Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

авӑтни (тĕпĕ: авӑт) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
«Тӑвӑллӑ ҫумӑр», — шухӑшларӑм эпӗ, — чӑнах та тӑвӑллӑ ҫумӑр иккен, анчах вӑл питӗ аякра, аслати авӑтни те илтӗнмест; тӳпере кӑна туратланса кайнӑ евӗр, вӑрӑм та тӗксӗмрех ҫиҫӗм ҫиҫет; вӑл ытлашши ялтӑртатса та ҫуталмасть, вилекен кайӑкӑн ҫуначӗ евӗр чӗтренсе турткаланать.

«Гроза», — подумал я, — и точно была гроза, но она проходила очень далеко, так что и грома не было слышно; только на небе непрерывно вспыхивали неяркие, длинные, словно разветвленные молнии: они не столько вспыхивали, сколько трепетали и подергивались, как крыло умирающей птицы.

VII // .

Акӑ инҫетре «куккук» авӑтни илтӗнсе кайрӗ, Катя вара пулеметпа перекенсене маларах тухса выртма хушрӗ.

Вот вдали закуковала «кукушка», и Катя приказала пулеметчикам выдвинуться вперед.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Зиминпа Катя шиклӗн пӑхкаласа илчӗҫ: куккук виҫӗ хутчен авӑтни палӑртса хунӑ сигнал, ҫакӑн пек майпа часовойсем хӑрушлӑх ҫывӑхра иккенне пӗлтереҫҫӗ.

Зимин и Катя встревоженно переглянулись: трехкратный крик кукушки — условный сигнал, которым часовые должны предупреждать отряд о близкой опасности.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Вӑрмантан куккук авӑтни илтӗнсе кайрӗ.

Из глубины леса донесся крик кукушки.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Тепӗр кас автанӗ авӑтни те янкӑссӑн илтӗнет.

Даже слышно, как на дальней улице прокукарекал петух.

Тӗнче хӗрри шырама тухса кайни // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 119–126 с.

Ҫеҫенхирте пур ҫӗрте те тӑри юрри шӑранать, тырӑ хушшинче, ырӑ шӑршӑ саракан тӗрлӗ курӑк ӑшӗнче, путенесем каҫса кайсах: «Паппа ту! Паппа ту!» — тесе авӑтни илтӗнет.

Звенели над степью жаворонки, в хлебах, в душистом степном разнотравье дробно выстукивали перепела: «Спать пора! Спать пора!»

XVII // .

Кӗмсӗртетсе шавланӑ хыҫҫӑн ҫулҫӑсенчен тумла юхни те инҫетре аслати авӑтни ҫеҫ илтӗнсе тӑчӗ.

Скоро от шума и грохота остались лишь звук падающих капель с деревьев да глухие раскаты вдалеке.

XI сыпӑк // .

Мачча патӗнче ҫутӑ хускатнӑ шӑнасем нӑйлани, тултан ҫур ҫӗр ҫитнине хыпарласа, станицӑри автансем пӗри те пӗри янӑравлӑн авӑтни кӑна илтӗнчӗ.

Слышно было только, как жужжат на потолке потревоженные светом мухи да за окном, приветствуя полночь, перекликаются по станице петухи.

VII // .

Ҫынсен сасси те, выльӑх-чӗрлӗх мӗкӗрни те, автансем янӑравлӑн шарлаттарса авӑтни те илтӗнмест.

Не слышно было ни людского голоса, ни скотиньего мыка, ни светлого крика кочетов.

LXV // .

Юлашкинчен инҫетри станицӑра пӗрремӗш автан авӑтни илтӗнсе кайрӗ, ун хыҫҫӑн тепӗр автан тӑсарах авӑтса ячӗ, ӑна итлесе ыттисем те шарлаттарса авӑтма пуҫларӗҫ.

Наконец вскрик первого петуха донесся далеко из станицы, вслед за тем другой протяжный петушиный крик, на который отозвались другие голоса.

VIII // .

Каҫхи шӑплӑхра таврари ялсенче автан авӑтни ушкӑнри ҫынсене паҫӑр та уҫҫӑнах илтӗнчӗ.

Отряд и раньше слышал в ночной тишине отдаленное кукареканье, доносившееся из окрестных селений.

ХХХIII. Ҫӗнтерекенсем ҫӗннисене хӑналаҫҫӗ // .

— Эсӗ пире автансем мӗнле авӑтни ҫинчен мар, апат-ҫимӗҫсӗр пулакан юрату ҫинчен каласа пар, — тӳсеймесӗр пӳлчӗ ун сӑмахне бригадӑри учетчик.

— Ты нам про любовь без харчей рассказывай, а не про то, как кочета поют, — нетерпеливо прервал рассказчика учетчик бригады.

XIX сыпӑк // .

Эсир, граждансем, автан авӑтни пирки мӗн шутлатӑр?

А что вы думаете, гражданы, об этом кочетином пении?

XIX сыпӑк // .

Тӗлӗннипе Кондрат тӑртаннӑ куҫӗсене чарсах пӑрахрӗ, автансен талккишпе илтӗнекен чарӑнма пӗлми сассисене пӗр-икӗ минут хушши итлесе тӑчӗ, унтан, каярах юлнӑ пӗр автанӗ «ку-ке-кууу», тесе авӑтни шӑпӑртах шӑпланса ларсан, ыйӑхлӑн йӑл кулса:

Кондрат, удивленно раскрыв опухшие глаза, минуты две слушает сплошной, непрекращающийся кочетиный крик и, когда торопливо затихает последнее, запоздавшее «ку-ке-кууу», сонно улыбается:

19-мӗш сыпӑк // .

Инҫетре, ылттӑн пек йӑлтӑртатакан чӑнкӑ сӑрт енче автансем авӑтни илтӗнчӗ.

Далеко на золотистом обрыве кричали петухи.

XVI. «Башеннӑй, пер!» // .

Кас-кас кӗрлесе кайни, хаяррӑн авӑтни илтӗнет.

Ветер доносил оттуда еле слышное погромыхивание.

11 сыпӑк // .

Ҫывӑхри вӑрманта куккук авӑтни илтӗнет.

Рядом, в лесу, кукует кукушка.

Ҫураҫнӑ хӗр // Мария Петрова. «Ял ӗҫченӗ», 2019.07.19

Автан авӑтни илтӗнет.

Петух кукарекает.

Вуннӑмӗш курӑну // .

5. Унтан ангел тӗтӗркӗчне илчӗ те, ӑна парне вырӑнӗ ҫинчи вут-кӑварпа тултарса, ҫавна ҫӗр ҫине тӑкрӗ — вара аслати авӑтни, кӗрлени илтӗнсе кайрӗ, ҫиҫӗм ҫиҫрӗ, ҫӗр кисренчӗ.

5. И взял Ангел кадильницу, и наполнил ее огнем с жертвенника, и поверг на землю: и произошли голоса и громы, и молнии и землетрясение.

Ӳлӗм 8 // .

5. Аслӑ пуканран ҫиҫӗм ҫиҫет, аслати авӑтни-кӗрлени илтӗнсе тӑрать.

5. И от престола исходили молнии и громы и гласы,

Ӳлӗм 4 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех