Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

пурӑнӑҫра (тĕпĕ: пурӑнӑҫ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Авланни, — тесе ӳкӗтлерӗ вӑл Паганеле, — хӑвӑн пурӑнӑҫра тепӗр хут «арпашса кайнипе» тӑвакан юлашки йӑнӑшу пулса тӑрӗ.

Он убеждал Паганеля, что брак — это та «последняя рассеянность», которую он может себе позволить.

Ҫирӗм иккӗмӗш сыпӑк // .

Ҫапла вара пурӑнӑҫра кирлӗ япаласем пурте пекех пулчӗҫ.

Таким образом, наша жизнь была более или менее обеспечена всем необходимым.

Ҫирӗм пӗрремӗш сыпӑк // .

Павел ҫӗнӗ хӗҫпӑшалпа каллех строя тӑрать, пурӑнӑҫра хӑйӗн вырӑнне йышӑнать.

Павел опять — уже с новым оружием — возвращался в строй и к жизни.

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Суккӑрлӑх мӗн иккенне Павел пурӑнӑҫра малтанхи хут ӑнланса илет — пӗтӗм таврана хура-хара карса илет.

И впервые в жизни Павел понял, что такое слепота, — темной кисеей затянулось все кругом него.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Хам пурӑнӑҫра манӑн ҫак кунсенчи пек тӗксӗмлӗх нихӑҫан та пулманччӗ.

Никогда еще в моей жизни не было так темно, как в эти дни.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Пурӑнӑҫра начарах мар пурӑнма пӗлнӗ пулсан, ӑна вӑхӑтра пӗтерме те пӗл.

Умел неплохо жить, умей вовремя и кончить.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Пурӑнӑҫра маншӑн стройран тухса ӳкессинчен хӑрушӑрах япала урӑх ҫук.

Нет для меня в жизни ничего более страшного, как выйти из строя.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Пирӗн пурӑнӑҫра, кӗрешӳ кӑна мар, лайӑх сисӗмлӗхӗн савӑнӑҫӗ те пур.

В нашей жизни есть не только борьба, но и радость хорошего чувства.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Пурӑнӑҫра хӗн курнисем ун ҫамки ҫине тарӑн йӗрсем хӑварнӑ, тӑнлавӗсем ҫинчи ҫӳҫ пӗрчисем кӗмӗл тӗслӗ кӑвакарнӑ.

Пережитое оставило глубокую рытвину-складку на лбу, а виски посеребрила седина.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Анчах пурӑнӑҫра ун пек пулмасть.

Но в жизни этого не бывает.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Ҫак тӗлте пурӑнӑҫра кирлисене пурне те туса хурӑпӑр, вара пиртен пӗри Том Аустин патне кайса, ӑна Туфольд бухтине якӑр ярса лартма калатӑр.

Разобьём лагерь здесь, где есть всё необходимое для жизни, и один из нас пусть передаст Тому Аустину приказание бросить якорь в бухте Туфольда.

Вунтӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Вӑрҫӑра хӑрушӑ япала вӑл, ҫав вӑхӑтрах вӑл пурӑнӑҫра та кирлӗ.

Это, страшное оружие на войне и в то же время полезное орудие в быту.

Вунулттӑмӗш сыпӑк // .

Вӑл колонисен пысӑккӑшӗсем те пӗр пек мар, ҫавӑн пекех пурӑнӑҫра йышӑнакан вырӑнӗсем те пӗр мая килмеҫҫҫӗ.

Различных как по размерам своей площади, так и по своему значению.

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Этем обществӑшӑн ҫуралнӑ, ҫавӑнпа та пӗччен пурӑнӑҫра вӑл ӳкӗнӳллӗ пулма ҫеҫ тивӗҫлӗ.

Человек создан для общества, и полное одиночество способно породить в нём одно лишь отчаяние.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Паганель, унӑн тӗсне курсан, чӑнах та, вырӑна килекен сӑмахсенех каларӗ, анчах вӑл калани пурӑнӑҫра нимӗн те пӗлтермест.

Вид его вызвал у Паганеля замечание, безусловно не лишённое справедливости, но не имеющее никакой практической ценности.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Асаплӑх витӗр ыттисем пекех хӑрамасӑр пӗр пӗччен кӗрешсе пыракан ҫак ытарма ҫук илемлӗ хӗрпе паллашсан, вӑл пурӑнӑҫра чӑнахах та пӗр шухӑшлӑ ырӑ юлташ пулма пултарнине Гленарван пӗрре курсах ӑнланнӑ.

Гленарван оценил стойкость этой девушкии, он избрал подругой жизни эту прелестную, мужественную, самоотверженную девушку, которую полюбил с первого взгляда.

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Хӗсӗк, йывӑр пурӑнӑҫра вӑл савӑнӑҫ мӗн иккенне пӗлмен.

В жизни забитой, жестокой, не знал, что есть такая радость.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Акӑ вӑл, Павел, асаплӑ пурӑнӑҫра ҫичӗ кун ҫеҫ пурӑнса курчӗ, ҫак ҫичӗ кун та ӑна ҫулталӑк вырӑнне туянчӗ.

Вот он, Павел, всего только семь дней прожил в ужасных муках, а кажется, будто год прошел.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Ҫав каҫ вӑл вӗсене пурӑнӑҫра мӗн пулса пыни ҫинчен ӑнланма пулӑшса, большевиксем ҫинчен, Ленин ҫинчен нумай каларӗ.

В этот вечер он много говорил о большевиках, о Ленине, помогая каждому из них понять происходящее.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Путсӗрлӗх килсе тухни пурӑнӑҫра час-часах усӑллӑ та пулать: вӑл ытлашши туртӑнса тӑракан хӗлӗхсене пушатать, хӑйне хӑй ытла шанас е манас туйӑмсене хӑй вӗсемпе питӗ ҫывӑх пулнине пӗлтерсе урӑлтарса ярать.

Появление пошлости бывает часто полезно в жизни: оно ослабляет слишком высоко настроенные струны, отрезвляет самоуверенные или самозабывчивые чувства, напоминая им свое близкое родство с ними.

XIX // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех