Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

темӗн (тĕпĕ: те) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Эпӗ ӑна темӗн ачашласа каларӑм, ӑна чӗрӗлмешкӗн шанчӑк кӳрес пек, йӑпатма тӑрӑшрӑм.

Куҫарса пулӑш

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

Халӗ ӗнтӗ эпӗ сывах иккенне курса, кӑштах хӑнӑхсан, вӑл хӑй ҫинчен каласа кӑтартасшӑн темӗн пек ҫунатчӗ.

Куҫарса пулӑш

Пиллӗкмӗш сыпӑк // .

Пӑрӑнтӑм ҫеҫ — мана темӗн килсе те ҫапрӗ.

Куҫарса пулӑш

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Анчах пӗлместӗп, таҫта темӗн шаккани илтӗнчӗ — пуҫӑмраччӗ-ши, чӗрере-и, — мана вара пурнӑҫ шаккаса вӑратнӑ пекех туйӑнчӗ, халӗ вӑйсӑр пулин те, вӗҫертмен аллисемпе тем тума, тем юсама тытӑннӑ пек туйӑнчӗ.

Куҫарса пулӑш

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Темӗн ҫунатчӗ ман ҫинче, регланпа атӑ пулас, хама пӗҫертнине ҫапах та туймарӑм эпӗ.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Радистпа сывлӑшра перекенӗ иккӗш те сикрӗҫ, Лури тата: «Юрӗ, юрӗ!» тесе темӗн ҫӗткеленсе тӑчӗ, мана хисеп тунипе ҫеҫ пӗр кӑмӑл ҫӗкленмен ҫӗртен уҫӑлса ҫӳреме килӗшесси ҫинчен сӑмах пырать тейӗн ҫав.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Тинех ниҫта тарма та ҫук, часах вара — трр-трр хамӑр ҫине вӗтӗ чул тӑкӑннӑ пек ҫунатсем ҫине те, кабинӑна та темӗн тӑкӑртаттарчӗ…

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Алӑк уҫӑлать те, пӗри тӳммисене вӗҫертнӗ кительпе пырса кӗрсе, кӑмакара темӗн шырать, унтан антӑхса ҫиме тытӑнать.

Куҫарса пулӑш

Иккӗмӗш сыпӑк // .

Шкап алӑкӗн хӳттинче тумлантӑм та эпӗ вара вӗҫӗмсӗр сӑмах пуҫларӑмӑр, — хам епле вӗҫни ҫинчен, чирлесе ӳкни ҫинчен, Ленинград блокадипе Мускав патӗнчи наступлени ҫинчен темӗн чухлӗ калаҫрӑмӑр.

Я одевалась за открытой дверцей шкафа, и мы говорили, говорили без конца, о том, как я летела, как была больна, о ленинградской блокаде, о нашем наступлении под Москвой…

Вунулттӑмӗш сыпӑк // .

Темӗн вӑрттӑн пӗлтересшӗн вӑл мана, кӗсйине ҫапса кӑтартать, вара, пурте хапха патнелле ҫитсен, эпир конторӑна ӑшӑнма кӗретпӗр.

Он делает мне Таинственный знак, хлопает по карману, и, когда все направляются к воротам, мы заходим в контору — погреться.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Шыҫӑннӑ конторщица буржуйка текен пӗчӗк тимӗр кӑмака умӗнче ларать, темӗн чухлӗ ҫӗтӗк-ҫатӑкпа чӗркенӗ урисене вӑл вут умнерех ҫывхартать.

Опухшая конторщица сидит у буржуйки, приблизив к огню толстые, замотанные тряпками ноги.

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Эпӗ мӑкӑртаткаларӑм та Саня калать мана: «Темӗн мар, тӑванӑм, эпӗ сана ҫанталӑк туса парӑп», тет.

Я огорчилась, и Саня сказал: «Ничего, я тебе организую погоду».

Вунпиллӗкмӗш сыпӑк // .

Темӗн мар, сутса ярӑпӑр, — терӗ вӑл.

— Ничего, продадим, — сказал он.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Карточки тахҫанхиех, хӑйпӑнкаласа та пӗтнӗскер, тепӗр енче вуласа кӑларма та кансӗр, темӗн ҫырса хуни пур, саспаллийӗсен тӗсӗ кайнӑ, сарӑхса ҫухалнӑ.

Карточка была фото, очень старое, покоробившееся, с надписью на обороте, которую трудно было разобрать, потому что буквы совершенно выцвели и слились.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Хӗрсе ӗҫе тытӑннӑ Ромашов картишне вунӑ хут та чупса тухрӗ пуль, комендантпа темӗн ҫинчен пӑшӑлтатрӗ, Розалия Наумовнӑна хулпуҫҫинчен лӑпкаса илчӗ, каярахпа Бертӑна ҫӗлетмен тӳшек виттисемпех чӗркесе пытарасшӑн пулнӑшӑн Ромашов Розалия Наумовнӑна ҫиленсе мӑкӑртаткаларӗ те.

Очень оживлённый, он десять раз бегал вниз во двор, шептался о чём-то с комендантом, похлопывал Розалию Наумовну по плечу и в конце концов рассердился на неё за то, что она настаивала, чтобы Берту так и похоронили — в саване из несшитых простынь.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Ромашов тупӑк тупса пачӗ — ун чухне, декабрьте, ӑна тупма пулатчӗ-ха, — хайхи хыткан карчӑка ҫак васкаварлӑн тунӑ темӗн пысӑкӑш ешӗке вырттарсан, карчӑк тупӑкра та хӑранипе кӗтессе пытаннӑ пек туйӑнчӗ мана.

Ромашов достал гроб — тогда, в декабре, это было ещё возможно, — и, когда худенькая старушка легли в этот огромный, грубо сколоченный ящик, мне показалось, что и в гробу она забилась в угол со страху.

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Ҫӗнӗрен курнӑҫиччен темӗн чухлӗ асаплӑ та пӑшӑрхантаракан кунсем иртессине пӗлнӗ пулсанччӗ эпӗ.

Если бы я знала, как много дней, томительных и тревожных, пройдёт, прежде чем мы встретимся снова!

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

— Чарсан тата, темӗн мар-ҫке!

— Ну, задержат, подумаешь!

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Вӑл мана питех те килӗшмерӗ, анчах темӗн те пулать-ҫке, тӗрӗс мар-и?

Он очень, очень не понравился мне, но мало ли что, правда?

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

«Чи кӗтмен чӑрмавсем» темӗн чухлехчӗ — пурнӑҫ тени хаех «чи кӗтмен чӑрмавсемпе» пулса пырать.

«Исключительных обстоятельств» было сколько угодно — сама жизнь состояла из одних «исключительных обстоятельств».

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех