Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

темех (тĕпĕ: те) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Темех мар: Томпа иксӗмӗр таркӑн негра ҫӑлтӑмӑр кӑна.

Куҫарса пулӑш

Хӗрӗх иккӗмӗш сыпӑк // .

— Пурпӗрех, «темех-и, темех мар-и», вӑл пирӗн пата хӑнана килнӗ, эсӗ ун пек калаҫни аван мар.

Куҫарса пулӑш

Ҫирӗм улттӑмӗш сыпӑк // .

Ку темех мар-ҫке, чӑтма пултарать пулӗ?

Куҫарса пулӑш

Ҫирӗм улттӑмӗш сыпӑк // .

Темех тумаҫҫӗ.

Куҫарса пулӑш

Ҫирӗм улттӑмӗш сыпӑк // .

Юрӗ, ку темех мар.

Но это не беда.

Пӗрремӗш сыпӑк // .

— Ку темех мар.

— Это ничего.

XXVIII // .

Ну, темех мар.

Ну, ничего.

XXIII // .

Темех мар, калӑр.

— Ничего, говорите.

XIV // .

Темех мар.

— Ничего.

V // .

Ку вӑл темех мар-ха: капитан мана тӗрлӗрен ӗҫсем хушса чӑрмантармасть.

Это было еще полбеды: капитан почти не беспокоил меня поручениями.

1946-мӗш ҫул // .

Пире вӑл темех мар, эпир — авланнӑ ҫынсем.

А потом что нам — люди семейные.

1946-мӗш ҫул // .

— Велосипедпа чупма вӗренесси темех мар-ха вӑл, — хавхалантарчӗ пире Заикин кӗҫӗн лейтенант.

Младший лейтенант Заикин обнадежил нас: — Это ерунда.

1945-мӗш ҫул // .

Темех мар-ха та, замполит награда пама палӑртнисем пирки ҫырса хатӗрлеме хушрӗ.

— Да замполит поручил наградные писать.

1945-мӗш ҫул // .

— Камӗ-качки… темех мар…

— Да ничего серьезного…

1945-мӗш ҫул // .

— Манӑн та темех мар, лейтенант юлташ, — хам сӑмаха хам ӗненмесӗр персе ятӑм эп татах.

— И у меня ерунда, товарищ лейтенант, — не веря своим словам, выпалил я.

1944-мӗш ҫул // .

— Манӑн темех мар, хӑлхана кӑшт ҫеҫ шӑйӑрса иртнӗ, — терӗ.

 — У меня ерунда, чуть ухо задело.

1944-мӗш ҫул // .

Ҫапах та, пит темех каламан-ҫке…

И потом, я совсем не так говорил…

1943-мӗш ҫул // .

— Йӑнӑшӗ вӑл темех мар!

— Ошибки чушь!

1942-мӗш ҫул // .

Темех мар!

— Ничего.

1941-мӗш ҫул // .

Темех ӗнтӗ вӑл!

Подумаешь!

1941-мӗш ҫул // .

Страницăсем:

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех