Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

сӑмахӗсемшӗн (тĕпĕ: сӑмах) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӑл каланӑ сӑмахӗсемшӗн ӳкӗнмерӗ.

Он не жалел о сказанном.

11 // .

Намӑса пӗлни чарать… — терӗ вӑл, хӑйӗн тивӗҫсӗр хитре каланӑ сӑмахӗсемшӗн чӑтма ҫук намӑсланса.

Долг совести не позволяет… — говорил он, мучительно стыдясь своих выспренних Слов.

V // .

Суворов сӑмахӗсемшӗн Райк ҫав тери ҫилленсе ҫитнӗ.

За суворовские слова Райк страшно обиделся.

«Фокшан патӗнче вӗлернӗ» // .

Ҫавӑн пек политика сӑмахӗсемшӗн господин мировой судья сана ӑҫта ҫитиччен яма пултарнине пӗлместӗн-и? тетӗп.

Да ты знаешь, говорю, куда за такие политические слова тебя угнать может господин мировой судья?

Унтер Пришибеев // Иван Юркин. Антон Чехов. Калавсем. Чӑвашгосиздат, 1940. — 81–88 стр.

Ҫапах та эс ӑна, Алёха, ан айӑпла, ан айӑпла, тусӑм, ун сӑмахӗсемшӗн.

Только ты ее, Алеха, не суди; не суди, друг, слова-то ее.

16 сыпӑк // .

31. Эсӗ тата вӑрмантан ӳхӗрсе тухнӑ арӑслана курнӑ, вӑл ӑмӑрткайӑка пӗтӗм тӗрӗсмарлӑхӗшӗн, усал сӑмахӗсемшӗн питленине илтнӗ, 32. ку вӑл — Ҫу Сӗрнӗскерӗ, Ҫӳлти Турӑ Ӑна, Давид йӑхӗнчен тухасскерне, тӗнче пӗтнӗ тӗле ҫав патшасене, вӗсенӗн усал ӗҫӗсене хирӗҫ тӑма палӑртса хунӑ, Вӑл вӗсене питлӗ, хӑйсем мӗнле хӗсӗрленине хӑйсенех кӑтартӗ.

31. Лев, которого ты видел поднявшимся из леса и рыкающим, говорящим к орлу и обличающим его в неправдах его всеми словами его, которые ты слышал, 32. это - Помазанник, сохраненный Всевышним к концу против них и нечестий их, Который обличит их и представит пред ними притеснения их.

3 Езд 12 // .

Унӑн тӗлӗкӗсемшӗн, унӑн сӑмахӗсемшӗн вӗсем ӑна тата ытларах курайми пулса ҫитнӗ.

И возненавидели его еще более за сны его и за слова его.

Пулт 37 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех