Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

тӑмарӗ (тĕпĕ: тӑр) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Мӗнле-ха вара виҫҫӗр хресченлӗ улпутсем те авланма пултараҫҫӗ? — хирӗҫлерӗ те Захар, ҫапла каланишӗн хӑй те ӳкӗнчӗ, мӗншӗн тесен улпут кресло ҫинчен кӑшт ҫеҫ сиксе тӑмарӗ, ларнӑ ҫӗртех яшт! сиксе илчӗ.

— Как же с тремястами душ женятся другие? — возразил Захар, да и сам раскаялся, потому что барин почти вскочил с кресла, так и припрыгнул на нем.

IV сыпӑк // .

Хӑйӗн мӗн тумаллине, хӑйне мӗнле тыткаламаллине никамран та ыйтса тӑмарӗ, Сонечкӑна та ӑмсанмарӗ.

Она уже никого не спрашивала, что ей делать, как поступить, не ссылалась мысленно на авторитет Сонечки.

IX сыпӑк // .

Обломов ӳркенсе тӑмарӗ, хӑйпе пӗрле мӗн илмеллине, киле мӗн хӑвармаллине ҫырса хатӗрлерӗ.

Обломов не поленился, написал, что взять с собой и что оставить дома.

V сыпӑк // .

Вӑл ҫимӗк кунне те кӗтсе тӑмарӗ, — тӳрлетет ӑна арӑмӗ.

Она и семика не дождалась, — поправила жена.

IX сыпӑк // .

— Акӑ мӗн тумалла кунта! — терӗ те вӑл татӑклӑн, кӑштах вырӑнӗ ҫинчен сиксе тӑмарӗ.

— Вот тут что надо делать! — сказал он решительно и чуть было не встал с постели, —

II сыпӑк // .

Чей ӗҫнӗ хыҫҫӑн вӑл вырӑн ҫинчен пуҫне ҫӗклерӗ, кӑшт ҫеҫ тӑмарӗ; туфли ҫинелле пӑхса, хӑрах урине ҫӗрелле тӑсрӗ, анчах ӑна каялла вырӑн ҫине хучӗ.

После чаю он уже приподнялся с своего ложа и чуть было не встал; поглядывая на туфли, он даже начал спускать к ним одну ногу с постели, но тотчас же опять подобрал ее.

I сыпӑк // .

— Хӑвна ытла та чӑнкӑ тытан-ҫке, — усаллӑн кулса илчӗ Толян, анчах Женя ӑна итлесе тӑмарӗ.

— Круто рулишь, пацан! — злобно усмехнулся Толян, но Женя не стала его слушать.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Ҫакна вӑл преступникран пытарса тӑмарӗ.

Так она и сказала преступникам и добавила:

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Тулли кӗлеткеллӗ ҫамрӑках мар арҫын сӳрӗк питне ун енне ҫавӑрчӗ, анчах чарӑнса тӑмарӗ.

Охранник, немолодой и грузный мужчина со скучающим и чуть отупевшим лицом, стрельнул в него взглядом, но даже не остановился.

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Федорӑн юлашки сӗнӗвӗ Женьӑна килӗшмерӗ, анчах вӑл тавлашса тӑмарӗ, ӑшӗнче вара ҫапла тӗв турӗ: паян уроксене уйрӑмах тӗплӗн тумалла.

Последняя мысль Жене не понравилась, но она не стала спорить и про себя решила, что уроки сегодня надо делать особенно обстоятельно и прилежно.

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Женя чупма пӑрахрӗ, ҫапах та ӑна кӗтсе тӑмарӗ.

Женя перешла на шаг, но не остановилась.

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Вӑл пӗр минут та пӑшӑрханса тӑмарӗ, кӗсьинчен чаплӑ пилӗк пуса туртса кӑларчӗ те, Гаврика тӑсса пачӗ.

Он колебался не дольше минуты, полез в карман и протянул Гаврику знаменитый пятак.

XXXII. Тӗтре // .

Хӑйӗн пӳлӗмне ҫитрӗ те вӑл тумне те улӑштарса тӑмарӗ, сумкинчен кӗнекисене кӑларса хӑварчӗ те хӑвӑрт ҫеҫ каялла тухса кайрӗ.

Куҫарса пулӑш

Кӗл чечексем // Валентина Элиме. Килти архив

Анчах Петя ним те уяса тӑмарӗ пулас.

Но Петя, кажется, ничего не заметил.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Вӑл тухса кайрӗ, нумай та тӑмарӗ, каялла таврӑнчӗ.

Он выходит и сейчас же возвращается.

21 сыпӑк // .

Поезд нумай тӑмарӗ, кӑшкӑртса, хускалса кайре, эпӗ тӗттӗмпе усӑ курса, никам сисмен чухне юлашки вагон площадкинчен вӑрт кӑна ҫакӑнтӑм, вагон проводници, чылай ҫулсенчи хӗрарӑм, мана антарса ярасшӑнччӗ, анчах питӗме хунарпа ҫутатса пӑхсан, темӗншен ҫемҫелчӗ тата.

Поезд прогудел, двинулся, и я, незаметно проскользнув в темноте, повисла на площадке заднего вагона, немолодая проводница хотела согнать меня, но, осветив мое лицо фонарем, почему-то смягчилась.

20 сыпӑк // .

Амед турткаланса тӑмарӗ, вӑл ман ҫине пӑхса илчӗ те ҫӗлӗкне ӗнси ҫине пусса лартрӗ, унтан, аллисене ҫунатлантарса, пӳрнисене вылянтарса, вагон тӑрӑх вӗҫме пуҫларӗ.

Амед взглянул на меня, надел шапку на затылок и, вскинув пальцы, поводя ими в воздухе, пошел, поплыл по вагону.

19 сыпӑк // .

Эпӗ хирӗҫмерӗм; Савельич та хирӗҫсе тӑмарӗ.

Я не противился; Савельич последовал моему примеру.

Вунпӗрмӗш сыпӑк. Пӑлхавлӑ слобода // .

Анчах вӑл та ҫӑвар карса тӑмарӗ, вӑл та мана ӗнсерен ҫапрӗ, манӑн ирӗксӗрех ӑна ҫӳҫӗнчен туртса юр ӑшне чикмелле пулчӗ.

Впрочем, и она не зевала. Отступив на шаг, она двинула меня в подвздох. Пришлось взять ее за косу и сунуть носом в снег.

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Халӗ ӗнтӗ вӑл чӗнмесӗр тӑмарӗ.

Он больше не молчал.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех