Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

пуҫсене (тĕпĕ: пуҫ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Эпир пуҫсене ҫӗклеме те ӗлкӗреймерӗмӗр, лейтенантӑн хаваслӑ сасси янӑраса кайрӗ.

Мы еще не оторвали голов от земли, когда услышали крик лейтенанта:

1945-мӗш ҫул // .

Ҫакӑн хыҫҫӑн пуҫсене вӗсем вӑтӑр сехет хушши коптить тӑваҫҫӗ.

И затем всё подвергают копчению в течение тридцати часов.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Халь экзаменсем пирки пуҫсене ватар, тата икӗ экзамен ҫеҫ юлчӗ, анчах вӗсем чи йывӑррисем.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш пайӗ // .

Эпӗ усал пуласшӑн марччӗ, эпӗ сана тата ытти вӗриленнӗ пуҫсене ҫак сӗнӳ вырӑнсӑр пулнине юлташла каласа ӑнлантарасшӑнччӗ.

Я не хотел быть резким, я хотел тебе и другим — разгоряченным головам — по-товарищески доказать неприемлемость такого предложения.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Суятӑн, атте, пуҫсене танлаштарса пӑхӑпӑр-ха эпир.

Врешь, тятенька, насчет голов-то мы еще померяемся.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

— Пирӗн хамӑр пуҫсене ҫиеҫҫӗ, кинемей, — пит-куҫне шӑмарса хуравларӗ Григорий.

— Нас самих, бабушка, губят, — хмуро ответил Григорий.

XIX // .

Вӑрҫма килнӗ пулсан, халӗ пуҫсене пӗҫ хушшине пытармалла мар!

Взялись воевать, так нечего теперь головы промеж ног хоронить!

II // .

Ҫӳхе тӗтре карса илнӗ тӳпе айӗнче аэроплан хӑлат пек чалӑшшӑн ҫавӑрӑннине пуҫсене каҫӑртса, куҫсене ал тупанӗсемпе картласа пӑхса тӑчӗҫ.

Задрав головы, приложив к глазам щитки ладоней, долго глядели, как аэроплан в заволоченном пасмурью поднебесье, кренясь, описывает коршунячьи круги.

LIII // .

Унтан, лачкам йӗпе вӑрмана хускатса, ансӑр ҫул ҫийӗпе ирӗккӗн те ҫепӗҫҫӗн чӗтренсе кайрӗ: Эй, атьсемӗр, теветкеллӗн ҫӗклӗр пуҫсене, Сахал мар эпир туранӑ ҫичӗ ютсене.

 И понесла над мокрым лесом, над просекой-дорогой: Ой, да покажите всем друзьям пример.

XV // .

Вӗсенчен пӗрин умӗнче, кӑмакан вӗри алӑкӗ ҫумнерех лартнӑ тенкел ҫинче, Глаша Несмашная тата Варвара Сергеевна Аршинцева ӑшӑнса лараҫҫӗ; вӗсем ҫула майлӑ тумланнӑ: хура ҫухаллӑ кӗрӗкпе, ҫӑматӑпа, пуҫсене ҫыхнӑ пысӑк шаль тутрисем хулпуҫҫисем ҫинче ҫемҫен выртаҫҫӗ.

Возле одной из них, подставив скамейку поближе к горячей печной дверке, грелись Глаша Несмашная и Варвара Сергеевна Аршинцева, одетые по-дорожному — в шубах с воротниками и в валенках, в шалях, лежащих у них на плечах.

XVII // .

Эпир вунтӑххӑрмӗш ҫултанпа хамӑр пуҫсене анкӑ-минкӗлентерсе пурӑннӑ…

А мы с девятнадцатого года головы себе дурили…

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Малта ларакансем учитель ҫине пӑхайми пулчӗҫ, е аяккалла пӑхаҫҫӗ, е пуҫсене парта ҫинех усса лараҫҫӗ.

Сидевшие впереди уже не могли смотреть на учителя, а отворачивались или низко склонялись над партами.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Хӗрачасем аллисемпе тутисене хуплаҫҫӗ, арҫын ачасем питҫӑмартисене хӑмпӑлантарса пуҫсене усса лараҫҫӗ.

Девочки закрывали рты руками, мальчишки надували щеки, уставившись в парты.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Ак мӗнлерех чыхса тултарнӑччӗ пуҫсене пуринне те!

До того головы всем забили!

X // .

Акӑ — ман умра ҫӗр салтак тӑрать, эпӗ вӗсене кӑшкӑратӑп: «Пуҫсене — сылтӑмалла?» — ҫав ҫӗр ҫын вара, вӗсенчен кашнийӗнех хӑйӗн Эпӗ пур, манра тата вӗсем темле юта, пач юта, Эпӗ мара кураҫҫӗ, — ҫавсем вара ҫийӗнчех пуҫӗсене сылтӑмалла пӑраҫҫӗ.

Вот — стоят передо мной сто солдат, я кричу им: «Глаза направо\!» — и сто человек, из которых у каждого есть свое Я и которые во мне видят что-то чужое, постороннее, не Я, — они все сразу поворачивают головы направо.

VI // .

— Ах, сӑмах маях акӑ: Назанские, килти ӗҫ-пуҫсене пула, пӗр уйӑхлӑха отпуска яраҫҫӗ.

— Ах, кстати: Назанский увольняется в отпуск на один месяц по домашним обстоятельствам.

IV // .

Кунта хамӑр пуҫсене сыхлас пирки сӑмах пырать-ҫке.

Ведь мы тут рискуем головой…

XIV. Кӗпҫе патӗнче // .

Эпир ахлатсах ятӑмӑр, пуҫсене ҫатӑрласа ярса тытрӑмӑр!

Ахнули мы, за головы взялись!

2-мӗш сыпӑк // .

Пуҫсене ҫӗклесе, эпир ӑна ырӑ кун ҫунатпӑр, темле уйрӑм сӑмахсем калатпӑр, вӑл сӑмахсем пирӗн пӗр ун валли ҫеҫ усранаҫҫӗ.

мы смотрим на нее, подняв головы кверху, и поздравляем ее с добрым утром, говорим ей какие-то особые слова, — они находятся у нас только для нее.

Ҫирӗм улттӑпа пӗрре // Петӗр Хусанкай. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 119–131 стр.

Эпир «шӑтӑка» кӗтӗмӗр те, пуҫсене тулалла туса, ҫывӑрма выртрӑмӑр.

Мы забрались в «дыру» и легли, высунув из нее головы на воздух.

Коновалов // Александр Алга. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 70–118 стр.

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех