Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ӗҫеҫҫӗ (тĕпĕ: ӗҫ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӗсем, шуҫӑмпа пӗрлех мар пулин те, ирех тӑраҫҫӗ; нумайччен чей ӗҫсе ларма юратаҫҫӗ, хӑш чухне, ӳркеннӗ пекех, сӑмах чӗнмеҫҫӗ, унтан харпӑр хӑй кӗтессине каяҫҫӗ е пӗрле ӗҫеҫҫӗ, ҫиеҫҫӗ, уя кайса ҫӳреҫҫӗ, музыкӑпа киленеҫҫӗ… ыттисем пекех, Обломов ӗмӗтленни пекех.

Вставали они хотя не с зарей, но рано; любили долго сидеть за чаем, иногда даже будто лениво молчали, потом расходились по своим углам или работали вместе, обедали, ездили в поля, занимались музыкой… как все, как мечтал и Обломов…

VIII сыпӑк // .

Ку — «заведени» текен ҫурт; унӑн алӑкӗсем умӗнче яланах ик-виҫӗ пушӑ ҫӑмӑл урапа ларать, ямшӑкӗсем аялти хутӗнче чей ӗҫеҫҫӗ.

Это было так называемое «заведение», у дверей которого всегда стояло двое-трое пустых дрожек, а извозчики сидели в нижнем этаже, с блюдечками в руках.

X сыпӑк // .

Шухӑшӗпе хӑй ҫавӑнтах акӑ мӗн курчӗ: вӑл хӗр ҫураҫнӑ ӗнтӗ, иккӗмӗш кунне те, виҫҫӗмӗш кунне те тӗрлӗрен дамӑсемпе арҫынсем килеҫҫӗ, пурте ун ҫине сӑнаса пӑхаҫҫӗ, хӗр ҫураҫнӑ ятпа ирттерекен апатланура ун сывлӑхӗшӗн ӗҫеҫҫӗ.

Ему живо представилось, как он объявлен женихом, как на другой, на третий день приедут разные дамы и мужчины, как он вдруг станет предметом любопытства, как дадут официальный обед, будут пить его здоровье.

VII сыпӑк // .

«Чӑн та, нумай пӗлекенсем — пурте киревсӗр ҫынсем: хупахсем тӑрӑх купӑспа ҫӳреҫҫӗ, чей ӗҫеҫҫӗ

— В самом деле, эти грамотеи — всё такой безнравственный народ: по трактирам, с гармоникой, да чаи…

III сыпӑк // .

Ыттисем питӗ ӗҫеҫҫӗ, ӗҫлес вырӑнне оброк тӳлесшӗн.

Другие больно пьют и просятся на оброк.

II сыпӑк // .

Хӳрисене кӗлентӗр пек кукӑртса, ӑшӑ шыва хавассӑн ӗҫеҫҫӗ.

Задрав хвост бубликом, они лакали теплую воду.

XII. «Лаша тейӗн тата!» // .

Арктикӑри каҫ пушлӑхне паттӑр ӗҫсем тума каякан тӑванӗсен сывлӑхӗшӗн моряксем ура ҫине тӑрса ӗҫеҫҫӗ.

Стоя пьют моряки за братьев, идущих на подвиг в пустыне арктической ночи.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Ӗнтӗ аннесем, тӑвӑр хутлӑхсенче хӗсӗнкелесе, вагонтан паҫӑрах тухса кайрӗҫ, ӗнтӗ кӳршӗ купере хут чӑштӑртатни илтӗнет — апат тӑваҫҫӗ, чей ӗҫеҫҫӗ.

Уже давно ушли из вагона, кое-как протискавшись в узком проходе, наши мамы, уже в соседнем купе шуршали бумагой, закусывали, пили чай.

15 сыпӑк // .

Унтан маншӑн, Изьӑшӑн ӗҫеҫҫӗ.

Потом выпили за меня, а потом за Изю.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Вӗсем качака сӗтне ӗҫеҫҫӗ, мана та сӗнсе пӑхрӗҫ, анчах эпӗ ӗҫмерӗм.

Они козье молоко пьют и меня упрашивали, но и отказалась.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

— Йӗнер, ешӗк, ҫил-тӑман, ӗҫеҫҫӗ, Абрам, — терӗм эпӗ, куҫҫулӗме ҫӑтса.

— Седло, ящик, вьюга, пьют, Абрам, — сказал я, чувствуя, что слезы льются прямо в рот.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Ҫил-тӑман, ӗҫеҫҫӗ!

Вьюга, пьют!

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Ирхине, ыйӑхран вӑраннӑ-вӑранманах, Иван Иваныч халалласа хӑварнӑ ултӑ сӑмаха, «чӑхӑ», «йӗнер», «ещӗк», «ҫил-тӑман», «ӗҫеҫҫӗ», «Абрам» сӑмахсене хытӑ кӑшкӑрса калама тӑрӑшаттӑм.

С утра, едва проснувшись, и громко произносил шесть слов, которые Иван Иваныч завещал мне произносить ежедневно: «кура», «седло», «ящик», «вьюга», «пьют», «Абрам».

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Слободкӑри ҫырма хӗррине туса лартнӑ пӳртсенчен пӗринче ытла ҫуттӑн курӑннине асӑрхарӑм; вӑхӑчӗ-вӑхӑчӗпе йӗркесӗр шавлани те, кӑшкӑрашни те илтӗнет, унта ҫар ҫыннисем ӗҫкӗ ӗҫеҫҫӗ ӗнтӗ.

В одном из домов слободки, построенном на краю обрыва, заметил я чрезвычайное освещение; по временам раздавался нестройный говор и крики, изобличавшие военную пирушку.

Июнӗн 12-мӗшӗ // .

Ӗҫме ӗҫеҫҫӗ те вӗсем, анчах шыв мар; уҫӑлса ҫӳреме тухсах каймаҫҫӗ, ҫула май тенӗ пек кӑна хӗрарӑмсем хыҫҫӑн ҫӳреҫҫӗ: картла выляҫҫӗ-выляҫҫӗ те, кичем пулса ҫитрӗ тесе, ӳпкелешме тытӑнаҫҫӗ.

Они пьют — однако не воду, гуляют мало, волочатся только мимоходом; они играют и жалуются на скуку.

Майӑн 11-мӗшӗ // .

Малтан вӗсене пӗр-пӗр мулла Коранран темӗскер вуласа парать; унтан вара ҫӗнӗ ҫынсемпе вӗсен мӗн пур тӑванӗсене парне параҫҫӗ, хӑнисем ҫиеҫҫӗ, эрех ӗҫеҫҫӗ; унтан джигитовкӑ пуҫланать; кирек хӑҫан та вара пӗр-пӗр ҫапкаланчӑк, таҫта вараланса пӗтнӗскер, лӑкӑшти уксах лашине утланать те хуҫкаланать, тӑрӑхлать, ырӑ ҫынсене култарать; кайран акӑ, каҫ пула пуҫласан, хӑнасем пухӑннӑ ҫӗрте, пирӗнни пек каласан, бал пуҫланать.

Сначала мулла прочитает им что-то из Корана; потом дарят молодых и всех их родственников, едят, пьют бузу; потом начинается джигитовка, и всегда один какой-нибудь оборвыш, засаленный, на скверной хромой лошаденке, ломается, паясничает, смешит честную компанию; потом, когда смеркнется, в кунацкой начинается, по-нашему сказать, бал.

Бэла // .

Гриша каланӑ тӑрӑх, танкистсем ӗҫеҫҫӗ… ну, паллах ӗнтӗ, лётчиксем те…

Гриша говорил, что танкисты, ну, конечно, и летчики…

1 сыпӑк // .

Арҫынӗсем ӗҫеҫҫӗ, тавлашаҫҫӗ, ахӑлтатса кулаҫҫӗ, пӗр сӑмахпа каласан, каҫхи апат пит савӑнӑҫлӑ иртрӗ — кӑмӑла килекен аса-илӳсем нумай хӑварчӗ.

Мужчины пили, спорили и хохотали, – словом, ужин был чрезвычайно весел и оставил по себе много приятных воспоминаний.

X сыпӑк // .

Курӑк пайне шӑк хӑвалама, чулсене ирӗлтерме вӗретсе ӗҫеҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

Кашниех витаминсемпе пуян // Сывлӑх. Сывлӑх, 2015,11,03.

Унта Упаҫпа карчӑкӗ, Ехмет, Кашук, Тилюк, Акӑлай, Шалҫа, Пайтул Ҫеркки, Исмук, Куракпа Чӗкеҫ, Сарепи, Паҫҫа, Левен, Сидор Миронович Касантей, Вӗри Харенович тата ытти теҫетке ҫын ҫаврӑнать -ӗҫлеҫҫӗ, ӗҫеҫҫӗ, вӑрлаҫҫӗ, сӑхланаҫҫӗ, кӗвӗҫеҫҫӗ, улталаҫҫӗ, элеклеҫҫӗ, сутаҫҫӗ, ҫапӑҫаҫҫӗ, ҫунаҫҫӗ, вилеҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

Уксак Якку, Кӑмкан, Валяй Нафуй, Емтип Каҫҫи, Уйташ, Ясарпи тата ыттисем // Виталий Станьял. https://chuvash.org/content/3210-%D0%A3% ... A%D0%B0%D2

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех