Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

пулмаҫҫӗ (тĕпĕ: пул) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Пурнӑҫра ун пек ӗҫсем кӑна пулмаҫҫӗ.

— В жизни еще и не такие бывают случаи.

19 // .

— Вырӑс ҫыннисем эрехсӗр тӗл пулмаҫҫӗ мар-и ҫак, э?

— Без вина вроде русские люди не встречаются, а?

3 // .

Ун майлӑ ҫӗр ҫинчен, хирӗҫ вӑтӑрӑн сасӑлаҫҫӗ, вуннӑшӗ ни майлӑ, ни хирӗҫ пулмаҫҫӗ.

Ста семью голосами против тридцати и при десяти воздержавшихся.

I // .

— Ҫук, пулмаҫҫӗ те! — сивлеккӗн хуравларӗ Петро, ҫула картласа тӑнӑ Спиридонов умӗнчен пӑрӑнса.

— Нету и не будет! — резко ответил Петро, обходя преградившего дорогу Спиридонова.

XXX // .

Вӑрҫа каяс текенсем пулмаҫҫӗ, — терӗ вӑл сӑмахӗсене татса (ҫакна калас тесе, вӑл паҫӑрах хатӗрленсе пынӑ пулмалла).

Охотников не найдется, — сказал он раздельно (наверное, давно заготовив в уме эту фразу).

VIII // .

Чӗмпӗр кӗпернинче ӗмӗрне ун пек ҫынсем пулман, пулмаҫҫӗ те.

В Сибирской губернии таких и на кореню не бывает.

XVII // .

— Паллах ӗнтӗ, салтаксем каясшӑн пулмаҫҫӗ.

— Солдатня, конечно, не пойдет.

XII // .

— Евчӗсем кирлӗ пулмаҫҫӗ пулӗ тетӗп, атте.

— Думаю, батя, что сваты не потребуются.

X сыпӑк // .

Пыр та калаҫ, мӗнле кӑна тӗлӗнмелле япаласем пулмаҫҫӗ пуль этемпе!

Что за пропасть, какие с человеком чудеса делаются!

Пӗр чиркӳри тиечук пулни-иртни ҫинчен каласа пани // .

Паллах ӗнтӗ, милӗксем пахах пулмаҫҫӗ, ҫулҫисем тӑкӑнса пӗтеҫҫӗ, анчах урӑххи ҫук чухне ҫапӑнкалама юрать.

Веники, конечно, неважные будут, листья облетают быстро, а все же при нужде похлестаться можно.

XXI // .

Халь вара ун пеккисем сахалланаҫҫӗ е пачах пулмаҫҫӗ!

А сейчас таких становится меньше или вообще нет!

XIV // .

Ҫавӑн пек пулсан ҫеҫ йывӑҫсем, уйрӑмах юман, хӑйсен тарӑна каякан тымарӗсене ӳстерме пултараҫҫӗ, вара вӗсем нумай пурӑнаҫҫӗ; вӑрман ӳсӗмӗнче йывӑҫсем хӑрнӑ вӑхӑтсем те пулмаҫҫӗ; йывӑҫсем хӑрнӑ вӑхӑтсем пулас пулсан, лартса ӳстернӗ вӑрманти йывӑҫсем ҫирӗм тата вӑтӑр ҫула ҫитсен тӑрринчен пуҫласа аяла ҫитичченех хӑрма тытӑнаҫҫӗ.

Только в таком случае деревья, особенно дуб, могут вырастить свои корни, что уходят далеко в глубь, и тогда они могут расти долго; не будут и периодов засыхания при росте лесов; если бы случились периоды засухи во время роста деревьев, то высаженные деревья в лесу, достигнув двадцатилетнего и тридцатилетнего периода, начнут усыхать начиная с верхушки и до корня.

XIX // .

Андрей Васильевич, лашасене канма тӑратӑр, вӗсем пире урӑх кирлӗ пулмаҫҫӗ.

Андрей Васильевич, ставьте коней на отдых, больше они нам не потребуются.

IV // .

— Паян кунта кӗрекенсем пулмаҫҫӗ пулӗ: шӑтӑк хуплансах ларнӑ.

— Ну, сюда уж сегодня вряд ли кто сунется: здесь все завалило.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Вӑрҫӑ ӑнланӑвӗ вара ҫавӑнтах пӗтсе те ларать, ун чух, паллах ӗнтӗ, ҫак «йӗркене иккӗлет!» те «сылтӑмалла ҫурма ҫаврӑну!» таврашсем нихӑҫан та, нихӑҫан та пулмаҫҫӗ, мӗншӗн тесен вӗсем ним тума та юрӑхсӑр…

И сейчас же война станет немыслимой, и уж никогда, никогда не будет этих «ряды вздвой!» и «полуоборот направо!» — потому что в них не будет надобности.

VI // .

Ҫапла, анчах эпӗ вилетӗп, ун чух вара текех ни тӑван ҫӗршыв, ни тӑшмансем, ни чыс пулмаҫҫӗ.

Да, но я умру, и не будет больше ни родины, ни врагов, ни чести.

VI // .

Ҫавӑнпа та хӗрарӑмсен хушшинче пысӑк ӑслӑ ҫынсем пулмаҫҫӗ.

Потому и между женщинами не бывает людей великого ума.

VIII // .

Ҫакӑн пек калаҫусем вӗсем вӑрӑм мар тата час-час та пулмаҫҫӗ, анчах ҫапах та кун пек калаҫусем пулкалаҫҫӗ.

Такие разговоры не длинны и не часты, но всё у них бывают такие разговоры.

XV // .

Лопуховсем хӑнара ытлашши час-часах пулмаҫҫӗ, Мерцаловӑсем патӗнче кӑна, тата Мерцалова ашшӗ-амӑшӗ патӗнче пулкалаҫҫӗ; ҫак ырӑ та ӑшӑ кӑмӑллӑ старикпе карчӑкӑн ачасем нумай пулнӑ, вӗсем тӗрлӗрен учрежденисенче чылаях пысӑк вырӑнсенче ӗҫлеҫҫӗ, ҫавӑнпа та кӑштах пуянрах пурӑнакан старикпе карчӑк патӗнче Вера Павловна тӗрлӗ-тӗрлӗ ҫынсене курать.

Лопуховы бывают в гостях не так часто, почти только у Мерцаловых да у матери и отца Мерцаловой; у этих добрых и простых стариков есть множество сыновей, занимающих порядочные должности по всевозможным ведомствам, и потому в доме стариков, живущих с некоторым изобилием, Вера Павловна видит многоразличное разнокалиберное общество.

V // .

Ун пек ҫынсем пулмаҫҫӗ те, никам та ун пек тумасть; ку вӑл ултавлӑ ӑнлав: ҫыншӑн темӗн те тума хатӗр тени вӑл — нимӗн те мар.

Да их и не бывает, никто и не приносит; это фальшивое понятие: жертва = сапоги всмятку.

XIX // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех