Чӑваш чӗлхин икчӗлхеллӗ ҫӳпҫи

Шырав

Шырав ĕçĕ:

ирӗкӗнче (тĕпĕ: ирӗк) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Туй ирттересси унӑн ирӗкӗнче.

Это было его право.

XXII сыпӑк // .

Амӑшӗ вара сасартӑк ҫакна курчӗ: горизонт леш енчен ҫӳллӗ башня тухса тӑрать, башня ҫак тискер тӳремлӗхӗн ирӗкӗнче анса ларма пуҫланӑ хӗвел ҫутипе пӗр-пӗччен хӗрелсе ларать.

Вдруг в самой дальней точке горизонта возникла высокая башня; только эта башня и возвышалась среди одичалых полей; закатный багровый луч осветил ее.

V. Ҫул вӗҫленчӗ // .

Саккунӗ те, сучӗ те йӑлтах мул ирӗкӗнче вӗт.

Куҫарса пулӑш

«Ӗмӗр сакки сарлака» романпа унан авторӗ // Николай Григорьев. Мранька Н.Ф. Ӗмӗр сакки сарлака. Роман. 1-мӗш том. Виҫҫӗмӗш кӑларӑм. Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1989. — 592 с.

Катьӑн инкӗшӗ усал карчӑк пулнӑ, ӑна час-часах ҫаптаркаласа илнӗ; Катя ӑна курайман, хӑй ун патӗнчен тухса тарсан, турӑ ирӗкӗнче пурӑнасси ҫинчен кала-кала кӑтартнӑ; Елена хӑй пӗлмен ҫӗнӗ сӑмахсене хӑраса та хисеплесе итленӗ, Катя ҫине тинкерсе пӑхнӑ, вара унӑн тискер кайӑкӑнни евӗр ҫиҫсе тӑракан хура куҫӗсем, хӗвелпе пиҫнӗ аллисем, хулӑн сасси, ҫурӑлса пӗтнӗ кӗпи те Еленӑшӑн ыттисенчен уйрӑлса тӑнӑн, кӑштах таса сывлӑш пек пулнӑн туйӑннӑ.

У Кати была тетка, злая старуха, которая ее часто била; Катя ее ненавидела и всё говорила о том, как она убежит от тетки, как будет жить на всей божьей воле ; с тайным уважением и страхом внимала Елена этим неведомым, новым словам, пристально смотрела на Катю, и всё в ней тогда — ее черные, быстрые, почти звериные глаза, ее загорелые руки, глухой голосок, даже ее изорванное платье — казалось Елене чем-то особенным, чуть не священным.

VI // .

Тасман Ҫӗнӗ Зеландине 1642 ҫулта уҫнӑ хыҫҫӑн нумай вӑхӑт иртнӗ, Европӑн карапӗсем унта тӑтӑшах пыра-пыра кайнӑ, ҫапах та ҫак утравсем хӑйсен ирӗкӗнче юлнӑ.

Долгое время после открытия Новой Зеландии Тасманом в 1642 году острова эти, несмотря на частые посещения европейских кораблей, сохраняли свою независимость.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Эпир пӗтӗмӗшпех вӗсен ирӗкӗнче пулатпӑр…

Мы будем в полной их власти…

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Ун чухне Голланди ҫыннисен Ост-Инди текен компани пулнӑ, Магеллан проливӗ витӗр иртекен мӗнпур транзитпа ҫав усӑ курса тӑнӑ, Азине вӑл вӑхӑтра Хӗвеланӑҫӗнчен урӑх ҫулпа тухса кайма пӗлмен, ҫавӑнпа та мӗнпур суту-илӳ Ост-Инди компанийӗн ирӗкӗнче пулнӑ.

Тогда существовала голландская Ост-Индская компания, владевшая привилегией на весь транзит, осуществляемый через Магелланов пролив, а так как в то время другого морского пути в Азию через запад не знали, эта привилегия Ост-Индской компании связывала свободу торговли.

Тӑххӑрмӗш сыпӑк // .

— Ҫӑмӑлрах, Евгений, ҫӑмӑлрах; анчах кам пӗлет, вӑл пӗтӗмпех турӑ ирӗкӗнче вӗт — тивӗҫлӗхе туса татсан…

— Лучше, Евгений, лучше; но кто знает, ведь это все в божьей воле, а исполнивши долг…

XXVII // .

— Пурте вилетпӗр, кам хӑҫан вилесси — турӑ ирӗкӗнче! — хирӗҫ тавӑрать Пелагея Игнатьевна, ассӑн сывласа.

— Все умрем, кому когда — воля Божья! — возражает Пелагея Игнатьевна со вздохом.

IX сыпӑк // .

Пӗччен юлатӑп та, ҫапла, — ку мана питӗ килӗшет, — шутлама лайӑхрах пултӑр тесе, куҫа хӗссе выртатӑп, вара чарӑнмасӑр йыхӑратӑп та йыхӑратӑп хам асра унӑн е хаяр, е чее, е тата ачаш кулӑпа ҫиҫекен питне, унӑн ватӑ хырлӑх ирӗкӗнче яштака та патвар ӳсекен чӑрӑш хунавӗ евӗр ҫитӗннӗ йӑрӑс та вӑйлӑ ҫамрӑк ӳт-пӳне, унӑн уҫӑ та кӗтмен ҫӗртенех хулӑнланса хӑпаракан пархӑтлӑ сассине…

Мне нравилось, оставшись одному, лечь, зажмурить глаза, чтобы лучше сосредоточиться, и беспрестанно вызывать в своем воображении ее то суровое, то лукавое, то сияющее нежной улыбкой лицо, ее молодое тело, выросшее в приволье старого бора так же стройно и так же могуче, как растут молодые елочки, ее свежий голос, с неожиданными низкими бархатными нотками…

IV сыпӑк // .

— Пирӗн батюшка ирӗкӗнче ӗнтӗ вӑл — сире е паянах, е ыран ир ҫактарасси, — терӗ вӑл.

— А наш батюшка, — прибавил он, — волен приказать: сейчас ли вас повесить, али дождаться свету божия.

Вунпӗрмӗш сыпӑк. Пӑлхавлӑ слобода // .

Унӑн ирӗкӗнче пурӑнса, эпӗ вуникӗ ҫула кайнӑ тӗлелле вырӑсла вулама — ҫырма вӗрентӗм тата вӗшле йытӑсем ҫинчен лайӑхах пӗлекен пултӑм.

Под его надзором на двенадцатом году выучился я русской грамоте и мог очень здраво судить о свойствах борзого кобеля.

Пӗрремӗш сыпӑк. Гварди сержанчӗ // .

Каллех йӑнӑшрӑм иккен: ҫутҫанталӑк ирӗкӗнче ӳснӗ хӗрӗн юратӑвӗ паллӑ улпут хӗрӗ савнинчен кӑшт кӑна лайӑхрах-мӗн; пӗрин тӗттӗмлӗхӗпе ырӑ чӗри, теприн тата арҫынсен кӑмӑлне каяс тесе йӑпӑлтатса ейкеленни мана шалтах йӑлӑхтарса ҫитерчӗ.

Я опять ошибся: любовь дикарки немногим лучше любви знатной барыни; невежество и простосердечие одной так же надоедают, как и кокетство другой.

Бэла // .

18. Тата тепӗр ангел тухрӗ, вӑл, вут-ҫулӑма хӑй ирӗкӗнче тытса тӑраканскер, парне вырӑнӗ патӗнчен тухрӗ те ҫивчӗ ҫурла тытса тӑраканнине хыттӑн кӑшкӑрса каларӗ: ҫивчӗ ҫурлуна яр та ҫӗр ҫинчи иҫӗм ҫырли ҫупкӑмӗсене касса тух — ун ҫинчи ҫырла пиҫсе ҫитнӗ, терӗ.

18. И иной Ангел, имеющий власть над огнем, вышел от жертвенника и с великим криком воскликнул к имеющему острый серп, говоря: пусти острый серп твой и обрежь гроздья винограда на земле, потому что созрели на нем ягоды.

Ӳлӗм 14 // .

6. Хӑйсем пророкла каласа ҫӳрес кунсенче ҫӗр ҫине ҫумӑр ан ҫутӑр тесен, вӗсен тӳпене хупса лартма ирӗк пур; вӗсем шыва хӑйсен ирӗкӗнче тытаҫҫӗ — хӑҫан мӗн тӑвас теҫҫӗ, ҫавна тӑваҫҫӗ: шыва юн тума, ҫӗре тӗрлӗ чирпе пӗтерме пултараҫҫӗ.

6. Они имеют власть затворить небо, чтобы не шел дождь на землю во дни пророчествования их, и имеют власть над водами, превращать их в кровь, и поражать землю всякою язвою, когда только захотят.

Ӳлӗм 11 // .

11. Сире Турӑ аллинче мӗн пуррине пӗлтерем; Пурне те Тытса Тӑракан ирӗкӗнче мӗн иккенне пытарса тӑмӑп.

11. Возвещу вам, что в руке Божией; что у Вседержителя, не скрою.

Иов 27 // .

19. Яланах Ҫӳлхуҫа Турра мухта, Ӑна «мана чӑн ҫулпа ҫӳреме вӗрентсем, ӗҫӗмсене, шухӑшланӑ шухӑшӑмсене ӑнӑҫлӑ тусам» тесе тархасла, мӗншӗн тесессӗн тытӑннӑ ӗҫе ӑнӑҫлӑ вӗҫлесси нихӑш халӑх ирӗкӗнче те мар; мӗнпур ыррине Турӑ Хӑй ярса тӑрать, кама кӗҫӗне хӑварас тет, ҫавна Хӑйӗн ирӗкӗпе кӗҫӗне хӑварать.

19. Благословляй Господа Бога во всякое время и проси у Него, чтобы пути твои были правы и все дела и намерения твои благоуспешны, ибо ни один народ не властен в успехе начинаний, но Сам Господь ниспосылает все благое и, кого хочет, уничижает по Своей воле.

Тов 4 // .

Страницăсем:
  • 1

Меню

 

Статистика

...тĕплӗнрех