Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ӗҫех (тĕпĕ: ӗҫ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
«Пӗр юрату ҫеҫ мар вӗт, пӗтӗм пурнӑҫ ҫапла… — сасартӑк пырса кӗчӗ ун пуҫне. — Тата кашни пулса иртекен ӗҫех йӑнӑш вырӑнне хурса тӗртсе ярсан, хӑҫан йӑнӑш марри пулать?

«Ведь это не одна любовь, ведь вся жизнь такова… — вдруг пришло ему в голову, — и если отталкивать всякий случай, как ошибку, когда же будет — не ошибка?

X сыпӑк // .

Ӗҫех ӑна савӑнӑҫ, киленӳ кӳнӗ, унсӑр вӑл пурӑнма та пултарайман.

Куҫарса пулӑш

Ҫирӗм улттӑмӗш пай // .

Ҫакӑн пысӑкӑш хӑватлӑ карапа Тинӗс каналӗпе Невана илсе кӗресси — ҫӑмӑл ӗҫех мар.

Это было не так-то легко — впервые такой мощный ледокол должен пройти по Морскому каналу и войти в Неву.

Вунулттӑмӗш пай // .

Ванька текенни те ҫав ӗҫех пурнӑҫларӗ.

То же самое проделал Ванька.

Улттӑмӗш пай // .

Халӗ вӑл Микул-турӑ ҫине мӗнле пӑхкаланӑ тӑрӑх, паян унӑн савӑнмалли ӗҫех пулман курӑнать.

На этот раз, судя по обращению к Николаю-угоднику, случай был скорее всего печальный.

XIX. Кӗрепенке ҫурӑ ҫакӑр // .

— Николай Иваныч, ку нимӗне тӑман ӗҫех, — хыттӑн каларӗ Ромашов таҫти тепӗр пӳлӗмрен, ҫавӑнта вӑл хӑйӗн япалисене ҫурӑм миххине чикетчӗ.

— Николай Иванович, это чушь, ерунда! — громко сказал Ромашов откуда-то из второй комнаты, где он собирал в заплечный мешок свои вещи.

Ҫирӗммӗш сыпӑк // .

— Тахҫанхи ӗҫех ку, — шухӑшлӑн калать Витя, кирпӗч стенана чӗрнипе шӑйӑрса.

— Это уже давно залезли, — проговорил Витя и поковырял ногтем кирпичную стенку.

3 сыпӑк // .

Апла тӑвасси вара ҫӑмӑл ӗҫех мар иккен, паллах ӗнтӗ «упӑшкине ниҫта йышӑнма ҫук» тенипе мар.

Но это была нелёгкая задача, и вовсе не потому, что «мужу некуда вьехать».

Улттӑмӗш сыпӑк // .

— Анчах пӗлетни эсӗ, хӑратӑп-ха эпӗ, ку вӗт вӑл ҫӑмӑл ӗҫех мар!

 — Но понимаешь, я боюсь, что это не так просто!

Вуннӑмӗш сыпӑк // .

Ку ҫӑмӑл ӗҫех пулмарӗ.

Это была нелегкая задача.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

— Пит пысӑк ӗҫех пулассине халлӗхе курмастӑп ха эпӗ.

Важного покамест еще ничего не вижу.

Улттӑмӗш сыпӑк. Пугачевщина // .

Анчах та улт-ҫичӗ метртан, яп-яка стенан пӗчӗкҫӗ шӑтӑкӗнчен сикесси ытлашши ҫӑмӑл ӗҫех мар, — шыва сикнӗ пек пуҫхӗрлӗ чӑмсан кӑна ӗнтӗ.

Но не так легко прыгнуть с высоты пяти-шести метров через небольшое отверстие в гладкой стене, — разве только как в воду, вниз головой.

Вунулттӑмӗш сыпӑк // .

Улпут ӗҫне сӳтсе-явасси пирен, чурасен, ӗҫех мар та, анчах аҫу кӑлӑхах Кирила Петровича хирӗҫ кайрӗ, пӳрт-тӑршшине чӑпӑрккапа ҫапса витереймӗн.

Не наше холопье дело разбирать барские воли, а ей-богу, напрасно батюшка ваш пошел на Кирила Петровича, плетью обуха не перешибешь.

III сыпӑк // .

Манӑн тем ӗҫех ҫук, хальлӗхе.

У меня пока особой работы нет.

Ҫурла уйӑхӗ, ҫӗрле // Николай Андреев. Килти архив

18. Хӑвна Ҫӳлхуҫа, хӑвӑн Турру, пурӑнма парас вырӑнта пур ҫӗрте те йӑх тӑрӑх тӳресем, халӑха пӑхса тӑракансем уйӑрса ларт: вӗсем халӑха тӳррипе сут туса тӑччӑр; 19. саккуна ан пӑс, ҫын кам иккенне ан пӑх, сӗрев ан ил, мӗншӗн тесессӗн сӗрев ӑслисене суккӑрлатать, тӗрӗс ӗҫех тӳнтерле кӑтартать; 20. чӗрӗ тӑрас тесессӗн, Ҫӳлхуҫа, хӑвӑн Турру, хӑвна паракан ҫӗре еткерлӗхе илес тесессӗн, тӗрӗслӗхе, тӗрӗслӗхе шыра.

18. Во всех жилищах твоих, которые Господь, Бог твой, даст тебе, поставь себе судей и надзирателей по коленам твоим, чтоб они судили народ судом праведным; 19. не извращай закона, не смотри на лица и не бери даров, ибо дары ослепляют глаза мудрых и превращают дело правых; 20. правды, правды ищи, дабы ты был жив и овладел землею, которую Господь, Бог твой, дает тебе.

Аст 16 // .

46. Вӑл ҫавӑнтах кӑкшӑмне хулпуҫҫийӗ ҫинчен илчӗ те: ӗҫех, эпӗ санӑн тӗвӳсене те шӑварӑп, терӗ.

46. Она тотчас спустила с себя кувшин свой [на руку свою] и сказала: пей, и верблюдов твоих я напою.

Пулт 24 // .

18. Хӗрӗ: ӗҫех, ырӑ ҫыннӑм, тенӗ.

18. Она сказала: пей, господин мой.

Пулт 24 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех