Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

каланине (тĕпĕ: калани) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Кӑштах тайӑлса, вӑл ӑна ерипентереххӗн каланине пит те тимлӗн итлесе ларать.

Куҫарса пулӑш

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

Натка ҫапла ҫиленсе ҫитмен пулсан, вӑл ҫав самантра ҫаврӑнса пӑхнӑ пулсан, вӑл Алька мӗн каланине пурӗ пӗрех итлесе пӗтернӗ пулӗччӗ.

Куҫарса пулӑш

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

— Кам айӑплӑ мар? — тесе ыйтрӗ Натка, вара вӑл, Алька каланине итлесе пӗтермесӗрех, ҫапла каларӗ:

Куҫарса пулӑш

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

Тӗрӗссипе, Владик халӗ ниме те кирлӗ мар япала ҫинчен каланине хӑй те туять.

Куҫарса пулӑш

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

Ах, мӗнлеччӗ-ха унӑн, леш ҫӗвӗклин хушамачӗ? — терӗ малалла Гитаевич, Сергей каланине илтмӗш пулса.

Куҫарса пулӑш

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

Амӑш каланине ӑса илчӗҫ Анукпа Ирина инкӗш, Арсен Ваганович арӑмӗ ҫеҫ нимӗн те ӑнланмарӗ.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш пайӗ // .

Ҫинукпа Кирюк тем пек тӑрӑшсан та профессор, доцент е преподователь мӗн каланине веҫех ҫырса пыма ӗлкӗреймеҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш пайӗ // .

Пӗр эрнерен ҫеҫ вӗренӳ хӑй еккине кӗрет: вӗрентекенсем лекцисенче мӗн каланине хӑшӗсем тӑрӑшсах ҫырса пыраҫҫӗ, хӑшӗсем маччана шӑнасем лартса хӑварнӑ хура пӑнчӑсене шутлаҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш пайӗ // .

— Хӑть ҫакӑнтах ҫапса пӑрахӑр мана, — илтрӗ вӑл пӗринче лавкка патӗнче пӗр хӗрарӑм ыттисене каланине, — Яхруҫӑн Маюкӗ Петруҫран мар, хулара чух пӗр каҫлӑх «упӑшкаран» ҫуралнӑ.

Куҫарса пулӑш

Пӗрремӗш пайӗ // .

Женя, Тимур хӑйӗн паянхи инкекӗ ҫинчен пӗлтерсен, Ольга ялан вӗрентсе каланине йӑлтах манса, хӑй татса пӑрахнӑ проводсене йӗркеленӗ ҫӗрте хаваспах пулӑшма хатӗрри ҫинчен пӗлтерчӗ.

Здесь, узнав от Тимура, какая с ним сегодня случилась беда, она позабыла все Ольгины наставления и охотно вызвалась помочь ему наладить ею же самой оборванные провода.

Тимурпа унӑн команди // Матвей Сакмаров. Гайдар, Аркадий Петрович. Тимурпа унӑн команди: повесть; вырӑсларан М.А.Сакмаров куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1967. — 102 с.

Юрать, Ольга аслӑрах пултӑр, халлӗхе вӑл каланине итлеме тивтӗр.

Хорошо! пусть Ольга старше и пока ее нужно слушаться.

Тимурпа унӑн команди // Матвей Сакмаров. Гайдар, Аркадий Петрович. Тимурпа унӑн команди: повесть; вырӑсларан М.А.Сакмаров куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1967. — 102 с.

Сирӗн патӑртан чӗнсе каланине пирӗн патӑрта илтмеҫҫӗ-и, сирӗн патӑрта мӗн юрланине пирӗн патӑмӑрта та юрламаҫҫӗ-и, сирӗн мӗн калаҫҫӗ, пирӗн патӑрта та ҫавӑн ҫинчен шухӑшламаҫҫӗ-и?

По которому как у вас кликнут, так у нас откликаются, как у вас запоют, так у нас подхватывают, что у вас скажут, над тем у нас задумываются?

Мальчиш-кибальчишпа унӑн ҫирӗп сӑмахӗ ҫинчен хывнӑ халап // Михаил Рубцов. Гайдар, Аркадий Петрович. Ман юлташсем: калавсем; вырӑсларан М. Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш государство издательстви, 1953. — 158 с. — 147–157 с.

Эпӗ вӗсем мӗн каланине кӑна калатӑп.

Это все ихние разговоры.

3 // .

Анчах Димка амӑшӗ тӗрӗс мар каланине туйса илчӗ.

Но Димка почувствовал, что она говорит неправду.

1 // .

Тата темӗнле Суккӑр вар ятлӑ хӑрушӑ вырӑн ҫинчен каланине пӗлетӗп.

Еще помню, говорил про страшное место Слепую елань.

II // .

— Астӑватӑп, — терӗ Настя, — шурҫырли ҫинчен калатчӗ, пит шултра ҫырла пулакан вырӑн пӗлетӗп, тетчӗ, анчах телейлӗ вырӑн ҫинчен каланине астумастӑп.

— Помню, — ответила Настя, — о клюкве говорил, что знает местечко и клюква там осыпучая, но что он о какой-то палестинке говорил, я не знаю.

II // .

Мӗтри хӑйӗн «акӑ тата» текен сӑмахне каласшӑн кӑна пулчӗ, ашшӗ вӑрҫа каяс умӗн шурҫырли ҫинчен каланине аса илчӗ.

И только хотел сказать Митраша свое «вот еще», вспомнилось ему, как отец о клюкве сказал, еще когда собирали его на войну.

II // .

Ачасем эпӗ хушса каланине хаваслансах итлерӗҫ пек туйӑнчӗ, вӗсем кӑвакал чӗпписене илсе, тӗмеске патне чупса кайрӗҫ.

Они как будто даже и обрадовались моему приказанию, прямо и побежали с утятами на холм.

Ачасемпе кӑвакал чӗппи // Гаврил Молостовкин. Пришвин М.М. Ылтӑн ҫаран: калавсем. — Шупашкар: Чӑвашгосиздат, 1951. — 200 с. — 15–16 с.

Вӑл халь тӑнне ҫухатман-ха, хӑйне мӗн каланине ӑнланать: вӑл кӗрешет-ха.

Он еще не потерял памяти и понимал, что ему говорили; он еще боролся.

XXVII // .

— Эхер те эпӗ эсир мӗн каланине ӗненме пултарсан, — илтӗнсе кайрӗ ҫак самантра Анна Сергеевнӑн уҫӑ сасси.

— Если б я могла быть уверена в том, что вы говорите, — раздался в это мгновение ясный голос Анны Сергеевны.

XXVI // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех