Чӑваш чӗлхи корпусӗ

Шырав

Шырав ĕçĕ:

хваттерӗнче (тĕпĕ: хваттер) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Ван-Конет ашшӗ патӗнчен пӑсӑлмаллипех пӑсӑлнӑ кӑмӑлпа тухрӗ, кун вӗҫленичченех Лаура Мульдвей патӗнче, унӑн хваттерӗнче, ирттерчӗ; кӗҫех унта Сногден пырса ҫитрӗ.

Ван-Конет вышел от отца с окончательно дурным настроением и провел остальной день в обществе Лауры Мульдвей, на ее квартире, куда вскоре явился Сногден.

V сыпӑк // Алексей Леонтьев. Грин А.С. Суйласа илнисем. Виҫҫӗмӗш том. — Шупашкар, 2012. — 428 с. — 7–281 с.

Сногден Ван-Конета хӑйӗн хваттерӗнче кӗтсе илчӗ те пархатарлӑ пулӑшуҫӑ тивӗҫне пурнӑҫлакан ҫын пек калаҫать унпа.

Сногден встретил Ван-Конета в своей квартире и говорил с ним как человек, взявший на себя обязанность провидения.

V сыпӑк // Алексей Леонтьев. Грин А.С. Суйласа илнисем. Виҫҫӗмӗш том. — Шупашкар, 2012. — 428 с. — 7–281 с.

Тӗрме пуҫлӑхӗн хваттерӗнче Эдвей нихӑҫан та пулман.

Эдвей никогда не был в квартире начальника тюрьмы.

II // Алексей Леонтьев. Грин А.С. Суйласа илнисем. Иккӗмӗш том. — Шупашкар, 2011. — 416 с. — 259–266 с.

Ирхине Брентган Лей хваттерӗнче вӑранса кайрӗ.

Утром Брентган проснулся у Лея.

I // Алексей Леонтьев. Грин А.С. Суйласа илнисем. Иккӗмӗш том. — Шупашкар, 2011. — 416 с. — 233–242 с.

Ҫул хыҫҫӑн ҫул иртнӗ май Дрэпӑн тӑвӑр хваттерӗнче тирпейсӗрлӗх хушӑннӑҫемӗн хушӑнать; кунта тӗлӗкӗн акӑш-макӑш ытарлӑ палӑрӑмӗсем, футурист ӳкерчӗкӗсем сапаланнӑ тесен те йӑнӑшмӑпӑр; кунта — пӗр-пӗринпе ҫыхӑнман, ҫут ҫанталӑка кирлӗ мар япаласен коллекцийӗ; ҫав хушӑрах ал ҫырусен тӗрки те хулӑнлансах пырать; вӑл пысӑках мар шкапӑн варринчи сунтӑхӗнче выртать, темӗн тӗрлӗ ӑпӑр-тапӑр кӳршӗлӗхне, ахӑртнех, аран-аран ҫеҫ тӳскелет.

Год от году беспорядок в тесной квартире Дрэпа увеличивался, принимал затейливые очертания сна или футуристического рисунка со смешением разнородных предметов в противоестественную коллекцию, но увеличивалась также и стопа его рукописи, лежащей в среднем отделении небольшого шкапа. Давно уже терпела она соседство всякого хлама.

I // Алексей Леонтьев. Грин А.С. Суйласа илнисем. Иккӗмӗш том. — Шупашкар, 2011. — 416 с. — 74–80 с.

Эхчӗ те ҫав, унӑн хваттерӗнче те ҫапла хӗрарӑм кӑмака умӗнчен сӗтел патне вӗри икерчӗ йӑтса кускаласанччӗ.

Куҫарса пулӑш

2 // Николай Максимов. Максимов Н.Н. Синкер. Роман. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1991. — 349 с.

Картишӗнче пӳртӗн тепӗр хваттерӗнче пурӑнакан кӳршӗ, «Канаш» хаҫатра ӗҫлекен журналист, тӑрмашать.

Куҫарса пулӑш

2 // Николай Максимов. Максимов Н.Н. Синкер. Роман. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1991. — 349 с.

Унтан, Сергей хваттерӗнче хӑйне аса илтерекен япала пултӑр тесе, пӑлан кӗлеткине туянчӗ.

Куҫарса пулӑш

Саншӑн чунӑм та шел мар // Улькка Эльмен. Эльмен У. Ма инҫе-ши ҫӑлтӑрӑм?.. Повеҫсем, калав. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви. 2001 — 207 с. — 166–199 c.

Ачисемсӗр питӗ кичем пулчӗ ӑна хваттерӗнче.

Куҫарса пулӑш

Саншӑн чунӑм та шел мар // Улькка Эльмен. Эльмен У. Ма инҫе-ши ҫӑлтӑрӑм?.. Повеҫсем, калав. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви. 2001 — 207 с. — 166–199 c.

Нина унӑн пӗр пӳлӗмлӗ хваттерӗнче темиҫе хутчен те пулчӗ.

Куҫарса пулӑш

Саншӑн чунӑм та шел мар // Улькка Эльмен. Эльмен У. Ма инҫе-ши ҫӑлтӑрӑм?.. Повеҫсем, калав. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви. 2001 — 207 с. — 166–199 c.

Кӳренӳ-тарӑхӑва сирес тесе те пӑхрӗ вӑл, анчах куҫӗ умне яланах Миша хӑйне хӗнени, унӑн ҫиллес сӑнӗ, Зина хваттерӗнче пулса иртни тухса тӑчӗ.

Куҫарса пулӑш

Саншӑн чунӑм та шел мар // Улькка Эльмен. Эльмен У. Ма инҫе-ши ҫӑлтӑрӑм?.. Повеҫсем, калав. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви. 2001 — 207 с. — 166–199 c.

Хваттерӗнче Миша ҫуккине курсан Нина савӑнчӗ.

Куҫарса пулӑш

Саншӑн чунӑм та шел мар // Улькка Эльмен. Эльмен У. Ма инҫе-ши ҫӑлтӑрӑм?.. Повеҫсем, калав. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви. 2001 — 207 с. — 166–199 c.

Сана валли скунсовӑй кӗрӗк усратӑп, ӑна Харьковра, буржуа хваттерӗнче сутӑн илтӗм.

Для тебя берегу скунсовую шубу, купил ее в Харькове, в буржуазной квартире.

2 // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Толстой, А.Н. Ҫӑкӑр: Царицына оборонӑлани: повесть. — Шупашкар: ЧАССР государство издательстви, 1941. — 244 с.

Шавлаҫҫӗ, ҫухӑраҫҫӗ: «Ефимов хваттерӗнче ҫӑкӑрӗ те, сахӑрӗ те пур» теҫҫӗ.

Шум, крик: «У Ефимова на квартире — мука и сахар».

1 // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Толстой, А.Н. Ҫӑкӑр: Царицына оборонӑлани: повесть. — Шупашкар: ЧАССР государство издательстви, 1941. — 244 с.

Фигнер хваттерӗнче полководецӑн вӑрттӑн приказне пурнӑҫлама ҫынсем пухӑнни ҫинчен, ракетӑсене тата чӗртсе ямалли япаласене хатӗрлесе ҫитерни ҫинчен пӗлтернӗ.

И на квартире Фигнера собраны люди для выполнения тайного приказа полководца, сложены ракеты и зажигательные вещества.

IV сыпӑк // Куҫма Чулкаҫ, Иван Яковлев. Брагин М.Г. Фельдмаршал Кутузов. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1948. — 162 с.

Тепӗр виҫ-тӑват сехетрен вӗсем хӑйсен пӗр хваттерӗнче пулнӑ.

Через три-четыре часа они уже были на одной из квартир.

Ӑсату // Уйӑп Мишши. Медведев Д.Н. Ровно патӗнче: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1951. — 246 с.

Хулан тӗп урамӗпе пӗр тӑкӑрлӑк кӗтесӗнче ларакан икӗ хутлӑ пысӑк мар ҫуртра, пӗччен хӗрарӑм хваттерӗнче, яланах пирӗн Куликовпа Галузо чарӑнса тӑратчӗҫ.

В небольшом двухэтажном доме на углу главной улицы города и небольшого переулка, в квартире одинокой женщины, всегда останавливались Куликов и Галузо.

Ҫӗнӗ лагерьте // Уйӑп Мишши. Медведев Д.Н. Ровно патӗнче: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1951. — 246 с.

Каярахпа ҫав кружокӑн никӗсӗ ҫинче Телешов хваттерӗнче пухӑнса ӗҫлеме тытӑннӑ «Среда» («Юнкун») текен кружок ҫуралнӑ.

Позднее на основе этого кружка родился кружок «Среда» (« Среда»), который собирался в квартире Телешова.

Д. Н. Телешов // Хветӗр Уяр, Иван Мучи. Телешов Д.Н. Типшар: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1946. — 56 с. — 3–7 с.

Эпир профессорсенчен пӗрин хваттерӗнче калаҫса лартӑмӑр, унта ҫамрӑксем нумай пухӑннӑччӗ, вӗсем хушшинче — ҫинҫешке, типтерлӗ пӗчӗк пуп, богослови магистрӗ, хура пурҫӑн ряса тӑхӑннӑскер пурччӗ: ҫав ряса унӑн шуранка, хитре, кӑвак та сивӗ куҫӗсем типпӗн кулнипе ҫутатакан сӑнне уйрӑмах палӑртса тӑратчӗ.

Беседовали в квартире одного из профессоров, было много молодёжи и между нею — тоненький, изящный попик, магистр богословия, в чёрной шёлковой рясе; она очень выгодно оттеняла его бледное красивое лицо, освещённое сухонькой улыбкой серых, холодных глаз.

Манӑн университетсем // Леонид Агаков. Горький М. Манӑн университетсем: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1948. — 138 с.

Эпир учительсем хатӗрлекен институтра вӗренекен Миловский хваттерӗнче пухӑнаттӑмӑр, — кайран вӑл Елеонский текен псевдонимпа калавсем ҫыратчӗ, пӗр пилӗк том ҫырсан, ҫак ҫын хӑйне хӑй вӗлерчӗ, — эпӗ тӗл пулнӑ ҫынсенчен мӗн чухлӗ ҫын пурӑнӑҫран хӑйсен ирӗкӗпе уйӑрӑлчӗҫ пулӗ!

Мы собирались в квартире ученика учительского института Миловского, — впоследствии он писал рассказы под псевдонимом Елеонский и, написав томов пять, кончил самоубийством, — как много людей, встреченных мною, ушло самовольно из жизни!

Манӑн университетсем // Леонид Агаков. Горький М. Манӑн университетсем: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1948. — 138 с.

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех