Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ларасран (тĕпĕ: ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӑл, урисемпе ҫӗр ҫине тӗреклӗн ҫаптарса пырса, васкамасӑр утнӑ; вӑл килсессӗн, вӑхӑт хӑвӑртрах шума тытӑннӑ, — темскер кӳрентерекен, йӗрӗнмелле япала тулса ларасран хӑранӑ пек, кашни секундах часрах иртсе кайса ҫухалмашкӑн васканӑ, темелле.

Он шёл не торопясь, твёрдо ударяя ногами в землю, но с его приходом время полетело быстрее, точно каждая секунда торопилась исчезнуть, боясь наполниться чем-то оскорбляющим, гнусным.

Январӗн 9-мӗшӗ // Хумма Ҫеменӗ, Феодосия Ишетер. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 133–155 стр.

— Эсӗ ӑна ӑмсанса пӑхса ларасран, сана укҫа та парас, терӗ пулӗ.

— Так и тебе дал, чтоб не завидно было.

VII сыпӑк // .

Ача курать: ашшӗ те, амӑшӗ те, вата инкӗшӗ те, ҫывӑх ҫынсем — пурте хӑйсен пӳлӗмӗсене кайса пӗтнӗ; камӑн пӳлӗмӗ ҫук, вӑл утӑ сарайне утать, тепри сад пахчине, виҫҫӗмӗш ҫенӗкре сулхӑн шырать, хӑшпӗри вара, шӑнасем ларасран питне тутӑрпа хуплать те, хӑйне пӑчӑпа тутлӑ апат йывӑрӑшӗ ӑҫта пусса илнӗ, ҫавӑнтах йӑванса каять.

Ребенок видит, что и отец, и мать, и старая тетка, и свита — все разбрелись по своим углам; а у кого не было его, тот шел на сеновал, другой в сад, третий искал прохлады в сенях, а иной, прикрыв лицо платком от мух, засыпал там, где сморила его жара и повалил громоздкий обед.

IX сыпӑк // .

Ҫак мӑйӑхӑмсем ман Свеаборг патӗнчи мухтавлӑ ӗҫре Финляндин салху чулӗсем ҫумне ӗмӗрлӗхе шӑнса ларасран аран ҫеҫ хӑтӑлса юлнӑ.

А усы мои едва не примерзли в славном деле под Свеаборгом к хладным скалам Финляндии.

6 сыпӑк // .

Сӗтелли ҫинче апат-ҫимӗҫе, япалана нимӗҫле экономнӑ, тирпейлӗ тыткаласси пуҫ пулса тӑрать иккен, ҫавӑнпа та, пӗр енчен, хӑшпӗр чухне ытлашши хӑна сӗтел хушшине ларасран шикленнипе те пулас, мана гарнизона васкаса ӑсатать ӗнтӗ ку, — тесе шухӑшларӑм эпӗ.

Строгая немецкая экономия царствовала за его столом, и я думаю, что страх видеть иногда лишнего гостя за своею холостою трапезою был отчасти причиною поспешного удаления моего в гарнизон.

Иккӗмӗш сыпӑк. Вожатый // .

Аманнӑ лётчике вӑрманта чи малтан хай тупнӑ майпа, Серёнька халӗ носилка умӗпе мӑнкӑмӑллӑн пырать; вилнӗ ашшӗнчен юлнӑ пысӑк кӑҫаттисем юр ӑшне кӗрсе ларасран, вӑл асӑрханса утать, ҫав хушӑрах хӑй шурӑ шӑлӗсене кӑтартса чупакан ҫӗтӗк-ҫурӑк тумлӑ, хура сӑн-питлӗ ача-пӑчасем ҫине хаяррӑн кӑшкӑрса илкелет.

На правах старого друга, отыскавшего летчика в лесу, Серёнька солидно шагал перед носилками, стараясь, чтобы не застревали в снегу огромные, оставшиеся от убитого отца валенки, и властно покрикивал на чумазую, сверкавшую зубами, фантастически оборванную детвору.

18 сыпӑк // .

Пушӑ ларасран хамӑрпа юнашар ҫуртри хваттере тара пама шухӑшларӑмӑр.

Куҫарса пулӑш

Мӗн пур ӗҫе пӑрахса майра шырамалла! // Ҫамрӑксен хаҫачӗ. Ҫамрӑксен хаҫачӗ

— Мӗншӗн тесен вӗрӳ-суру асамлӑхӗпе сиплӗхӗ пӗтсе ларасран хӑранӑ.

Куҫарса пулӑш

Вутра ҫунман уртӑш // Анатоли Ырьят. «Канаш», 11-21№

Килте кичемленсе ларасран Тӑманлӑ Выҫлири кирпӗч заводне каҫхи хурала та ҫӳретӗп.

Куҫарса пулӑш

«Апатланма ларсан сӗтел ҫинче 13 кашӑкчӗ» // Роза Власова. «Хыпар», 2016.04.22, 61-62№

16. Ӗнтӗ Клавда теекен пӗр утрава ҫитсе перӗнсен, карап ҫумӗнчи пӗчӗкҫӗ кимме аран-аран ҫӑлса хӑвартӑмӑр; 17. ӑна туртса хӑпартсан карапа хулӑн вӗренсемпе хытарса ҫыхрӑмӑр; ӑшӑх ҫӗре ларасран хӑраса парӑса антартӑмӑр та вара ҫил еккипе уҫӑ тинӗсре ҫӳрерӗмӗр.

16. И, набежав на один островок, называемый Клавдой, мы едва могли удержать лодку. 17. Подняв ее, стали употреблять пособия и обвязывать корабль; боясь же, чтобы не сесть на мель, спустили парус и таким образом носились.

Ап ӗҫс 27 // .

33. Ҫав ҫӗрте пуҫлӑх пулса тӑраканӗ пире каларӗ: эсир тӳрӗ ҫынсем иккенне эпӗ акӑ епле пӗлӗп: хӑвӑрӑн пӗр тӑванӑра эсир ман патӑма хӑварӑр, килӗр-йышӑр выҫӑ ларасран ыттисем тырӑ илсе кайӑр, 34. ман патӑма кӗҫӗн шӑллӑра илсе килӗр; эпӗ вара эсир тӳрӗ ҫынсем иккенне, вӑрттӑн пӑхса ҫӳрекенсем маррине пӗлӗп; тӑванӑра хӑвӑрах парӑп, эсир ӗнтӗ ҫак ҫӗрте ҫӳреме те пултарӑр, терӗ, тенӗ.

33. И сказал нам начальствующий над тою землею: вот как узнаю я, честные ли вы люди: оставьте у меня одного брата из вас, а вы возьмите хлеб ради голода семейств ваших и пойдите, 34. и приведите ко мне меньшого брата вашего; и узнаю я, что вы не соглядатаи, но люди честные; отдам вам брата вашего, и вы можете промышлять в этой земле.

Пулт 42 // .

18. Виҫҫӗмӗш кунне Иосиф вӗсене каланӑ: эпӗ Турӑран хӑратӑп, эсир акӑ мӗн тӑвӑр, вара чӗрӗ юлӑр: 19. эсир тӳрӗ ҫынсем пулсассӑн, пӗр тӑванӑр хӑвӑра хупса лартнӑ ҫуртрах юлтӑр; ыттисем кайӑр, килӗр-йышӑр выҫӑ ларасран тырӑ леҫсе парӑр; 20. хӑвӑр сӑмахӑрсем тӳрре тухчӑр тесессӗн, сирӗн вилмелле ан пултӑр тесессӗн, шӑллӑра ман патӑма илсе килӗр, тенӗ.

18. И сказал им Иосиф в третий день: вот что сделайте, и останетесь живы, ибо я боюсь Бога: 19. если вы люди честные, то один брат из вас пусть содержится в доме, где вы заключены; а вы пойдите, отвезите хлеб, ради голода семейств ваших; 20. брата же вашего меньшого приведите ко мне, чтобы оправдались слова ваши и чтобы не умереть вам.

Пулт 42 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех