Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

пуҫӑмпа (тĕпĕ: пуҫ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Кусемпе мӗн тӑвӑпӑр, лейтенант юлташ? — ыйтрӑм эпӗ, сивӗ тытнӑ пек чӗтресе тӑракан нимӗҫсем ҫинелле пуҫӑмпа сӗлтсе.

— А с ними что делать, товарищ лейтенант? — спросил я, кивнув на трясущихся в ознобе немцев.

1944-мӗш ҫул // .

— Хам пуҫӑмпа.

— Собственною головою.

XII // .

— Хирте ҫурҫӗрччен асапланса ларчӗ, беженцӑсем пирки чӗрине ҫунтарчӗ, халь пӑртак маннӑ пек пулинччӗ, эпӗ акӑ, ухмах пуҫӑмпа ӑна тепӗр чир ертетӗп…»

 — Полночи просидела на поле, о беженцах душой мучилась, теперь чуть забылась, а я, дура, ей другую боль травлю…»

Вунулттӑмӗш сыпӑк // .

Хам кӑна ват пуҫӑмпа тӗлӗнсе ларатӑп: ҫак хайлавпах килнӗ пуль эс ҫут тӗнчене…

Только удивляюсь своей старой головой: может, ты с этими строчками и пришёл на белый свет…

Партизан йысна // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 57–62 с.

«Ҫӗр, каҫар та, ман килех кӗрсе выртасчӗ, тепле пулсан та этем ӗренкинчен тухас марччӗ», — тесе шутлатӑп хам ыйхӑллӑ пуҫӑмпа.

«Земля, прости, но мне лучше зайти в дом, как бы ни было, нельзя терять человеческий облик», — крутится в сонной голове.

Мӑнкун // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 19–22 с.

Тайма пуҫӑмпа тайӑлса, тӑван ывӑлу пек чуптӑватӑп санӑн тутлӑ ҫерне, казаксен тутӑха пӗлми юнӗпе шӑварӑннӑ Дон ҫеҫенхирӗ!

Низко кланяюсь и по-сыновьи целую твою пресную землю, донская, казачьей, не ржавеющей кровью политая степь!

VI // .

— Хамӑн катӑк ӑсӑм-пуҫӑмпа эпӗ Григорий Пантелеевича ку ӗҫе шанса памастпӑр пулӗ тесе шутлатӑп.

— Я так думаю своим глупым разумом — что Григорию Пантелевичу не дадим мы этую должность.

XXIII // .

— Хӑйӗн тӑшманӗ патне тайма пуҫӑмпа.

— С поклоном к своему недругу…

XXIX сыпӑк // .

Ватӑ пуҫӑмпа ҫапӑҫса алпаланмӑн ӗнтӗ.

На старости лет не подраться же!

Иван Шпонькӑпа унӑн аппӑшӗ // .

Эпӗ ҫавна хам пуҫӑмпа шухӑшласа ҫитереймерӗм вӗт.

А я вот, видишь, не дошел до этого своей мозгой.

XI // .

Мӗн пӗчӗкренпех турӑ мана ӑнкару тата ӑнлану панӑ, ҫавӑнпа та эпӗ хӑшпӗрисем пек пулман, ирех, сан ҫулусенче чухнех, атте-аннене те, вӗрентекенӗмсене те тӑн-пуҫӑмпа тивӗҫтерсе лӑплану-киленӗҫ кӳнӗ.

С самого раннего возраста бог вложил в меня смысл и понятие, так что я не в пример прочим, будучи еще таким, как ты, утешал родителей и наставников своим разумением.

II // .

Эпӗ хамӑн ватӑ, ухмах пуҫӑмпа ҫапла шутлатӑп: вӑл совет влаҫне юраман пулсан, ӑна арестлесе, приговор тӑрӑх вӗлеретчӗҫ, кун пек вӑрттӑн мар, ҫапла вӑрттӑн вӗлерчӗҫ пулсан вара, вӑрӑсем пек, ҫӗрле, тата арӑмӗпе пӗрлех вӗлерчӗҫ пулсан, вӑл совет влаҫӗн тӑшманӗсене ҫиллентернӗ; урӑхла пулма пултараймасть!

А я так глупым стариковским умом рассуждаю: ежели б он не угодил Советской власти — его бы заарестовали и убили по приговору, не втихаря, а уж ежели его убили втихаря, воровски, ночью, да ишо с женой, то не угодил он врагам Советской власти, иначе и быть не может!

X сыпӑк // .

Манӑн чи малтанах сире хытарса каламалла пулнӑ: «Эсир йӑнӑшрӑр, сирӗн умра — эсир кӗтсе тата ӗмӗтленсе пурӑннӑ ҫын мар. Тӑхтӑр-ха, вӑл сирӗн умӑра тухса тӑрӗ, эсир вара ун чухне тӑна кӗрӗр; хӑвӑр тунӑ йӑнӑш сире тарӑхтарӗ те, ҫилентерӗ те; ҫак тарӑхупа ҫилӗ ман чӗрене ыраттарӗ», — акӑ мӗн каламалла пулнӑ манӑн, эхер те эпӗ ачаранпах ӑс-пуҫӑмпа малтине курса тӑма пултарнӑ, чунӑмпа хӑюллӑрах, юлашкинчен тата, тӳрӗ кӑмӑллӑрах пулнӑ пулсан…

Мне с самого начала следовало бы строго сказать вам: «Вы ошиблись, перед вами не тот, кого вы ждали, о ком мечтали. Погодите, он придет, и тогда вы очнетесь; вам будет досадно и стыдно за свою ошибку, а мне эта досада и стыд сделают боль», — вот что следовало бы мне сказать вам, если б я от природы был попрозорливее умом и пободрее душой, если б, наконец, был искреннее…

X сыпӑк // .

Каҫхи апата питӗ аван ҫирӗм те, тӑнӑм-пуҫӑмпа та, ӳт-пӗвӗмпе те ывӑнса халтан кайнӑскер, ҫар урайнех выртса ҫывӑртӑм.

Поужинав с большим аппетитом, заснул на голом полу, утомленный душевно и физически.

Саккӑрмӗш сыпӑк. Чӗнмен хӑна // .

Анчах та хамӑн тӗрлӗ институтсемпе кӗнекесенчен пухнӑ ӑс-пуҫӑмпа шухӑшӑм вӗҫне тухсах пӗтейместӗп ҫав эпӗ.

Только додумать я ее не умею, со всеми своими институтами и книжками.

Ярмул пичче // Хветӗр Агивер. Василий Шукшин. Пахчапа мунча хуҫи. Вырӑсларан Хв. Акивер куҫарнӑ. КПСС Чӑваш обкомӗн издательстви, 1989. — 47–51 стр.

Ректор пуҫӑмпа, яланах ӗҫе путнӑскер, пурпӗр вӑхӑт тупса ҫыратӑп.

Куҫарса пулӑш

Илемлӗ хайлаври типсемпе вӗсен пурнӑҫри прототипӗсем ҫинчен // Юрий Артемьев. https://chuvash.org/content/3128-%D0%98% ... 1%80%D0%B8

Эй, Турӑҫӑм, Сана тав туса пуҫҫапатӑп ӑшӑ питӗмпе, тутлӑ чӗлхемпе, тайлӑ пуҫӑмпа.

Ох, Господь, в благодарность тебе с добрым лицом, сладким языком, с поклонной головой бью челом.

Кил пуҫӗн кӗлли (10) // халӑх пултарулӑхӗ. Пилсемпе кӗлӗсем // Шупашкар: Чӑваш кенеке издательстви, 2005. — 13-14 с.

Мана ан пӑрах, аякка ан сир, сана тутлӑ чӗлхемпе, тайма пуҫӑмпа тав тӑватӑп.

Меня не бросай, в стороне не оставляй, благодарю тебя сладкими речами, поклонной головой.

Кил пуҫӗн кӗлли (3) // халӑх пултарулӑхӗ. Пилсемпе кӗлӗсем // Шупашкар: Чӑваш кенеке издательстви, 2005. — 13-14 с.

Каҫ каҫма канлӗх панӑшӑн, тутлӑ ыйхӑпа ҫут ҫанталӑка кӑтартнӑшӑн, тутлӑ чӗлхемпе, тайма пуҫӑмпа пуҫ тайса тав тӑватӑп.

За возможность спокойно ночь переночевать, за возможность сладкого сна и возможность увидеть белый свет сладким языком, поклонной головой поклоняясь благодарю.

Кил пуҫӗн кӗлли (3) // халӑх пултарулӑхӗ. Пилсемпе кӗлӗсем // Шупашкар: Чӑваш кенеке издательстви, 2005. — 13-14 с.

Сире тавса тайла пуҫӑмпа, ӑшӑ кӑмӑлӑмпа, тутлӑ чӗлхемпе йӑлӑнатӑп: ӗҫленӗ ӗҫӗм вырӑнлӑ пултӑр.

С благодарностью к вам с поклонной головой, с добродушием, сладким языком умоляю: пусть сотворенный труд будет к месту.

Кил пуҫӗн кӗлли (2) // халӑх пултарулӑхӗ. Пилсемпе кӗлӗсем // Шупашкар: Чӑваш кенеке издательстви, 2005. — 13 с.

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех