Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тенӗ (тĕпĕ: те) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Мӗлке ҫинче ула курак ларать те вӑл та мӗлкепе пӗрлех куҫ умӗнче ҫаврӑнать, ҫак тӑрӑхла куҫлӑ хура майра ман умра пулмасан, тӗнчере пӗтӗмпех ытарма ҫук лайӑх тенӗ пулӑттӑм.

Куҫарса пулӑш

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Пин ҫуллӑха йӑлӑхтартӑн, тенӗ юлашки сӑмахӗнченех ҫавна пӗлтӗм эпӗ.

Куҫарса пулӑш

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Магистральсен тем пысӑкӑш картинче ҫухалнӑ пирӗн поезд хӑй каяс тенӗ ҫӗре каймастчӗ ӗнтӗ, халӑхпа пӗрле вӑл та чакса пыратчӗ.

Куҫарса пулӑш

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Урӑхла пулма та пултараймасть тенӗ чухне капланнӑ пӗлӗтсем шӑпах пӗтрӗҫ.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Лешӗ вара, мӑнаҫлӑн: «Тавтапуҫ ҫавӑншӑн, Николай Антоныч, ешӗл декораци ҫинчен шухӑшлама вӑхӑт, ют ҫынран ют ҫынӑнни кирлӗ мар», тенӗ.

Куҫарса пулӑш

Пӗрремӗш сыпӑк // .

— Кайӑр тенӗ!

— Уходите.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Вӑл вилтӗр те мана вара телей килӗ тенӗ хамӑн айван шухӑшӑм нимӗне те пӗлтерменнине ӑнланса илтӗм эпӗ.

Я понял, что ничтожен, мелок перед ним со всеми своими мыслями о его смерти, которая должна была принести мне счастье.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Эпӗ хамӑрӑнне вӗлерме пултаратӑп тенӗ ухмахла шухӑш ӑҫтан кӑна пуҫа кӗрет!

Сумасшедшая мысль, что я мог убить своего!

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Ленинградра «таптарма пулать» тенӗ сӑмахсемпе калаҫмасчӗҫ-ха.

Такими словами — «рванём» — об этом не говорилось в Ленинграде.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Художник, искусство ҫынни, фронтра вӑл пирвайхи кунсенче вӑрҫӑ мар, вӑрҫӑ панорами тенӗ пеккине курнӑ.

Художник, человек искусства, он в первые дни на фронте увидел не войну, а как бы панораму войны.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Е вӑл мана улталас тенӗ пулсан, хаҫатне ҫеҫ кӑтартнӑ пулӗччӗ, унта вӗт Саня вилнӗ тесе шурӑ ҫине хурапа ҫырнӑ.

Ведь если бы он захотел обмануть меня, он просто показал бы газету, в которой чёрным по белому напечатано, что Саня погиб.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

— Эпӗ улталас тенӗ пулсан, сире Саня вилни ҫинчен ҫырнӑ хаҫата ҫеҫ кӑтартнӑ пулаттӑм, унта шурӑ хут ҫине хурана пичетленӗ.

— Если бы я хотел обмануть вас, я просто показал бы вам газету, в которой чёрным по белому напечатано, что Саня погиб.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Пӗррехинче тата: «Эс ман вырӑнта пулсан, ман санран хӑрамаллах пулатчӗ», тенӗ.

А один раз сказал: «Я думал, что в моём положении придётся тебя опасаться».

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Текех кустӑрмасем хыҫӗнче пытанса тӑма май килмен, вара Саня каланӑ пулать ӑна: «Чуп эсӗ, манӑн пистолетӑм пур, нимӗҫсем мана тытаймӗҫ», тенӗ пулать.

Больше нельзя было лежать за колёсами, и Саня сказал: «Беги, у меня есть пистолет, и они меня не получат».

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

— Нимӗҫсем шуйттан шӑтӑкӗнче-ха, тенӗ эпир, вӗсем ав Христиновка патӗнче, фронтран икҫӗр ҫухрӑмра иккен.

 — Мы думали, что немцы чёрт знает где, а они встретили нас под Христиновкой, в двухстах километрах от фронта.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Обществӑлла транспорта вирхӗнсе тенӗ пек кӗчӗ вӑл.

Куҫарса пулӑш

Вашаватлӑх – ҫитменлӗх-и? // Вера ШУМИЛОВА. Тӑван Ен, 2017.04.17

Володя ятлӑ ывӑлӗ ун ҫарта Ленинград фронтӗнче пулнӑ, доктор вара вӑрҫмалла чух шуйттан кӗрекине ларас мар тенӗ.

Его сын Володя был в армии на Ленинградском фронте, и доктор считал, что надо воевать, а не сидеть у чёрта на куличках.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Ҫав хӗрарӑмсенчен пӗрне уйӑх каялла ҫеҫ ху килне, ӗҫне пӑрахса хула тулашӗнчи пушӑ хире кайса унта ҫӗр чавалӑн-ха тенӗ пулсан, ҫакӑн пек канавсем те, бастионсем, траншейсем тӑвӑн тенӗ пулсан, ҫак ӗҫлекен халӑхран ырӑ кӑмӑллӑн кулса ямасӑр пӗри те чӑтайман пулӗччӗ.

Среди них не было ни одной, которая не рассмеялась бы от души, если бы месяц тому назад ей сказали, что, бросив дом, свою работу, она ночью поедет за город в пустое поле и будет рыться в земле и строить рвы, бастионы, траншеи…

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Бригадӑра, пурте тенӗ пекех, хӗрарӑмсем кӑначчӗ: машинисткӑсем, корректорсем, редакторсем; эпӗ тӗлӗнсех кайрӑм вара, вӗсенчен нумайӑшӗ темшӗн питӗ капӑр тумланса пынӑччӗ.

Это были почти исключительно женщины: машинистки, корректоры, редакторы, и я удивилась, что многие из них почему-то были прекрасно одеты.

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Шӑпах ҫапла калаҫнӑ хыҫҫӑн кукамая шухӑш пырса кӗнӗ, Николай Антонычран тарас та, пирӗн пата пырас, тенӗ.

Именно после этого разговора бабушке пришла в голову мысль — удрать от Николая Антоныча и переехать к нам.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех