Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

калӑн (тĕпĕ: кала) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Зениткӑсем пеме пуҫларӗҫ — анчах перессе катара перетчӗҫ-ха, акӑ ҫывхарса та ҫывхарса килнӗн курӑнать снарядсем сирпӗнсе ҫурӑлни, калӑн ҫав кварталсем урлӑ пистолетла пере-пере пӗр улӑп утса пырать тесе.

Куҫарса пулӑш

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Анчах акӑ виҫҫӗмӗш хут тревога пуҫланчӗ, бомбӑсем ҫывӑхрах ӳксе ҫурӑлчӗҫ, пӳртӗмӗр кисренчӗ — калӑн ҫав, пӗр утӑм малалла та каялла турӗ, тесе, кухньӑри сентресенчен кастрюльсем персе анчӗҫ.

Куҫарса пулӑш

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Кӑшт тӑрсан эпир хайхи шӑкӑлтатсах калаҫса лартӑмӑр, калӑн пӗрне-пӗри ӗнтӗ пин ҫул хушши пӗлсе тӑратпӑр тесе.

Куҫарса пулӑш

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Уйӑх ҫутинче бронза пек ялтӑраса, вӑл пирӗн тавра хиврен ҫаврӑнчӗ, калӑн Игорьпе иксӗмӗре хыҫра, ҫав вӑрман леш енче, тӑрса юлнӑ мӗнпур хӑрушлӑхран сыхласшӑн тесе.

Куҫарса пулӑш

27 сыпӑк // .

Хӑш пӗр чух унта командир тухать, барьер хыҫӗпе асӑрханса иртет, аллинче яланах бинокль; ӑна вӑл, алӑри курка пек, тӑсарах тытса тӑрать-тӑрать те куҫ патне ҫывхартать, калӑн - ҫӳлӗ вырӑнтан уҫӑлса тӑракан ҫӑл шывӗ пек тӑрӑ инҫетлӗхе тӑрана пӗлми ӗҫет вӑл, тесе.

Да иногда замечала я там командира; он медленно шел за барьером по крыше, в руке у него был бинокль, он держал его в отставленной руке, как держат кружку, то и дело подносил его к глазам, отставлял руку и опять прикладывался, словно отпивал крупными глотками даль, открывавшуюся ему сверху.

9 сыпӑк // .

Ҫак сӑмахсене пула тӑнне ҫухатнӑ анне мӗскӗнӗн ларать, шанчӑкне ҫухатнӑ ҫын пек, мӗн калӑн — ҫавӑнпа килӗшет.

А бедная, совсем уже им заговоренная мама сидела вся обмякшая и неуверенно соглашалась:

7 сыпӑк // .

Сасартӑк ӗнер пулнӑ кун таҫтах тӑрса юлнӑн туйӑнчӗ, калӑн, вӑл тахҫан пулса иртнӗ, тесе, пиртен ӑна темӗнле хаяр чикӗ ӗмӗр-ӗмӗре уйӑрнӑ, тесе.

И сразу вчерашний день ушел куда-то очень далеко, словно давным-давно был он и какая-то грозная черта отделила его от нас навсегда.

6 сыпӑк // .

Вӑл хӑйӗн купӑсӗпе эп мӗн шухӑшланине каламастчӗ, Саня ман упӑшка та эпӗ унӑн арӑмӗ иккенне пӗлтерекен тӗлӗнмелле телейӗм ҫинчен шӑратмастчӗ вӑл, урӑххи ҫинченччӗ унӑн кӗвви, — тахҫан хамӑрӑн ача чухне пулнӑ ҫамрӑкла курнӑҫусем ҫинчен калатчӗ, калӑн ҫав, вӑл пире тӑваттӑмӗш шкулти балра курнӑ тесе, Саня мана ҫавӑнта пӗрремӗш хут чуптуса илчӗ…

Он играл совсем не то, о чём я думала: не это странное счастливое чувство, что Саня — мой муж, а я — его жена, — он играл наши прежние, молодые встречи, как будто видел нас на балу в четвёртой школе, когда Саня поцеловал меня в первый раз…

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Калӑн ҫав, эпӗ темиҫе ҫул малалла пулассине пӑхрӑм тесе, чунӑм сивӗнчӗ, чӗре тапса ырата пуҫларӗ…

Как будто я заглянула на несколько лет вперёд, и сжалась душа, похолодело сердце…

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Вӑл нумайранпа ҫывӑрманни курӑнсах тӑрать, каҫӗ те ирӗ те арпашӑннӑ иккен ӗнтӗ унӑн — калӑн, унран вӑхӑт тарнӑ тесе.

Видно было, что она уже давно не спит и что у неё всё перепуталось: утро и вечер, как будто время от неё уже отступило.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

«Вторая партия Башкирского геологического управления» тесе ҫырать вӑл конверт ҫине, калӑн ҫав пӗр-пӗр учреждени ҫырса ярать тесе.

«Вторая партия Башкирского геологического управления» — было написано на конверте, как будто письмо отправлялось в учреждение.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Хӗвел анса ларатчӗ, Сивцев-Вражек ун ҫутипе пӗтӗмпех ялкӑшса тӑратчӗ, калӑн ҫав ытти пӗтӗм ҫӗре тиркесе ӗмӗрлӗхех ҫак авӑнчӑк тӑкӑрлӑка ҫеҫ ҫутатса тӑрасшӑнччӗ тесе.

Солнце садилось, и узенький Сивцев-Вражек был так полон им, как будто оно махнуло рукой на всю остальную землю и решило навсегда поместиться в этом кривом переулке.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Марья Васильевна хускалмасӑр тӑрать, лӑпкӑнах, мӑйӗнчи сарлака коралл мӑййине ҫеҫ хӑш чухне турта-турта тӳрлетет, калӑн, ҫав мӑйя ӑна пӑвать тесе.

Она была неподвижна, спокойна, только иногда слабо потягивала широкую коралловую нитку на шее, точно эта нитка её душила.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Ромашка хӗпӗртесе пӑхрӗ ман ҫине — калӑн ҫав, эпӗ ученӑйсен ҫуртӗнче мар, Географически обществӑра доклад тӑватӑп тени ӑна савӑнтарать тесе.

Ромашка посмотрел на меня с удовольствием — как будто он был доволен, что я собираюсь прочитать доклад в Географическом обществе, а не в Доме ученых.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Калӑн ҫав, эпӗ ӑна нихҫан та питӗнчен урапа тапман тесе.

И как будто я никогда не бил его ногой по морде.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Калӑн ҫав, ку истори тахҫанах иртнӗ тесе, унта кӳренӳ те, юрату та, Марья Васильевна вилӗмӗ те, Ромашка пирки кӗвӗҫӳ те пулман тейӗн ҫав…

Как будто эта история давно умерла и не была наполнена обидами, любовью, смертью Марьи Васильевны, ревностью к Ромашке, всей живой кровью, которая билась во мне и в Кате…

Пӗрремӗш сыпӑк // .

— Э, эсӗ темӗн те калӑн, — мӑкӑртатрӗ Валя.

— Ну да, ты скажешь… — пробормотал Валя.

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Калӑн, темӗнле улӑп ҫынсем тӗлӗнмелле пысӑк хӑма ҫинче шахмӑтла выляҫҫӗ тейӗн.

Как будто какие-то великаны играют в шахматы на исполинской доске.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Калӑн, эпӗ темиҫе ҫултан хамӑн чунӑм ҫине лӑпкӑн кӑна пӑхса, пурне те — хамӑн ҫӗр ҫинчи чи хаклӑ япалана — этем чӗрине пырса тивекен ӗҫри кирлӗ мар вӗрилӗхӗме, хама хам шанманнине, хама, тен, чӗлхесӗр ача чухнех, тӗнче маншӑн ӑнланма пӗлмелле мар йывӑр япала пек туйӑннӑ чухне те хыҫран йӗрлесе пынӑскерне, хакланӑ пек тесе.

Как будто я сам через несколько лет спокойно заглянул себе в душу и оценил всё: и ненужную горячность в делах, которые касаются самого дорогого на земле — человеческого сердца, и неуверенность в себе, преследующую меня, быть может, с тех пор, когда я был немым мальчиком и мир казался мне таким необъяснимо сложным.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Эпӗ курнӑ ӗнчӗ-ахах ҫиппине ҫакса янӑ, темиҫе хутчен вара вӑл ӑна аллипе турткаларӗ, калӑн, ҫиппи пӑвать тейӗн.

Знакомая коралловая нитка была на ней, и несколько раз она слабо оттянула ее — как будто нитка ее душила.

Ҫирӗммӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех