӗлмен.

— Молодец! — смеясь, прокричал старик, не умевший стрелять влет.

XIX // .

Пӑлхавҫӑсем вӗсене аякранах вӑйлӑн пере-пере кӗтсе илчӗҫ, анчах тӗрӗксем васкаса пемерӗҫ, вӗсем персе тивертме пулнӑ ҫӗре ҫитсен кӑна пеме тытӑнчӗҫ.

Повстанцы издалека встретили их громом ружейных залпов, по турки начали отвечать, лишь приблизившись на расстояние выстрела.

XXXV. Ҫапӑҫу // .

— Пилӗк утӑмран та Мехмеда тивертме пултараймарӑр!..

— С пяти шагов не могли попасть в Мехмеда!..

XXXIV. Ирхине // .

Ку карчӑк ыраттармаллах ҫапать, е сӑмса кӑкӗнчен, е тӑнлавран тивертме тӑрӑшать, ҫапасса та ыттисем пек ҫапмасть-ха вал, хӑй чышкин чӑмрашка енӗпе, чӑмӑртаса тытнӑ пӳрнисен шӑмӑ кукрашкисемпе пыра-пыра чышать.

Она била больно, норовила попасть либо в переносицу, либо в висок и била не так, как остальные, а тыльной стороной кулака, костяшками сжатых пальцев.

33-мӗш сыпӑк // .

Ҫав ҫӗҫӗпех, ывӑлӗн юнӗпе (вӑл амӑшӗн юнех) вӗриленӗ хыҫҫӑн сивӗнсе ҫитеймен ҫӗҫӗпе, вӑл хӑй аллипе хӑйне кӑкӑртан чикнӗ те чӗрине тӗрӗсех тивертнӗ, — ыратакан чӗрене тивертме ҫӑмӑл.

И тот же нож, еще теплый от крови его — ее крови, — она твердой рукою вонзила в свою грудь и тоже верно попала в сердце, — если оно болит, в него легко попасть.

Итали ҫинчен хунӑ юмахсем // Александр Алга. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 166–190 стр.

Токарь лашине каялла ҫавӑрать те, ӑна пӗтӗм вӑйне пухса тивертме тытӑнать.

Токарь поворачивает назад и изо всей силы бьет по лошадке.

Хуйхӑ // Иван Мучи. Антон Чехов. Калавсем. Чӑвашгосиздат, 1940. — 46–55 стр.

(Пуканӗ урлӑ та тивертме тӑрӑшать).

(Достаёт и из-за стула).

Улттӑмӗш курӑну // .

Ҫурт-хуралтӑ ҫывӑхӗнче те вут тивертме юрамасть.

Куҫарса пулӑш

Типӗ курӑка чӗртни кил-ҫуртсӑр та хӑварать // Пирӗн пурнӑҫ. Пирӗн пурнӑҫ, 2019.04.26

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех