Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

памарӗ (тĕпĕ: пар) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Унтан Мускава хӳтӗлес шухӑш канӑҫ памарӗ.

Куҫарса пулӑш

24 сыпӑк // .

Анчах вӑл сасӑ памарӗ, ҫывӑрать.

Куҫарса пулӑш

17 сыпӑк // .

Ҫак тупсӑмне тупма хӗн ыйту мана канӑҫ памарӗ, эпӗ ҫӗр каҫиччен темиҫе хут та тӑра-тӑра лартӑм, ҫывӑракан Игорь ҫине темиҫе хут пӑха-пӑха илтӗм.

Куҫарса пулӑш

17 сыпӑк // .

Ӑш вӑркани мана канӑҫ памарӗ.

Тяжелое беспокойство томило меня.

11 сыпӑк // .

Вӑл пире ҫӗрӗпе канӑҫ памарӗ.

Она осталась ночевать и не дала нам покоя до утра.

10 сыпӑк // .

Можайска каякан шоссе ҫумӗнчи пӗр пахчара ӗҫленӗ кун мана ҫак шухӑш канӑҫ памарӗ.

Так думала я и в тот день, когда мы работали на огородах близ Можайского шоссе.

8 сыпӑк // .

Валя урӑхран чечек сӗнсе памарӗ — укҫи ҫукчӗ пулас унӑн, — анчах пӗррехинче вӑл ҫапла шурӑ йӗкехӳре илсе килчӗ те, Кира, хӑранипе, сӗтел ҫине хӑпарса кӑшкӑрса ярсан, питӗ тарӑхрӗ.

Больше Валя не дарил цветов — очевидно, у него не было денег, — но зато однажды принёс белую крысу и очень огорчился, когда Кира заорала и вскочила на стол.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Николай Антоныч хӑй тӑванӗ ҫинчен калаҫнӑ чух кирек хӑҫан та тӑванне хисеплес кӑмӑлпа тӑнине астутарасшӑнччӗ эпӗ, анчах вӑл мана калама памарӗ.

Я хотел напомнить Николаю Антонычу, что он не всегда был такого высокого мнения о своем брате, но он не дал мне заговорить.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Николай Антоныч памарӗ хӑй пурлӑхне, вӑл ӑна икӗ хут пуянлатма та ӑс ҫитерчӗ.

Николай Антоныч не отдал своего состояния, напротив — он его удвоил.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Манран вӑл парне туянма тесе хӗрӗх тенкӗ илчӗ те каялла тавӑрса памарӗ.

Он у меня сорок рублей взял, якобы на подарок, и не отдал.

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Анчах «ответ тытакан» ӑна ҫав сӑлтавсем пирки нимӗнех те каласа памарӗ.

Но «ответчик» ничего не рассказал ему об этих причинах.

Ҫирӗм пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Анчах та вӗсене эпӗ кам пулнине никам та ӑнлантарса памарӗ, вӗсем вара хытӑран хытӑ кӑшкӑрма пуҫларӗҫ.

Но им никто не объяснял, кто я, и они кричали все громче.

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Никам та ответ памарӗ, пӗр Нина Капитоновна ҫеҫ кӑштах пуҫне суланҫи пулчӗ.

Никто не ответил, только Нина Капитоновна чуть заметно кивнула.

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Анчах та мана Катьӑна курас килни канӑҫ памарӗ.

Но одна мысль не оставляла меня: Катя.

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

— Анчах та вӑл мана, тем тери тархасласан та, пӗр сӑмахне те каласа памарӗ.

 — Но я никак не могла от нее добиться, что это за фразы.

Ҫирӗммӗш сыпӑк // .

Кӑшкӑрса чӗнсен те никам та сасӑ памарӗ.

На крики никто не откликался.

2 сыпӑк // .

Анчах та хӑй управленине памарӗ, аллисемпе урисене кӑшт пушатрӗ ҫеҫ, ҫак ӑнланмалла мар чудакӑн аллисенчен управленине самантрах каялла илме хатӗр пулса пычӗ.

Но не передал, а только ослабил руки и ноги, готовый в любой момент выхватить управление из рук этого непонятного чудака.

8 сыпӑк // .

Сире вӑл пирӗн хушшӑмӑрта пулса иртнӗ тӗлӗнмелле ӗҫ ҫинчен каласа памарӗ-и? — ыйтрӗ граф.

Не рассказывал ли он вам одного очень странного происшествия, произошедшего между нами?

II // .

Анчах ку таранччен вӗсене пурне те илтӗнмелле калама никам та хӑяйман Хамран опытлӑрах кӳршӗ айӑкран тӗртсе илни мана кулма чарчӗ, йӑнӑш тума памарӗ, ку сӑмахсене чӑнласах каланине систерчӗ.

Но до сих пор никто не решался произнести эту шутку во всеуслышание Весьма ощутимый толчок более опытного соседа предупредил меня, дав понять, что смеяться нельзя, что это, по-видимому, сказано всерьез.

«Вӑл» // .

Ҫак питех те тарӑн шухӑшлӑ мар калаҫу вӗсен савнӑ хӗрӗсемпе хӑйсем хушшинчи ӗҫсене уҫсах памарӗ, ҫапах та кун хыҫҫӑн вӗсене иккӗшне те ҫӑмӑлтарах пулчӗ, нумай хушӑ ыраттарса пурӑннӑ шыҫӑ шӑтса юхма тытӑннӑ пекех туйӑнчӗ.

Немудреная эта беседа никакой ясности, понятно, в личные дела их не внесла, но обоим стало легче, словно прорвался тяжелый, затяжной нарыв.

14 сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех