Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

хушшинчи (тĕпĕ: хушӑ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Анчах пурнӑҫ ҫак икӗ ҫамрӑк чун хушшинчи чи пысӑк туйӑм юрату иккенне кӑтартса парать.

Куҫарса пулӑш

Р. И. Фраерман // Асклида Соколова. Фраерман Р.И. Динго йытӑ е пӗрремӗш юрату ҫинчен. Повесть. Чӑвашла Соколова А. А куҫарнӑ. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1983. — 128 с. — 124–127 с.

Коля ӑна лӑпкӑ чӑрӑшсемпе кедрсем хушшинчи сукмак ҫинче хӑваласа ҫитрӗ.

Куҫарса пулӑш

XXI // .

Вӑл, стена пек ҫӗкленсе, шалкӑм ҫумӑр евӗр хуралса килчӗ, тусем хушшинчи аслати евӗр кӗмсӗртетрӗ.

Куҫарса пулӑш

XV // .

Чӑн-чӑн вӑрҫниех пулчӗ-и ку вӗсен, Таня татсах та калаймӗ, анчах вӗсен хушшинчи хирӗҫӳ шӑпах ҫак самантран пуҫланчӗ, ҫак нишлӗрех ача вара унӑн ӑспуҫне малтанхи кунсенчен ытларах ҫавӑрса илчӗ.

Была ли это настоящая ссора, Таня не могла решить, но именно с этих пор началась их вражда, и этот болезненный мальчик стал занимать ее ум более, чем в первые дни.

VII // .

Чӑрӑшсем хушшинчи мӑк ҫинче хӗресленнӗ мӗлкесем выртаҫҫӗ, ҫӑлтӑрсен ҫутинче кашкӑр ҫырлисем йӑлтӑртатаҫҫӗ.

Скрещенные тени лежали на мху между елями, и волчьи ягоды на кустах блестели от света звезд.

I // .

Таня вара чул ҫинче ӳсекен кукӑр-макӑр лутра хырсем хушшинчи тепӗр сукмакпа чупрӗ.

И Таня бросилась бежать по другой тропинке, меж низких сосен, криво растущих на камнях…

I // .

Эпир кухньӑпа пӳрт хушшинчи сарлака лупасайӗнче апатлантӑмӑр; сӗтел ҫине лартнӑ апат-ҫимӗҫ вунӑ ҫемьене те ҫитет; пур ҫимӗҫе те вӗрилле пырса параҫҫӗ; ҫӗр каҫа сивӗ нӳхрепре тытнӑ хытӑ какай лартса памаҫҫӗ вара кунта, ун пекки вӑл пӗр-пӗр ватӑ ҫынҫиен апачӗ кӑна пулнӑ пулӗччӗ.

Куҫарса пулӑш

Вӑтӑр виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Вӑл каҫару ыйтсанах, вӗсем пурте ман пирки ӑшталанма тытӑнчӗҫ, килти пек, туссем хушшинчи пек туйтӑр хӑйне тесе тӑрӑшаҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

Ҫирӗм улттӑмӗш сыпӑк // .

Юханшыв ҫийӗн инҫете пӑхсан, чи малтанах хура тӑрӑх куратӑн — ку вӑл леш е чи вӑрман, халлӗхе куҫ урӑх нимӗн те палӑртаймасть-ха, унтан пӗлӗт хӗрри ҫуталать, ҫутӑ тӑрӑхӗ сарӑлнӑҫемӗн сарӑлса пырать, халь акӑ юханшыв та, — ун тӑрӑх инҫете пӑхсан, — хура мар, сӑрӑрах тӗслӗн курӑнать; аякра-аякра пӗчӗк хура пӑнчӑсем шӑваҫҫӗ — кусем шаландӑсемпе пӗчӗк кимӗсем, хура вӑрӑм тӑрӑхсем — сулӑсем; хӑш-пӗр чухне кӗсменсем чӗриклетни, ҫынсем кӑшт сӑмахлани илтӗнет — питӗ шӑп чухне сасӑ шыв ҫийӗн аякка каять; майӗпен-майӗпен шыв ҫийӗ кӑтраланни те курӑнакан пулать, ҫакӑн тӑрӑх ку тӗлте шыв юххи вӑйлине, вӑл тунката ҫине ҫапӑннине пӗлетӗн, — шыв ҫийӗ ҫавӑнпа кӑтраланать; унтан юханшыв ҫийӗн тӗтре йӑсӑрланма тытӑнать; хӗвелтухӑҫӗнче пӗлӗт хӗрелет, юханшыва та хӗрлӗ тӗс ҫапать, леш ҫыранра мӗн пурри те йӑлтах курӑнать ӗнтӗ — авӑ, вӑрман хӗрринче пӗчӗк йывӑҫ ҫурт ларать, йывӑҫ складне хураллакан пурӑнать пулас унта, ҫуртне алапаш тукаланӑ, пӗренесем хушшинчи шӑтӑксенчен кушак та кӗме пултарать; кӗҫех лӑпкӑ ҫил тухать, вӑл пит-куҫа уҫӑлтарса вӗрет, вӑрман шӑршипе чечек шӑрши илсе килет, хӑш-пӗр чух япӑх шӑршӑ та килкелет, мӗншӗн тесен ҫыран хӗрринче ҫӗрӗк пулӑ купи выртать, унтан усал шӑршӑ сарӑлать; кӗҫех ҫутӑ кун пуҫланать, тавралӑх йӑлтӑр кулӑпа ҫиҫет тейӗн — хӗвел тухрӗ, кайӑксем юрласа ячӗҫ.

Куҫарса пулӑш

Вунтӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Эпир чӗрне вӗҫҫӗн утса, туратсем пуҫа перӗнесрен аяларах пӗшкӗнсе, йывӑҫсем хушшинчи сукмакпа сад вӗҫнелле кайрӑмӑр.

Мы пошли на цыпочках по дорожке между деревьями в самый конец сада, нагибаясь пониже, чтобы ветки не задевали по голове.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Ҫавна пула иккӗшин хушшинчи хирӗҫ пӗр-пӗрне килӗштерме пултарайман икӗ вӑй хушшинчи кӗрешӗве куҫать.

Куҫарса пулӑш

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Ҫак пьесӑра писатель фашист чуниллисен ирсӗрлӗхӗпе этемсӗрлӗхне питлет, ҫавӑнпа пӗрлех Тӑван ҫӗршыв чысӗпе никама пӑхӑнманлӑхӗшӗн юлашки юн тумламӗччен ҫапӑҫма хатӗр совет салтакӗсемпе партизанӗсем хушшинчи тӑванла туслӑха витӗмлӗ уҫса кӑтартать.

Куҫарса пулӑш

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Ку хыпар хам ӑна тахҫан пӗррехинче пӗлтернинчен те хурлӑхлӑрах: тӗлӗнмелле, шӑпа мана яланах вӗсен хушшинчи виҫҫӗмӗш ҫын тӑвать!»

Это известие печальнее того, которое я же ей сообщил когда-то: странно, как судьба меня всё ставит третьим лицом между ними!»

XXV // .

«Наукӑпа Россия халӑхӗ хушшинчи пулас евчӗ», тет мана Шубин; мана евчӗ пулма турӑ ҫырнӑ пулӗ.

«Будущий посредник между наукой и российскою публикой», — зовет меня Шубин; видно, мне на роду написано быть посредником.

XVII // .

Елена кашнинчех кӑмӑллӑн кӗтсе илет, вӗсем хушшинчи калаҫу та яланах чӑн-чӑн интереслӗ пулать, апла пулсан та килне Берсенев час-часах хурланнӑ сӑн-питпе таврӑнать.

Елена всегда ему была рада, всегда завязывалась между им и ею живая и интересная беседа, и все-таки он возвращался домой часто с печальным лицом.

XIII // .

Ҫамрӑксем ҫырма хӗрринчен пӑрӑнчӗҫ те ылтӑн пек сарӑ та ҫӳлӗ ыраш пусси хушшинчи тӑвӑр та тарӑн канав тӑрӑх утрӗҫ; ыраш пуссин пӗр енчен вӗсен ҫине сулхӑн ӳкет; хӗвел шевли пучахсем ҫийӗн шунӑн туйӑнать, тӑрисем юрлаҫҫӗ, путенесем пӗтӗлтетеҫҫӗ; пур ҫӗрте те курӑк ешерет, ырӑ та лӑпкӑ ҫил вӗсен ҫулҫисене чӗтретет, ҫеҫкесен тӑррине силлентерет.

Молодые люди повернули прочь от реки и пошли по узкой и глубокой рытвине между двумя стенами золотой высокой ржи; голубоватая тень падала на них от одной из этих стен; лучистое солнце, казалось, скользило по верхушкам колосьев; жаворонки пели, перепела кричали; повсюду зеленели травы; теплый ветерок шевелил и поднимал их листья, качал головки цветов.

XI // .

Малта, тӗмесем хушшинчи ҫул ҫинче, унӑн кӗпи вӗлтлетни куранчӗ.

Впереди, на дороге между кустами, мелькнуло ее платье.

IX // .

Тепӗр тесен, Катьӑпа ун хушшинчи туслӑх чылая пыман: мӗскӗн хӗрача вӗри чирпе аптраса ӳкнӗ та тепӗр темиҫе кунтан вилсе кайнӑ.

Впрочем, знакомство ее с Катей продолжалось недолго: бедная девочка занемогла горячкой и через несколько дней умерла.

VI // .

Тусем хушшинчи кирхӑсем, ҫурт тӑррисем, чӳречесенчи вӑйсӑр ҫутӑсем палӑра пуҫларӗҫ, снарядсем ҫурӑлнӑ чух асфальт йӑлтӑртата-йӑлтӑртата илет.

Кирхи среди гор и крыши домов, асфальт в свете разрыва, еле заметные огни в редких окнах.

1945-мӗш ҫул // .

Бреслаупа Берлин хушшинчи автострада пирӗнтен темиҫе ҫухрӑм аякра иккен, ҫавӑнпа эп кӗҫӗн лейтенанта ку ҫул мӗн тума кирлӗ пулнине ӑнланаймарӑм.

Автострада Бреслау — Берлин была в стороне, в нескольких километрах от нас, и я не очень понял, зачем она понадобилась младшему лейтенанту.

1945-мӗш ҫул // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех