Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

сӑмахӗ (тĕпĕ: сӑмах) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Унӑн сӑмахӗ такӑнчӗ.

 — Она запнулась.

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

Каламарӗ вӑл пире Вӑрҫӑ Ҫекретне, мӗншӗн тесен ҫавӑн пек ӗнтӗ унӑн Ҫирӗп Сӑмахӗ.

И не сказал он нам Военной Тайны, потому что такое уж у него твёрдое слово.

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

— Эсӗ, кукамай, ҫаксене ху курса тӑнӑ пекех каласа паратӑн, — татрӗ ват ҫынна Кирюк, — тен ку ҫынсен пуш сӑмахӗ кӑна?

Куҫарса пулӑш

Пӗрремӗш пайӗ // .

Директорӑн кашни сӑмахӗ хыҫҫӑн хӗрӗн пуҫӗ ҫӗрелле усӑнчӗ, пысӑккисем ун сӑмахӗсене ӑнланманнипе ача чунӗ кӳренӳпе тулса пычӗ, стройрах макӑрса ярас мар тесе сасартӑк Кирюкран хӑпрӗ те инҫех мар тӑракан амӑш патне чупса кайрӗ, ун ҫумне пичӗпе тӗршӗнсе сасӑпах макӑрса ячӗ.

Куҫарса пулӑш

Пӗрремӗш пайӗ // .

Ҫав стрелка юлташунтан та шанчӑклӑрах: хӑш чухне юлташу та хӑй сӑмахӗ ҫине тӑраймасть, анчах стрелка яланах, кирек хӑҫан та, ӑна хуть те мӗнле ҫавӑркаласан та, ҫурҫӗр еннеллех пӑхать.

Стрелка эта тебе верней друга: бывает, друг твой изменит тебе, а стрелка неизменно всегда, как ее ни верти, все на север глядит.

II // .

Арҫыннӑн ун пек ӑҫтиҫуксемпе аппаланма вӑхӑт ҫук; арҫын хаяр пулмалла, тет испанецсен питӗ лайӑх сӑмахӗ.

Мужчине некогда заниматься такими пустяками; мужчина должен быть свиреп, гласит отличная испанская поговорка.

XIX // .

— Каллех урӑх ҫӗршыв сӑмахӗ! — пӳлсе хучӗ ӑна Базаров.

— Опять иностранное слово! — перебил Базаров.

X // .

— Акӑ мӗн тума, — терӗ вӑл, нихӑҫан та хӑйӗнчен аялта тӑракан ҫынсен сӑмахӗ май пыман тата вӗсем умӗнче хӑйне хӑй ирӗклӗн тытнӑ пулин те, часах хӑйне шанма тата хӑйпе интереслентерме пултарнӑ Базаров: — эпӗ шапа ӑшне касса уҫатӑп та, унӑн ӑшӗнче мӗн пуррине пӑхатӑп; эпир те санпа иксӗмӗр ҫав шапасем пекех, анчах урасем ҫинче утнипе кӑна уйрӑм тӑратпӑр, ҫакна туса эпӗ хамӑр ӑшра мӗн пуррине те пӗлме пултаратӑп.

— А вот на что, — отвечал ему Базаров, который владел особенным уменьем возбуждать к себе доверие в людях низших, хотя он никогда не потакал им и обходился с ними небрежно, — я лягушку распластаю да посмотрю, что у нее там внутри делается; а так как мы с тобой те же лягушки, только что на ногах ходим, я и буду знать, что и у нас внутри делается.

V // .

Вӑл мана йӗкӗлтесшӗн кӑна пулчӗ; анчах унӑн кашни сӑмахӗ маншӑн наркӑмӑш пек туйӑнчӗ.

Он хотел только подразнить меня; но каждое его слово протекло ядом по всем моим жилам.

XVII // .

Унӑн кашни сӑмахӗ манӑн чӗрене касса кӗрет.

Каждое ее слово так и врезалось мне в сердце.

IX // .

Кӗске вӑхӑтрах нумай чӑваш сӑмахӗ астуса юлчӗ, калаҫура вӗсемпе усӑ курма пуҫларӗ.

За короткое время он запомнил много чувашских слов и использовал их при разговоре.

Чӑвашла вӗренни // Ара Мишши. Ара Мишши. Пиллӗкмӗш чӗрӗк: калавсем/ Ара Мишши. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 2018. — 64 с. — 9,11 с.

Тӑрать вӑл, унӑн ҫӳҫӗ ҫилпе вӗлкӗшет, унӑн юнланнӑ чӗринчен тухнӑ юлашки сӑмахӗ пире паттӑр пулма чӗнет.

Стоит она с развевающимися волосами, и звучит, призывая к мужеству наши сердца, последний крик ее окровавленной души.

Эпилог // .

Ку тыткӑна илнӗ хӗрӗн нимӗҫсене каласа панӑ пӗрремӗш сӑмахӗ пулчӗ.

Это было первое слово, которое услышали немцы от пленницы.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

«Кунта хӗрарӑм сӑмахӗ ӗнтӗ» — Тимофей пӗр вырӑнта пускаласа тӑчӗ те: — Эсӗ мӗн сӳпӗлтететӗн? — тесе кӑшкӑрса пӑрахрӗ.

«Обыкновенный бабий разговор…» — Тимофей потоптался на месте и закричал: — Ты что языком треплешь?

Ҫирӗм пӗрремӗш сыпӑк // .

Пирӗн ҫакӑн пек халӑх сӑмахӗ пур.

Это у нас такая русская присказка.

Ҫирӗммӗш сыпӑк // .

Унӑн «лайӑх» тенӗ сӑмахӗ Катя чӗрине ӑшӑтрӗ, ҫав вӑхӑтрах ыраттарса та илчӗ: ҫакӑн пек ӗҫе хӑйӗн каймалла, ун пек тусан ҫӑмӑлтарах пулнӑ пулӗччӗ, ыттисене, уйрӑмӑнах мӗнпур чунтан юратакансене ярсан…

Ее решительное «да» тепло отозвалось в душе Кати, и в то же время сердце сдавливала тупая боль: самой бы пойти на такое дело — это легче, а посылать других, особенно тех, которых всем сердцем любишь…

Вунтӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Кам сӑмахӗ пулчӗ-ши ку, ҫавна пӑхма ӑна куҫҫулӗ кансӗрлерӗ.

Слезы мешали ей рассмотреть лицо говорившей.

Вунтӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Макс фон Ридлер сӑмахӗ — ҫирӗп сӑмах, нихҫан та улшӑнмасть!

Слово Макса фон Ридлера есть слово, которое никогда не меняется!

Вунҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Хӑй сӑмахӗ тӗрӗс тесе шаннине сӑнарӗнчен пӑхсах пӗлме пулать, ҫавӑнпа Василиса Прокофьевна урӑх ӑна нимӗн те каламарӗ.

По глазам ее было видно, что говорила она серьезно, убежденная в своей правоте, и Василиса Прокофьевна не стала продолжать разговор.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Ваттисен сӑмахӗ ахальтен мар: «Ҫемьери ҫынсем пурте килте чухне чун та вырӑнта», — тесе палӑртать.

Недаром народная пословица гласит: «Вся семья вместе, так и душа на месте».

Чӑваш Республикин Пуҫлӑхӗ Чӑваш Республикин Патшалӑх Канашне янӑ ҫыру (2020) // Михаил Игнатьев. http://www.cap.ru/events/events/2020-god ... /2020-chuv

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех